ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

ԱՐԴՅՈ՞Ք ՄԵԶ ՊԵՏՔ Է ՍՏԱՄԲՈՒԼՅԱՆ «ԵՎՐԱԹՈՒՅՆԸ»

31.10.2017 19:00 ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ
ԱՐԴՅՈ՞Ք ՄԵԶ ՊԵՏՔ Է ՍՏԱՄԲՈՒԼՅԱՆ «ԵՎՐԱԹՈՒՅՆԸ»

Հակաընտանեկան օրենքի քննարկումների ընթացքում քանիցս հիշատակվել է «Ստամբուլյան կոնվենցիան»: Օրենքի անընդունելի բնույթը շեշտող քաղաքական եւ հանրային գործիչները մատնանշում են, որ այդտեղ ներառված են այդ կոնվենցիայի դրույթները, իսկ տարատեսակ գրանտակերները` ակնարկում, թե Հայաստանը պետք է կատարի այդ կոնվենցիայով ունեցած «պարտավորությունը»: 

Մենք պետք է փոխենք մեր կարգավիճակը` դրսի ձեռքին նայել, տեսնել, թե որքան գումար կտան. Նիկոլ Փաշինյանը` Աշոտյանին

ՍՏԱՄԲՈՒԼՈՒՄ ԱՐՏԱԴՐԱԾԸ ԼԱՎ ԲԱՆ ԼԻՆԵԼ ՉԻ ԿԱՐՈՂ

Տվյալ փաստաթուղթը հռչակվել է Ստամբուլում 2011-ի ապրիլին, եւ դրա նպատակը փարիսեցիաբար անվանում են իբր տնային բռնության դեմ պայքարը: Բայց իրականում դա ֆեմինիզմ-գենդերիզմի առավել քան մերժելի գաղափարախոսության խտացումն է: 

Նրանք, ովքեր փորձում են դա «սաղացնել» որպես ամբողջ քաղաքակիրթ աշխարհի կողմից ընդունված մի բան, մեղմ ասած, ստում են: ԵԽ մակարդակով դա առաջին անգամ իրավական ուժ ստացավ 2014-ին, այդ ժամանակ 13 պետություն դա ընդունել էին, 23-ը` մտադրություն էին հայտնել ընդունելու, իսկ բազում պետություններ մատնել անտարբերության: Այդ թվում եւ մեր երկիրը եւ, ի դեպ, նաեւ այնպիսի միանգամայն Եվրամիության անդամ երկիր, ինչպիսին Իռլանդիան է: 

Առաջ անցնելով նշենք, որ Հայաստանի Հանրապետությունը այդ փաստաթուղթը ո՛չ ընդունել է, ո՛չ էլ առավել եւս, վավերացրել, եւ գոյություն չունի հրապարակված որեւէ փաստաթուղթ, որով մեր երկիրը պարտավորություն ստանձնած լինի` այդ արգահատելի փաստաթուղթն ընդունելու: Իսկ թե գողեգող ինչ հանգամանքներում եւ ովքեր են գործարք կնքել «փող օրենքի դիմաց» սխեմայով, ապա թերեւս այդտեղ ուսումնասիրելիք ունեն իրավապահները` արդյո՞ք առկա են կոռուպցիոն հանցագործությունների դրվագներ: 

Ինչ վերաբերում է այդ փաստաթուղթն ընդունած երկրներին, ապա ամենուրեք, ուր դա ընդունվել է կամ վավերացվել, դա ուղեկցվել է շատ սուր հանրային բախումներով եւ երկփեղկվածությամբ: Նշենք, որ ստորագրողների կեսը դեռ չեն էլ վավերացրել, իսկ ինչ վերաբերում է բախումներին, ապա, օրինակ, անգամ Ուկրաինայի` գործնականում ամբողջովին «նարնջագույն» Գերագույն Ռադան քանիցս տապալել է վավերացումը: Լատվիայում Արդարադատության նախարարությունը դա ուղարկել էր փորձաքննության` Եվրոպայի լավագույն իրավաբանական ֆիրմաներին, եւ այդտեղից ստացել պատասխան, որ ընդունումը բազում անուղղելի հետեւանքներով է հղի մեր երկրի համար, հակասում է երկրի սահմանադրությանը, քանզի վերացնում է իրավահավասարությունը եւ պարտադրում երկրի բոլոր քաղաքացիներին որոշակի` գենդերային գաղափարախոսություն: 

Իսկ այն իրենից ներկայացնում է իրոք որ տոտալիտար ֆեմինիստական գաղափարախոսություն, ուր սահմանվում է տղամարդկանց մեղավորության կանխավարկածը, բռնության առկայությունը որոշվում է ոչ թե հետաքննության արդյունքում, այլ ենթադրության հիման վրա, պետությունը պարտավորվում է ստեղծել ապաստարանների լայն ցանց, հիմնել ազգային թեժ գիծ եւ քարոզել, որպեսզի դրանից ակտիվորեն օգտվեն եւ բողոքեն հարազատների դեմ, սահմանվում է հատուկ վիճակագրություն եւ տվյալների բազաներ, ուր դատարանների կողմից դատապարտվածների հետ մեկտեղ ընդգրկվեն նաեւ ենթադրյալ բռնարարները: Ավելին, ծնողները զրկվում են երեխաներին որեւէ ռեալ դաստիարակություն տալու հնարավորությունից, այդ թվում եւ` ազգային ու կրոնական, իսկ ընտանիք համարվում են այն մարդիկ, ովքեր պարբերաբար կենակցում են, գումարած նրանց հետ մշտապես ապրողները: Այսինքն` ընտանիք են համարվում նաեւ «երկնագույն» եւ «վարդագույն» նույնասեռ զույգերը: 

Այնտեղ, որտեղ քեզ տեսնում են, դա պետք է իրականացնես. Հրաչյա Ռոստոմյանը` ԱԻ նախարար նշանակվելու մասին

ՈՏՆՁԳՈՒԹՅՈՒՆ ԻՆՔՆԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ԴԵՄ

Ի դեպ, Ստամբուլյան կենվենցիան վավերացրած պետությունները ամբողջովին կորցնում են ինքնիշխանությունը այնպիսի ոլորտում, ինչպիսին է ընտանիքը եւ վերարտադրողական առողջությունը: Պարբերաբար անհայտ սկզբունքով (բայց ոչ ժողովուրդների կողմից ընտրված) ինչ-ինչ անդրազգային մարմիններ ստուգում են, թե պետության վարած քաղաքականությունն ինչքանով է համապատասխանում այդ ճիվաղային կոնվենցիայի դրույթներին, եւ նրանց հանձնարարականները պարտադիր են կատարման համար: 

Այսինքն` այդ փաստաթուղթը վավերացրած ցանկացած պետություն զրկվում է իր ընտանիքները պահպանելու եւ պաշտպանելու հնարավորությունից, կորցնում է որեւէ իրավունք` ապահովելու միջոցներ բնակչության աճի, այդ բնակչությունը ազգային պետության ոգով եւ ավանդույթներով կրթելու հնարավորությունից, եւ պարտավոր է առաջնորդվել մի տոտալիտար գաղափարախոսությամբ, որը ե՛ւ մեր երկրի, ե՛ւ Եվրոպայի, ե՛ւ հետխորհրդային մի շարք երկրների հանրային գործիչները իրավամբ կոչել են «գենդերային ֆաշիզմ»: ՉՆայած այդ գաղափարախոսությունը այնքան զազրելի է, որ դա ֆաշիզմի հանդեպ էլ վիրավորանք կլինի... 

Եվ ահա, ինչ ենք հայտնաբերում: ՀՀ արդարադատության նախարարության կողմից «Ընտանեկան բռնության մասին» առաջ տարվող օրենսդրական նախաձեռնությունը հիմնականում արտագրություն է հենց Ստամբուլյան կոնվենցիայից: Շատ ու շատ կետերին ծանոթանալիս ակնհայտ է դառնում, որ հայ մարդու ուղեղն այդպիսի ճիվաղային դրույթներ ծնել չէր կարող, դա նույնիսկ թուրքի ուղեղի արգասիք չէ, այլ ազգային եւ մարդկային որակներից զուրկ ինչ-ինչ անհասկանալի արարածների այլասերված միտքն է: 

Եվ շարունակություն էլ ունի: Գործնականում ամբողջ ազգի կողմից հակաընտանեկան օրենքը մերժելուց հետո նույն Արդարադատության նախարարությունը քրեական նոր օրենսգրքի նախագծում խցկում է «խտրականություն» անունով 197-րդ հոդվածը, որը նույնպես այդ նույն Ստամբուլյան կոնվենցիայից արտագրած երեւույթ է: Ժամանակին «խտրականության մասին» օրենք ասպարեզ բերելու փորձեր արվել են, սակայն մերժվել են ե՛ւ հանրության, ե՛ւ իշխանության կողմից, եւ ահա ետնամուտքից այդ նույն ազգադավությունը փորձ է արվում խցկել Քրեական օրենսգրքի մեջ: Որպեսզի արդեն ցանկացած սեռաշեղված մեկը ցանկացած մերժում ստանալու դեպքում կարողանա ճչալ «խտրակության ենթարկվելու» մասին եւ մերժողին տանել բանտի դուռ... 

Պետք է հպարտանանք այն ամենով, ինչին հասանք 2018-ի ապրիլ-մայիսին. ՀՀ նախագահ

Հիմա ինչպե՞ս բնութագրել որոշ պաշտոնատար անձանց կողմից հանրությունն այլասերող այդ, կներեք արտահայտության համար, «իրավանորմերը» առաջ տանելու, դրանց լոբբինգով զբաղվելու փորձերը: Արդյո՞ք դա յուրատեսակ հեղաշրջման փորձ չէ` սկզբում երկիրը ամենակարեւոր ոլորտում ինքնիշխանությունից զրկող Ստամբուլյան կոնվենցիայի դրույթներն առաջ տանել, ամրագրել որպես օրենքների բաղկացուցիչ մաս, դրանով իսկ Ստամբուլյան կոնվենցիայի ընդունումը դարձնելով զուտ տեխնիկական խնդիր: Եթե դրան հավելենք նաեւ ՀՀ-ԵՄ շրջանակային համաձայնագրի նախագծի` մեր ինքնիշխանությանը հարվածող, մեղմ ասած, վիճահարույց կետերի պաշտպանությունը այդ նույն պաշտոնատարների կողմից, ապա պետք է արձանագրենք, որ ակնհայտորեն գործ ունենք 6-րդ շարասյան հետ: Իսկ գրանտակեր «քաղաքացիական հասարակություն» կոչեցյալը սոսկ կեղտոտ աշխատանքն է կատարում, որպեսզի հեշտացվի երկրի ինքնիշխանությունը մաշող եւ լափող պետական հանցագործների անելիքը: 

ԱՆԴՐԱԶԳԱՅԻՆ ՏԵՐԵՐԻ ՃԻԳԵՐԸ

Բարեբախտաբար, վերը նկարագրված հակազգային գործընթացները արժանանում են հանրային դիմադրության բոլոր մակարդակներում` ե՛ւ հասարակական-քաղաքական, ե՛ւ հոգեւոր, ե՛ւ մշակութային: Ի հակադրություն դրա` անդրազգային շրջանակները փորձում են դիմել տարբեր զազրելի միջոցների: 

Այսպես, հատկապես Արեւելյան գործընկերության գծով եվրաչինովնիկները բացեիբաց խոսում են «տնային առաջադրանքների» մասին, որոնք նախապայման են եվրաասոցացման համար, ու առանց թաքցնելու հայտարարում, որ փողը տրամադրվելու է «առաջադրանքները» կատարելուն զուգընթաց: 

Բայց այլ միջոցներ էլ գործի են դրվում: Այսպես, շտապ մոբիլիզացվել են Սփյուռքի շուրջ 50 արվեստագետներ` Սերժ Թանկյանի գլխավորությամբ, ում ստորագրել են տվել կոչ` ուղղված ՀՀ իշխանություններին` ընդունելու հակաընտանեկան օրենքը: Իսկ ինչ վերաբերում է գրանտակեր ՀԿ-ներին, ապա դրանց ամբարտավան ներկայացուցիչները միանգամից մեղադրում են ընտանիքում տնտեսական եւ հոգեբանական բռնություն գործադրելու մեջ բոլոր այն իշխանավորներին, ովքեր բացեիբաց արդեն արտահայտվել են հակաընտանեկան օրենքի դեմ: 

Դա նաեւ յուրահատուկ սպառնալիք է` եթե ունես հանրային կամ իշխանական դիրք ու համարձակվում ես դեմ լինել ազգապիղծ գործընթացներին, ապա առաջինը գալու ենք հենց քո ընտանիքը քանդելու... 

Դե, ինչ կարելի է ասել այդ ամենի մասին: Թերեւս կրկնել հայտնի բանաձեւը` պատերազմում, ինչպես պատերազմում: Պարզապես տվյալ դեպքում ռազմաճակատի գիծը անցնում է գործնականում ամենուրեք, պատերազմի կարեւորագույն բաղադրիչներից մեկն է տեղեկատվական-հոգեբանականը: 

Անվտանգության ոլորտը մեզ համար առաջնահերթություն է. վարչապետն ԱԽ-ին է ներկայացրել նորանշանակ քարտուղարին

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА