«Շատ նպատակներ ուներ Սասունս, բայց այդ պահին միայն իր ընկերների ու հայրենիք մասին է մտածել».Հերոս Սասուն Մկրտչյանի մայրը որդու զոհվելուց 4 տարի անց

Կորոնավիրուսի կանխարգելման նպատակով հաստատված Արտակարգ դրության ռեժիմով պայմանավորված՝ շատերը մոռացել են, որ 4 տարի առաջ այս օրերին մեր հերոս տղաները կյանքի գնով պաշտպանեցին մեր դիրքերը թշնամուց: Հիշեցնենք, որ 2016 թվականի ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը ադրբեջանական կողմը Արցախի Հանրապետության նկատմամբ սկսեց լայնածավալ հարձակողական գործողություններ, կիրառելով իր զինանոցում եղած ռազմական տեխնիկայի գրեթե բոլոր հնարավոր տեսակները: Ապրիլի լույս 5-ի գիշերը առաջնային գծի հարավային ուղղությամբ Ադրբեջանի զինված ուժերը կիրառել են «Սմերչ» համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ: Ժամը 12․00-ի դրությամբ հաստատվել է հրադադար, դադարեցվել են ռազմական գործողությունները: Վերջնական տվյալներով` հայկական կողմից ռազմական գործողությունների հետեւանքով զոհվել է 110 եւ վիրավորվել 121 զինծառայող եւ կամավորական:

2016թվականի ապրիլի 2-ին Թալիշում հակառակորդի գրաված դիրքերը հետ վերցնելու գործողությունների ժամանակ հերոսաբար իր կյանքը հայրենիքին նվիրաբերեց նաեւ 27 տարին դեռ չբոլորած ՍԱՍՈՒՆ ՄԿՐՏՉՅԱՆԸ, ով հետմահու պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» I աստիճանի շքանշանով, իսկ ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանագրով՝  պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության» մեդալով։
Հատուկ նշանակության ջոկատի հետախույզ, գնդացրորդ 27-ամյա Սասուն Մկրտչյանը, մինչ հատուկջոկատային լինելը, ծառայել էր խաղաղապահ զորքերում, աշխատել Վերաքննիչ դատարանում: Ողբերգական էր նաեւ այն, որ ընդամենը 5 օրից` ապրիլի 7-ին Սասունը պետք է նշանադրվեր, իսկ ամռանը` ամուսնանար:

«Շատ նպատակներ ուներ Սասունս, բայց այդ պահին միայն իր ընկերների ու հայրենիք մասին է մտածել»,-չորս տարի անց  վերհիշելով հերոս որդու կորուստը՝ հուզմունքը մի կերպ զսպելով «Իրավունքի» հետ զրույցում ասաց ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հերոս Սասուն Մկրտչյանի մայրը՝ ՆԱՐԻՆԵ ԿՐԱԿՈՍՅԱՆԸ, հավելելով.

-Սասունը միայն  ֆիզիկապես է բացակա, որովհետեւ ամեն րոպե, ամեն վարկյան ինքը մեր հետ է՝ թե՛ տանը, թե՛դրսում, թե՛ աշխատանքի վայրում: Ամենուրեք տղաս իմ հետ է ՝ հեռախոսը բացում եմ իր նկարն է, տուն եմ մտնում իր նկարներն են, միշտ՝ միշտ ինքը իմ հետ է: Իսկ այն ֆիզիկական բացը, որ թողել է դա երբեք, երբեք չի լրանա: Ուղղակի մի քիչ փարատվում ենք, երբ մեր տղաների մասին հիշում են, գրում են, միջոցառումներ են անում: Երբ տեսնում ենք, թե մարդիկ ինչ հարգանքով, ինչ ցավով են Եռաբլուր գալիս: Այդ ամենը մեզ ներքուստ ուժ է տալիս, զգում ենք, որ մարդիկ գնահատում եւ արժեւորում են մեր տղաների թափած արյունը հայրենիքի համար:

Հ.Գ. Հերոսի մայրիկի՝ տիկին Նարինեի հետ մեր անչափ հուզիչ, հիշողություններով, սիրով լի հարցազրույցը կարդացեք «Իրավունքի» առաջիկա տպագիր համարում:

ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ

Այս թեմայով նիկոլի բանաձևն է հայը մեղավոր է ադրբեջանցին՝ երբեք. Աննա Մկրտչյան Առանց կրակ ծուխ չի լինում․ ԸՆԿԵՐ ՓԱՆՋՈՒՆԻ Դուք անառակ եք, անբարո, անսիրտ, անպատիվ ծախու կենդանիներ․ Կարին Տոնոյան 23 տարի Արցախի հողը գրկած ապրեցիր, տղաս… Հիմա թող հողը խաղաղությամբ գրկի քեզ․ հերոս Արտուշ Արզումանյանի մայր «Հրապարակ». Սասուն Միքայելյանը փորձել է աջակցել ձերբակալված ընկերոջը, Փաշինյանին հայտնել են