o C     03. 04. 2020   : :

ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

ՆԻԿՈԼԻՆ ՆՈՒՅՆԻՍԿ ՎԵՐԵԼԱԿԸ ՉԻ ԵՆԹԱՐԿՎՈՒՄ, ԷԼ ՈՒՐ ՄՆԱՑ` ԵՐԿԻՐԸ

21.02.2020 19:00 ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ
ՆԻԿՈԼԻՆ ՆՈՒՅՆԻՍԿ  ՎԵՐԵԼԱԿԸ ՉԻ ԵՆԹԱՐԿՎՈՒՄ, ԷԼ ՈՒՐ ՄՆԱՑ` ԵՐԿԻՐԸ

Նախօրեին, երբ Նիկոլը գիրք նվիրելու օրվա կապակցությամբ շրջում էր բնակարաններով, տեղի ունեցավ բավականին տարօրինակ բան: Ազատ եւ հպարտ, ինչպես նաեւ սովորական քաղաքացիները, ովքեր ուղիղ եթերով հետեւում էին «ֆյուրերիկի» այդ շրջագայությանը, տեսան, թե ինչպես վերելակում հանգան լույսերը: Ճիշտ է, դա կարճատեւ էր, բայց փաստ է, որ Նիկոլը մնաց վերելակում: Երեւի թե, Դուշանբեի տխրահռչակ վերելակի յուրահատուկ ազդեցությունն էր, ինչը, անշուշտ, խորհրդանշական է:

ԻՆՉՈՒ ԵՆ ՀԱՅԵՐԻՍ ԽՑԿՈՒՄ ՏՈՏԱԼ ՀՍԿՈՂՈՒԹՅԱՆ ՄԱՏՐԻՑԱ

 

ԱՄԵՆ ԻՆՉ ԶՈՀԱԲԵՐՎՈՒՄ Է ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՆՐԱՔՎԵԻ

Լրատվադաշտում տեղեկատվություն հայտնվեց, որ Նիկոլը իրականում շրջում էր ոչ թե պատահական բնակարաններով, այլ նախօրոք կազմված ցուցակով այցելում էր վստահելի համակիրների տներ: Եթե այդպես է, ապա հետաքրքիր է` ինչպես եղավ, որ նախօրոք կարգի չէին բերվել այդ շենքերի վերելակները: Կա՛մ քաղաքապետ Հայկոն էր թերացել, կա՛մ էլ, անկախ նախօրոք թափած ջանքերի, դա ճակատագրի նշան էր, որ բոլոր դեպքերում Նիկոլը պետք է ստանար: Իսկ ենթագիտակցական մակարդակով պարզից էլ պարզ է, որ «վերելակային դիվանագիտությունը» կարող է միայն վատ վերջանալ եւ վատ վերջանալ նաեւ ներքին քաղաքական հարթությունում: Սակայն անկախ այդ ամեն ինչից, պարզ է մի բան` այդ ինչքա՞ն պարապ պետք է լինի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձը, որպեսզի կարողանա անձամբ շրջել քաղաքացիների բնակարանները, թեկուզեւ այդ քաղաքացիները կանխավ ցուցակի մեջ մտցված լինեն: Նման է, որ կառավարության բոլոր գործերը թողած, նա անձամբ  լծվելու է «այո» քարոզելուն, ճիշտ այնպես, ինչպես 2018-ի աշնանը լծվել էր կլոուն Հայկոյի քարոզարշավին: Իսկ քանի որ 2018-ին նա ամեն ինչ առաջ էր տանում էյֆորիայի գագաթնակետին, սակայն ընդհանուր քաղաքացիների ընդամենը 1/3-ի քվեներն էր ստացել ինչպես մայրաքաղաքային, այնպես էլ ԱԺ ընտրարշավներին, ապա այժմ անչափ դժվար կլինի ընդհանուր քաղաքացիների քվեների 1/4-ը հավաքել հանրաքվեի համար: Չէ՞ որ այս ամբողջ ժամանակաշրջանում ե՛ւ Նիկոլը, ե՛ւ ամբողջ քայլասերված թիմը վարկանիշի հսկայական կորուստ են ունեցել, ու անչափ դժվար կլինի 650 հազար քվե հավաքելը: Դժվար է մոտիվացնել քաղաքացիներին, թե ինչու պետք է գան քվեարկեն ՍԴ կազմը փոխելու օգտին, երբ քաղաքացիների ջախջախիչ մեծամասնությունը գաղափար իսկ չունեն, թե ինչ է Սահմանադրական դատարանը եւ ինչպիսի գործառույթներ է կատարում: Ի վերջո, կոնկրետ պետական մարմին ընտրելու պարագայում հանրային հետաքրքրությունը ավելի մեծ է, քան ինչ-որ աբստրակտ ՍԴ-ի նկատմամբ ինչ-որ գործողություններ կատարելը: Այդ պայմաններում արդյունքի հասնելու համար մնում են միայն այնպիսի միջոցները, ինչպիսիք են վարչական ռեսուրսի ամենալայն կիրառումը եւ ընտրակեղծիքը: Վարչական ռեսուրսը արդեն իսկ կիրառվում է ամենակոպիտ ձեւով` համայնքապետերի առաջ դրվում է այլընտրանք` կա՛մ ապահովել «այո»-ների պլանը, կա՛մ գնալ բանտ: Բայց արդյո՞ք քաղաքապետերն ու գյուղապետերը կկարողանան դա ապահովել, չէ՞ որ քաղաքացին, ում զոռով են ուղարկում քվեարկության, շատ ռեալ դրդապատճառ ունի քվեարկելու «ոչ», կամ փչացնելու քվեաթերթիկը: Իսկ ընդհանուր ծախսը կառավարության նիստին արդեն հայտնի դարձավ` 3,5 մլրդ դրամ: Եվ «ֆյուրերիկն» էլ դարակազմիկ հայտարարություն արեց, թե այդ փողը կորած չէ տնտեսության համար, այն բերելու է տնտեսական արդյունք եւ անպայման վերադառնալու է բյուջե: Այդ հեքիաթը լսելով` երեւի թե, Գյուլնազ տատը գերեզմանում շուռ եկավ: Իսկ Թումանյանի «Սուտլիկ որսկանը» դրա համեմատ պարզապես միամիտ արարած է:

ՍՏՐԿԱԿԱՆ ԹԱԿԱՐԴՆԵՐ «ԱԶԱՏ ԵՎ ՀՊԱՐՏ» ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ

 

ԱՏԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ ԾԱՅՐԱՀԵՂԱՑՆԵԼՈՒ ՏԵԽՆՈԼՈԳԻԱՆ

Արցախի վերածննդի տոնի մասին փետրվարի 20-ին իշխանությունը գործնականում չհիշեց: Փոխարենը շատ լավ հիշեց բանտում գտնվող Ռոբերտ Քոչարյանը` նամակ հղելով Բակո Սահակյանին, եւ հիշեցին ռազմական գործիչներն ու ընդդիմադիրները: Այժմ 32 տարի անց 1988-ի միասնությունից, ոգեւորությունից ու դրական էներգետիկայից բան չի մնացել: Փոխարենը ամեն ինչ ներծծված է հիասթափությամբ եւ փոխադարձ ատելությամբ: Այդ արատավոր երեւույթին մեծ իներցիայի զորությամբ բավականին երկար դիմակայեց բանակը, սակայն այդտեղ էլ իներցիայի ռեսուրսը սպառված է, եւ այն, ինչ տիրում է փողոցներում եւ համացանցում, հասել է եւ զորամասեր, ու արդյունքում ունենք այն, ինչը բոլորիս մտահոգել է` ոչ մարտական կորուստների կտրուկ աճ: Նաեւ ինչ-որ չարագուշակ բաներ կան որոշակի ամսաթվերում: Այնպես ստացվեց, որ Արցախի ընտրությունները նշանակվել են մարտի 31-ին, իսկ քայլասերված վարչախումբը ամեն ինչ արեց, որպեսզի հանրաքվեն նշանակվի ապրիլի 5-ին: Իսկ ինչպես հայտնի է, ապրիլյան պատերազմը սկսվել էր ապրիլի 1-ին, այսինքն` գրեթե մարտի 31-ին, եւ ավարտվել ապրիլի 5-ին: Այսինքն` Արցախի ընտրությունների քվեների ամփոփման ավարտը ճշգրտորեն համընկնում է ապրիլյան պատերազմի մեկնարկի քառամյակին, իսկ հանրաքվեի մեկնարկը համընկնում է այդ նույն պատերազմի ավարտի քառամյակին: Ինչ-որ չարագուշակ էներգետիկա է առկա այդ ժամանակահատվածում, կամ միգուցե քայլասերվածների անդրազգային տերերը հենց հատուկ այդպես են ծրագրել: Չէ՞ որ նրանք շատ լավ գիտեն, որ հենց խորհրդանիշներն են կառավարում աշխարհը...

ԵՐԲ ԵՐԿԻՐԸ ՓՈՒԼ Է ԳԱԼԻՍ ՔԱՆԴՈՂԻ ԳԼԽԻՆ

Իսկ ինքը` Նիկոլը, անցավ ամենակատաղի ատելությանը: Տխրահռչակ Պետրոս Ղազարյանի հեռուստահաղորդման եթերում նա արտանետեց ատելության եւ հիսթերիայի, անիմաստ բառակույտերի այնպիսի համազարկեր, որ, ինչպես դիպուկ նկատեց ՀՀԿ փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանը, ավելի լավ էր Մյունխենի պես անգլերեն խոսեր: Եվ, իհարկե, ամեն ինչի իմաստը գլխիվայր շուռ տվեց: Ըստ «ֆյուրերիկի»` ոչ թե իշխանությունն է տարածում ատելության խոսքը եւ ատելության մթնոլորտը, այլ այն մարդիկ եւ ուժերը, որոնք պայքարում են իշխանության դեմ: Դասական տարբերակն է, թե ինչպես է սելի փոխարեն սելվորը ճռռում` չէ՞ որ Հովհաննես Մովսիսյանի գլխավորած «ֆեյքերի ֆաբրիկան» հսկայական պարգեւավճարներ է ստացել` քաղաքացու փողերով նույն քաղաքացուն լռեցնելու եւ հայհոյելու համար: Հիշենք նաեւ իշխող խմբակցության պատգամավոր Սարգիս Խանդանյանի պնդումը, որ հայհոյանքն ու վիրավորանքը ատելության խոսք չեն...

ԱՆՃԱՐԱԿ ԴԻԿՏԱՏՈՒՐԱՅՈՎ ՈՉ ՄԻ ՀԱՐՑ ՉԻ ԼՈՒԾՎԻ

Սակայն ինչո՞ւ նույն Նիկոլին պահանջվեց ատելության խոսքը լրիվ ծայրահեղականացնել: Բանն այն է, որ ամբողջ ընդդիմությունը, խուսափելով «ոչ»-ի ճամբարը գլխավորելուց, դրանով իսկ քայլասերվածներին զրկեց իրական թիրախից: Նիկոլը պնդում է, որ Հրայր Թովմասյանին պահելով` ատելի «ռոբասերժական ռեժիմը» տեղ է ապահովում իշխանությանը վերադառնալու համար, սակայն այդ «ռեժիմը» ներկայացնող ուժերը քարոզարշավի չեն մասնակցում, բոյկոտում են հակասաահմանադրական հանրաքվեն: Դա ոչ այլ ինչ է, քան յուրահատուկ «քաղաքական այքիդո», երբ ինքդ ուժ չես գործադրում, սակայն քո դեմ ուժ գործադրողի ուժը հենց իրեն է վնասում: Եվ հենց դա գիտակցելով` Նիկոլը խրվեց հիսթերիայի մեջ: Եվ հենց դա գիտակցելով` Նիկոլի սեւ խավիարի մասին բարձրաձայնած Նարեկ Սամսոնյանին սուտ մատնության մեղադրանք է առաջադրվել, ինչը իրավական առումով մառազմ է, քանզի սուտ մատնություն կատարելու համար գոնե սուտ ցուցմունք է պետք: Նաեւ հենց դա գիտակցելով` քրգործ հարուցվեց «Հրապարակ» թերթի դեմ, ուր «այո»-ի շտաբի պետ, նախարար Սուրեն Պապիկյանի դատվածության մասին տեղեկության հրապարակումը որակվել է անձնական գաղտնիք համարվող տեղեկությունը հրապարակել: Դե նույն հաջողությամբ կարելի է քրեական հետապնդման ենթարկել դատական գործերը հրապարակող «Դատալեքս» կայքը...

«ԵՐԿԻՐ-ՊԱՐԵՏԱՏՈՒՆ»... ՃԱՆԱՊԱՐՀ ԴԵՊԻ ԴԻԿՏԱՏՈՒՐԱ

Հա, ի դեպ, նաեւ մեկ այլ ատելության շոու է նախապատրաստվում: Սերժ Սարգսյանի քրգործով առաջին դատական նիստը փետրվարի 25-ին է, նույն օրը կա դատական նիստ Ռոբերտ Քոչարյանի գործով: Շատ նման է, որ քայլասերված իշխանությունները չեն էլ հիշելու, որ փետրվարի 25-ը Զորավար Անդրանիկի ծննդյան օրն է: Կամ հենց միտումնավոր էլ դատական խրախճանքի համար այդ օրն են ընտրել, որպեսզի բորենու հրճվանքով պատմական հերոսի ծննդյան օրը դատեն Արցախի հերոս երկու նախագահների: Ու նման է, որ ամեն ինչ գնում է հայի եւ չհայի, Հայկի եւ Բելի վճռական բախման, ինչպես դա տեղի էր ունեցել գրեթե 45 դար առաջ:

ԻՆՉ ԽՆԴԻՐՆԵՐ Է ԼՈՒԾՈՒՄ ՆԻԿՈԼԸ ԱՐՏԱԿԱՐԳ ԴՐՈՒԹՅԱՄԲ

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА