«2021թվականի նշանաբանը պետք է լինի` ամեն ինչ բանակի եւ զինվորի համար». ՍԱՐԳԻՍ ՆԱՋԱՐՅԱՆ
Մշակութային
"Իրավունք" թերթի զրուցակիցն է ՀՀ վաստակավոր լրագրող, հաղորդավար, թարգմանիչ, սցենարիստ ՍԱՐԳԻՍ ՆԱՋԱՐՅԱՆԸ:
– Պարոն Նաջարյան, 2021 թվականին ի՞նչ ծրագրեր ունեք:
– Այս տարի պետք է շարունակեմ "Ազգային արժեքներ" իմ հաղորդաշարը: Սա ճանաչողական նպատակ ունեցող հաղորդում է: Միգուցե ռադիոլսողների մեջ կլինեն երիտասարդներ, որոնք կկարողանան ճանաչել մեր անցյալի մեծերին: Եվ ինչո՞ւ չէ, ունենք նաեւ մեր ժամանակներում տարբեր բնագավառների ներկայացուցիչներ, որոնք շատ հայկական ազգային դիմագծեր ունեն:
– Այսօր ազգային դիմագիծ ունեցող մարդկանց կարիքը շա՞տ ունենք:
– Այո, շատ ունենք …գուցե այս պատերազմը, համավարակը ինչ որ տեղ խանգարում են, որպեսզի մարդիկ խաղաղության մեջ կարողանան աշխատել: Կարծում եմ, իսկական մշակույթ ստեղծող ցանկացած անձ ոչնչի ուշադրություն չի դարձնի:
– Այսօր ժողովուրդը շատ է չարացած, բաժանված է երկու թիմի…
– Չարությունը բոլոր ժամանակներում եղել է, բայց ոչ այսքան ընդգծված: Դժվար ժամանակներում է մարդկային դեմքը ավելի լավ երեւում: Եվ նրա ով լինելը ավելի շատ ընդգծվում է ծայրահեղ վատ պահերին: Իրեն եւ ուրիշներին չդավաճանող մարդը բոլոր ժամանակներում մնում է այնպիսին, ինչպիսին կա: Կցանկանայի, որ մեր ժողովուրդը համախմբվեր եւ միասնաբար հաղթահարեր համավարակի եւ պատերազմի հետեւանքները:
– Մշակույթի գործիչը եթե մի խոսք է ասում ժողովրդի մասին, քաղաքականացնում են ու հետո սկսում քարկոծել:
– Ինձ շատերն են զանգահարել եւ առաջարկել մասնակցելու այս կամ այն ժողովին: Մերժել եմ, որովհետեւ ամեն ինչի մեջ քաղաքական երանգ են տեսնում: Ցանկացած բնագավառի մարդ պետք է իր գործունեությանը, առաքելությանը ավելի շատ նվիրված լինի: Իսկ շատ արվեստագետներ, մտավորականներ ընկնում են քաղաքական ալիքների տակ եւ վերջում բողոքում են, որ իրենց չհասկացան: Թող քաղաքականությամբ զբաղվեն քաղաքագետները, բայց ոչ` արվեստագետները: Արվեստագետը պիտի արարի եւ իր ժողովրդի հոգեւոր արժեքները ներկայացնի:
– Ի՞նչ ենք ուզում թուրքից, եթե այսօր հայը հային է անիծում :
– Այսօր մարդիկ ինտերնետային կյանքով են ապրում: Նույնիսկ բարեկամներն ու հարազատները տարիներով իրար չեն տեսնում: Բավարարվում են համացանցով եւ հեռախոսով շփվելով: Եվ այդ հայհոյանքները, անեծքները հիմնականում համացանցում են լինում: Միմյանց փնովող եւ անիծող անձնավորությունները տխուր, միայնակ մարդիկ են: Դրա համար ես վաղուց խաչ եմ քաշել Ֆեյսբուքից եւ սոցկայքերից:
– Պատերազմը բոլորիս թեւաթափ արեց. հունվարի 28-ին Հայոց բանակի օրն է, ի՞նչ կմաղթեք:
– Ցանկանում եմ, որ խաղաղ երկինք տեսնեն մեր զինվորները: Ուժ եւ կորով նրանց` պահպանելու հայրենիքի սահմանները: Իսկ մենք պետք է օգնենք բանակին, բանակում ծառայողին, որ էլ ավելի ամրանան մեր հայրենիքի սահմանները: 2021 թվականի նշանաբանը պետք է լինի` ամեն ինչ բանակի եւ զինվորի համար:
ՆՈՒՆԵ ԶԱՔԱՐՅԱՆ
Հ.Գ-Զրույցը կարող եք կարդալ նաև «Իրավունք» թերթի այսօրվա համարում: