o C     20. 11. 2019   : :

ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

«ՉԵՆ ԿԱՐՈՂ ԼԻՆԵԼ ՁՎԵՐ, ՈՐՈՆՔ ՆԵՏՎԱԾ ԵՆ ՍՐԱ ՎՐԱ, ԸՆԴՈՒՆԵԼԻ ՀԱՄԱՐՎԵՆ, ՆԵՏՎԱԾ ԵՆ ՄՅՈՒՍԻ ՎՐԱ` ՈՉ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻ»

09.10.2019 20:45 ՀԱՆԴԻՊՈՒՄ
«ՉԵՆ ԿԱՐՈՂ ԼԻՆԵԼ ՁՎԵՐ, ՈՐՈՆՔ ՆԵՏՎԱԾ ԵՆ ՍՐԱ ՎՐԱ, ԸՆԴՈՒՆԵԼԻ ՀԱՄԱՐՎԵՆ, ՆԵՏՎԱԾ ԵՆ ՄՅՈՒՍԻ ՎՐԱ` ՈՉ ԸՆԴՈՒՆԵԼԻ»

Մինչ ԵԽԽՎ-ում հայաստանյան պատվիրակությունը ադրբեջական հերթական դիվանագիտական ագրեսիան էր սանձազերծում` շրխկացնելով երեսներին, թե մենք ժողովրդավար ենք, Հայաստանում տեղի ունեցավ հարձակում լրատվամիջոցի վրա: 3-4 անձ, որոնց լուսանկարներից հայտնի է դառնում, որ ջերմ հարաբերություններ ունեն իշխանության կարկառուն ներկայացուցիչների հետ, Սահմանադրական դատարանի նախագահ Հրայր Թովմասյանի հարազատ քրոջ` Անժելա Թովմասյանի լրատվական ակումբի դռան վրա ձվեր էին նետել, պաստառներ փակցրել, ապա սպառնացել, որ հեռանա երկրից եւ չզբաղվի լրագրությամբ: Թե այսքանից հետո ԵԽԽՎ-ում  կոգնիտիվ դիսոնանս չի՞ զգալու ինքը եւ մյուս պատգամավորները, երբ այսքան տարի այդ ամբիոնից խոսել են Ադրբեջանում առկա խոսքի ազատության, մամուլի դեմ ճնշումների մասին, իսկ այժմ Հայաստանում է տեղի ունենում հարձակում լրատվամիջոցի վրա, «Իրավունքըե հետաքրքրվեց ԱԺ մարդու իրավունքների պաշտպանության եւ հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ ՆԱԻՐԱ ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԻՑ:

«Ստամբուլյան կոնվենցիան կարող է ընտանիքի մոդելի փոփոխություն առաջացնել»

 

«ՑԱՆԿԱՑԱԾ ԱԳՐԵՍԻԱ` ԱԶԱՏ ԽՈՍՔԻ ՀԱՆԴԵՊ, ԻՆՁ ՀԱՄԱՐ ՈՒՂՂԱԿԻՈՐԵՆ ԴԱՏԱՊԱՐՏԵԼԻ Է»

Տիկին Զոհրաբյան, ինչպե՞ս եք վարվելու` կոծկելո՞ւ եք ԵԽԽՎ-ից, որ Հայաստանում նման դեպք է տեղի ունեցել:

Իմ պատգամավորական եւ քաղաքական գործունեությանը ծանոթ մեկը կարող է վստահ պնդել, որ երբեւէ ոչինչ չեմ կոծկել եւ չեմ կոծկելու: Հենց օդանավակայանից իջա, առաջին տեղեկատվությունը որ ստացա, հարձակումն էր լրատվամիջոցի վրա: Ե՛վ որպես մարդու իրավունքների պաշտպանության եւ հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, ե՛ւ որպես նախկին լրագրող, ե՛ւ որպես քաղաքացի, պատգամավոր, բնականաբար, իմ դիրքորոշումն արտահայտել եմ: Մեկ բան եւս հստակ կարող եմ ասել, քանի որ երեկ մեր հանձնաժողովում ընդհանրապես քննարկում էինք ատելության խոսքը քաղաքացիական հասարակության հանդեպ, տարբեր ակտիվիստների վերաբերմունքի առումով, պետք է ասեմ, որ ինձ համար կա հստակ մեկ չափորոշիչ` արդարադատությունը չպետք է լինի ընտրովի: Չպետք է լինի ընդունելի այս լրատվամիջոցի վրա հարձակումը, իսկ այն լրատվամիջոցի վրա հարձակումը` պախարակվի, չպետք է լինի քաղաքացիական այս խմբի հանդեպ ագրեսիան ընդունելի, ողջունելի, այն մեկի հանդեպ` ոչ: Մինչդեռ, ցավոք սրտի, տեսնում եմ, որ սա խնդիր է: Շատ դեպքերում` այո, այդ տարանջատումը կա: Տարանջատումը կա, որ այս դատավորի հանդեպ վերաբերմումքը ոչ պատշաճ գնահատականի է արժանանում, մյուսինը` խրախուսվում է: Բայց կարծում եմ` այս խնդիրները մենք վստահաբար կարող ենք անպայմանորեն կարգավորել, եւ չեմ կարծում, որ սրանք այն խնդիրներնեն, որոնք պետք է տանենք եվրոպական կառույցներ եւ փորձենք այնտեղ քննարկել: Վստահ եմ, որ դեռեւս մեր ներսում ունենք այդ ներուժը` այս խնդիրները կարգավորելու համար: Այդուհանդերձ, երբեւէ որեւէ անգամ կաշկանդված չեմ եղել ո՛չ այս հարթակում, ո՛չ էլ որեւէ այլ հարթակում պաշտպանելու խոսքի ազատությունը եւ արդարությունը: Ինձ համար չեն կարող լինել ձվեր, որոնք նետված են սրա վրա, ընդունելի համարվեն, եւ ձվեր, որոնք նետված են մյուսի վրա` ոչ ընդունելի: Ցանկացած ագրեսիա` ազատ խոսքի հանդեպ, ինձ համար ուղղակիորեն դատապարտելի է:

«Դեռ ամիսուկես առաջ ասել էի, որ ստանալու ենք Վենետիկի հանձնաժողովի շատ կոշտ եզրակացությունը»

 

«ԱԴՐԲԵՋԱՆԱԿԱՆ ՊԱՏՎԻՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ՇԱՏ ԱՎԵԼԻ ԱԳՐԵՍԻՎ ԷՐ»

Ստրասբուրգում ԵԽԽՎ-յան միջոցառումներից մեկին մասնակցեց նաեւ Արցախի մարդու իրավունքների պաշտպան Արտակ Բեգլարյանը: Կմանրամասնե՞ք` ինչ արդյունքներ կան:

Առաջին անգամ ԵԽԽՎ-ում Արցախի Հանրապետության օմբուդսմենը հնարավորություն ունեցավ խոսելու, ներկայացնելու եւ հանգամանալից պատասխանելու հարցերին, սա իսկապես աննախադեպ նախաձեռնություն էր: Մենք կարծում ենք, որ պետք է այլեւս մի քիչ այլ աշխատաոճ որդեգրենք Եվրոպայի խորհրդում, որովհետեւ ԵԽԽՎ-ն պետք է հետամուտ լինի իր իսկ ընդունած բանաձեւերի կատարմանը: Մեկ տարի առաջ Եվրոպայի խորհուրդն ընդունեց 22.40 բանաձեւը, որը վերաբերում էր «մոխրագույն գոտիներում» մարդու իրավունքներին: Այդ բանաձեւում հստակ նշված էր, որ պետության իրավական դե յուրե քաղաքական կարգավիճակը որեւէ կերպ չպետք է ազդի տվյալ երկրում, տարածքում ապրող մարդկանց իրավունքներին, եւ պետք է Եվրոպական միության ինստիտուտները սկսեն աշխատել «մոխրագույն գոտիներում» հասարակական կազմակերպությունների, քաղհասարակության եւ հանրության հետ: Եվ նաեւ ԵԽԽՎ նախկին քարտուղար Թորբյորն Յագլանդն իր կարեւոր առաքելություններից մեկը համարում էր Եվրոպայի, ինչպես իրենք են ասում, սեւ խոռոչներում մարդու իրավունքների հարցը: Հետեւաբար, մենք պետք է հասնենք նրան, որ մարդու իրավունքների հանձնակատարը լինի անպայմանորեն Արցախում, լինի չճանաչված մյուս պետություններում, որովհետեւ սա է Եվրոպայի խորհրդի մանդատը:

«ԱՆՑՈՒՄԱՅԻՆ ԱՐԴԱՐԱԴԱՏՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱ, ՈՐԸ ՀԻՇԵՑՆՈՒՄ Է ՆՈՎԳՈՐՈԴՅԱՆ ՎԵՉԵՆ»

Ասում են` այս նստաշրջանում ադրբեջանական պատվիրակներն առավել ագրեսիվ էին տրամադրված: Ինչո՞ւ:

Այո՛, այս անգամ ադրբեջանական պատվիրակությունը շատ ավելի ագրեսիվ էր: Հասկանում եմ իրենց մոտ դոմինոյի էֆֆեկտով աշխատում է սուլթանի մեսիջները եւ կրկնում են այն: Նկատի ունեմ «Վալդայ» ակումբում Ալիեւի բավականին ցինիկ, տգետ ելույթը, որի նույն շեշտադրումները կրկնեցին ադրբեջանական պատվիրակության անդամները, հատկապես նստաշրջանի վերջին օրը: Բայց գիտեք, չեմ կարծում, որ Եվրոպայի խորհրդում կա որեւէ ազգային պատվիրակություն, որը լուրջ է վերաբերվում ադրբեջանական պատվիրակությանը: Միեւնույն ժամանակ, չեմ կիսում այն տեսակետը, որ չպետք է նրանց արձագանքել: Ես իմ ելույթում խոսել եմ Արցախում սեպտեմբերի 8-ին տեղի ունեցած ՏԻՄ ընտրությունների մասին, որին ոչ միայն ես եւ մյուս պատգամավորները, այլեւ դիտորդները համարել են, իսկապես, ժողովրդավար, ազատ եւ թափանցիկ ընտրություններ: Ուստի` Եվրոպայի խորհուրդը պարտավոր է այդ ընտրությունների հետ հաշվի նստել, եւ պարտավոր  է արձագանքել այդ ընտրություններին:

«Կարծում եմ` մասնագետները պետք է խոսեն». Բաքոյանը՝ աղմուկ հանած գրքի մասին

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА