Լևոն Խեչոյանը երեկվա, այսօրվա և վաղվա գրողն է

   Վերահրատարակվել է ետանկախության շրջանի հայ գրականության ամենանշանակալի դեմքերից մեկի՝ ԼևՈՆ ԽԵՉՈՅԱՆԻ «Սև ԳԻՐՔ, ԾԱՆՐ ԲԶԵԶ» գիրքը:
   Գրքի  շնորհանդեսը տեղի ունեցավ «Նոյյան Տապան» գրախանութում մեծ գրողի ծննդյան օրը՝ դեկտեմբերի 8-ին:

   Գրականագետ ԵՐՎԱՆԴ ՏԵՐ-ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ խոսքով Խեչոյանի գրականությունը բացառիկ է. ‹‹Իր լեզվամտածողությունը աննման էր: Պարզ բառարանային բառեր էին, սակայն շատ գեղեցիկ շարադրված ու համադրված: Նրա ‹‹Խնկի ծառեր›› գիրքը մի ամբողջ տիեզերք է: Նրա մտահոգությունը հայրենիքն էր, հայ մարդը՝ ուրիշ տեսակ տեսնված: Շատ քչերն են ունակ այդպես տեսնելու››, -ասաց նա:

   «Սև ԳԻՐՔ, ԾԱՆՐ ԲԶԵԶ» վեպը պատերազմի ու արվեստագետի մասին է: Արվեստագետի, որը տեսնում է մահվան խավարն ու աստղերի լույսը, որն իր կյանքի լավագույն տարիներին թափառում է մահվան և երջանկության եզրին` հավատալով մարդուն, նրա հաղթանակին: Խեչոյանն անցել է այդ պատերազմի բովով և մեր գրականություն արդեն նորովի մեկնաբանությամբ և գեղարվեստական մշակումով ներմուծելով այդ թեման: Ինչպես գրողի, այնպես էլ ընթերցողի համար այս առումով պատերազմը դարավոր ոսոխի դեմ վավերականության և պատմական փաստի արժեք ունի, ուստի կրկնակի դժվարանում է թեմայի գեղարվեստական մշակման, գրականացման խնդիրը: Խեչոյանն ընտրել է օրագրային ոճը, ինչը իրականության արտացոլման առավելագույն ճշգրտություն է ապահովում:

  Համարձակվում եմ ասել, որ Լևոն Խեչոյանի գրականությունը ինքը չի գրել, դա գրել է հայոց մեծ լեզուն, -ասաց ԵՐՎԱՆԴ ՏԵՐ-ԽԱՉԱՏՐՅԱՆՆ ու հավելեց, որ Լևոնը լեզվի,  ժողովրդի գրողն է:

Գրականագետն անկեղծանում է, որ Խեչոյանի գրքերի հետ ամեն մի հանդիպումը տոն է. ‹‹Եթե մարդը գրականությունից գեղագիտական բավականություն է ստանում, ապա Լևոն Խեչոյանի պարագային այդ բավականությունը կատարյալ է, որովհետև ցավոք այդօրինակ գրականություը այսօր շատ չի: Լևոն Խեչոյանը երեկվա գրողն էր, Լևոն Խեչոյանը այսօրվա գրողն է և վստահ եմ, որ Լևոն Խեչոյանը նաև վաղվա,  ապագա սերնդի գրողն է լինելու››, -նշեց Տեր-Խաչատրյանը:

  Գրողների միության նախագահ ԷԴՎԱՐԴ ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆՆ էլ ասաց, որ Խեչոյանի գիրը կապրի հավերժ. ‹‹Միասին Ավստրիա էինք հրավիրվել, մի շարք հանդիպումներ ունեցանք: Նրա պատերազմական վիճակը նկարագրող ‹‹Հողի դողը›› պատմվածքը մեծ ազդեցություն էր թողնում նաև այնտեղի ընթերցողի վրա, որովհետև ինքը պատերազմը ներկայացնում է ոչ թե որպես կռվող կողմերից մեկ, այլ մի ուրիշ կետից՝ վերևից է նայում այդ երևույթին: Ինքը երևույթի դեմ էր, չէ որ երկու կողմում էլ տառապող, կռվող և զոհվող մարդիկ էին, - ասաց պարոն Միլիտոնյանը և ավելացրեց, որ միասին եղել են նաև Մոսկվայում, որտեղ ևս Խեչոյանն իր ընթերցողն ունի: ‹‹Լևոնի գրականությունը կմնա այնքան ժամանակ, քանի դեռ մարդիկ սիրում են գրականությունը և ընթերցում են››, -եզրափակեց Միլիտոնյանը:

  Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, անգլերեն, իսպաներեն և այլ լեզուներով։

  «Սև գիրք, ծանր բզեզ» վեպի համար 2000 թ.-ին հեղինակը արժանացել է «Ոսկե եղեգն» մրցանակի:

  Այս անգամ գիրքը հրատարակվել է  200 օրինակով:

ՀԵՐՄԻՆԵ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝