Իրանը եղել եւ մնում է «Թրամփի ուղու» կատաղի հակառակորդը Տեսնես իրականում «հարիֆ-հարիֆ» ում «ոտքերն է ընկել» Ալենը Սպերցյանը թեև չի խաղալու, բայց միացել է հավաքականին Այսօրվա անցողիկ մարդկանց ավարտն ասա լավ լինի․ Իսրայել Հակոբկոխյան «Ռուսների հետ դժվար է». Զելենսկին արդեն սկսել է տրտնջալ Աբու Դաբիում կայացած բանակցությունների առաջին օրից հետո Վարոս Սիմոնյանը՝ կոնտրաֆակտերի գորշ համակարգո՞ղ Էդմոն Մարուքյանը հավանաբար դիտումների կարիք ունի․ Կարապետ Պողոսյան Հելոուինի պախմելից հլա դուրս չէր եկել, դրա համար գցեց ոտքին․ ԸՆԿԵՐ ՓԱՆՋՈՒՆԻ Տաքսի, տաքսի, իմ յարին էլ մի հասի Արսեն Գևորգյանի մահվան դեպքով Մարդու իրավունքների պաշտպանի նախաձեռնությամբ սկսվել է ուսումնասիրություն

Իրանը եղել եւ մնում է «Թրամփի ուղու» կատաղի հակառակորդը

Միջազգային

Ի­հար­կե, երբ խո­սում ենք ԹՐԻՓՓ կամ, ի­րա­կա­նում, նույն «Զան­գե­զու­րի մի­ջանց­քի» մա­սին, ա­պա այս­տեղ եր­բեք չի կա­րե­լի հաշ­վարկ­նե­րից դուրս թող­նել Ի­րա­նին: Ա­մեն դեպ­քում, Թեհ­րա­նը շա­րու­նա­կում է ա­մե­նա­կոշտ տո­նայ­նութ­յամբ հի­շեց­նել, որ ի­րեն խա­ղից­ դուրս թող­նե­լու փոր­ձե­րը կա­րող են շատ լուրջ հե­տե­ւանք­նե­րի հասց­նել:

Այս­պես, հա­յաս­տան­յան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րը (օ­րի­նակ նա­խօ­րեին` Ա­լեն Սի­մոն­յա­նը) շա­րու­նա­կու­մ են ա­ռաջ տա­նել այն ան­համ թե­զը, թե «Թ­րամ­փի ու­ղին» ըն­դա­մե­նը « տնտե­սա­կան ծրա­գիր է, եւ դա չի նա­խա­տե­սում, որ այն­տեղ զին­ված գո­նե մեկ զին­վոր է լի­նե­լու»: Նաեւ, որ` Հա­յաս­տա­նի կա­ռա­վա­րութ­յու­նը եր­բեք չի մտնի մի պրո­ցե­սի մեջ, ո­րը դեմ է Ի­րա­նին կամ մյուս հար­եւան երկր­նե­րին. «Մեր գոր­ծըն­կեր­նե­րը դրա մա­սին տե­ղե­կաց­ված են, մենք եր­բեք չենք մտնի որ­եւի­ցե պրո­ցե­սի մեջ Ի­րա­նի դեմ կամ մեր հար­եւան­նե­րից որ­եւի­ցե մե­կի դեմ: Դա մեր քա­ղա­քա­կան դիր­քո­րո­շումն է»:

­Բայ­ց ա­հա Ի­րա­նից ե­կող ազ­դակ­նե­րը շա­րու­նա­կում են մնալ այն ուղղ­վա­ծութ­յան մեջ, որ Թեհ­րանն ա­մե­նա­կոշտ մո­տե­ցում­նե­րը կցու­ցա­բե­րի, ե­թե ԹՐԻՓՓ­–ը կյան­քի կո­չե­լու փոր­ձեր ար­վեն: Օ­րերս այդ մա­սին խո­սեց Ի­րա­նի ար­տա­քին գոր­ծե­րի նախ­կին նա­խա­րար, երկ­րի Գե­րա­գույն ա­ռաջ­նոր­դի մի­ջազ­գա­յին հար­ցե­րով նախ­կին խորհր­դա­կան Ա­լի Աք­բար Վե­լա­յա­թին: Ըն­դ ո­րում, թեեւ Վե­լա­յե­թին նախ­կին պաշ­տոն­յա է հա­մար­վում, բայց ի­րա­կա­նում նա մնում է Ի­րա­նի Գե­րա­գույն ա­ռաջ­նոր­դի թի­մի կար­կա­ռուն ներ­կա­յա­ցու­ցիչ: Եվ նրա հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րը թեեւ ձե­ւա­կա­նո­րեն` պաշ­տո­նա­կան չեն, սա­կայն փաս­տա­ցի դա կա­րե­լի է հա­մա­րել Թեհ­րա­նից ե­կած ու­ղիղ մե­սիջ»:

Եվ ա­հա, օ­րերս Վե­լա­յե­թին հան­դես ե­կավ հոդ­վա­ծով` միան­գա­մայն կոշտ քննա­դա­տութ­յա­ն են­թար­կե­լով ինչ­պես Փա­շին­յա­նին, այն­պես էլ` ԹՐԻՓՓ­–ի բուն գա­ղա­փա­րը: Հիմ­նա­կան թե­զե­րը սրանք են: Նախ, Հա­յաս­տա­նի ներ­կա­յիս իշ­խա­նութ­յուն­նե­րի գոր­ծո­ղութ­յուն­նե­րը հան­գեց­նում են Արեւ­մուտ­քից՝ մաս­նա­վո­րա­պես ԱՄՆ-ից, Ֆ­րան­սիա­յից եւ Բ­րի­տա­նիա­յից երկ­րի կախ­վա­ծութ­յան մե­ծաց­մա­նը: Ընդ ո­րում, խոս­քը լի­բե­րալ-դե­մոկ­րա­տա­կան հա­մա­կար­գից կախ­վա­ծութ­յան մա­սին է:

­Հա­ջոր­դը, որ Փա­շին­յա­նը թշնա­ման­քի եւ լար­վա­ծութ­յան նոր էջ է բա­ցել Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում, իսկ այդ­քան գո­վերգ­ված խա­ղա­ղութ­յան գա­ղա­փա­րա­խո­սութ­յու­նից հե­տո ան­գամ` «Այ­սօր նրա հա­րա­բե­րութ­յուն­ներն Ադր­բե­ջա­նի Հան­րա­պե­տութ­յան, Ի­րա­նի, Թուր­քիա­յի եւ, հնա­րա­վոր է, ա­պա­գա­յում նաեւ Վ­րաս­տա­նի հետ ան­կա­յուն են ու ան­կան­խա­տե­սե­լի»:

Ինչ վե­րա­բե­րում է ԹՐԻՓՓ­–ին, ա­պա, Վելա­յե­թիի խոս­քով. «Եր­կու ա­ռան­ձին հան­դի­պում­նե­րի՝ Թեհ­րան ժա­մա­նած Հա­յաս­տա­նի ար­տա­քին գոր­ծե­րի փոխ­նա­խա­րա­րի եւ Թեհ­րա­նում Հա­յաս­տա­նի դես­պա­նի հետ հան­դի­պում­նե­րի ժա­մա­նակ ես ... նրանց ա­սել եմ հետեւ­յա­լը. Ի­րա­նի Իս­լա­մա­կան Հան­րա­պե­տութ­յու­նը տեղ­յակ է Ուկ­րաի­նա­յի հետ կապ­ված Ռու­սաս­տա­նի խնդիր­նե­րի մա­սին։ Ուս­տի Հա­յաս­տա­նը կա­րող է սխալ­վել հաշ­վարկ­նե­րում եւ­ ո­րո­շել, որ ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մում ներգ­րավ­ված լի­նե­լու պատ­ճա­ռով Ռու­սաս­տանն ա­վե­լի քիչ ու­շադ­րութ­յուն կդարձ­նի Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի անվ­տան­գութ­յա­նը»: Բայց նաեւ, որ ան­գամ ա­ռանց Ռու­սաս­տա­նի, Ի­րանն «ի­րեն պա­տաս­խա­նա­տու է հա­մա­րում Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի անվ­տան­գութ­յան ա­պա­հով­ման հա­մար: Ըստ այդմ էլ` Վե­լա­յե­թին ընդգ­ծում է. «Ե­թե Թ­րամփն ու նրա դաշ­նա­կից­նե­րը փոր­ձեն հա­տել Ի­րա­նի այս կար­միր գի­ծը, մենք կկոտ­րենք նրանց ոտ­քե­րը»:

­Վեր­ջին` «ոտ­քե­րը կոտ­րե­լու» միտ­քը, թե­րեւս, ա­մե­նե­ւին էլ միայն «Թ­րամփին ու նրա դաշ­նա­կից­նե­րին» չի վե­րա­բե­րում: Դա ուղղ­ված է բո­լո­րին. Ի­րա­նը ոչ մի դեպ­քում թույլ չի տա Հա­յաս­տա­նում այլ ու­ժե­րի կենտ­րո­նա­ցում, լի­նի դա ԹՐԻՓՓ­–ի, թե այլ տես­քով: Եվ դրա ի­մաս­տը շատ պարզ է:

Ի­րա­վի­ճա­կը հե­տեւ­յալն է: Այս օ­րե­րին ԱՄՆ–ն շա­րու­նա­կում է սեղ­մել Ի­րա­նի շուրջ բլո­կա­դա­յի օ­ղա­կը: Ծո­վը փա­կել է, հի­մա էլ ակ­տի­վո­րեն փոր­ձում է սահ­մա­նա­փա­կել Ի­րա­նի հնա­րա­վոր շար­ժը դե­պի Պա­կիս­տան, ա­պա` Ի­րաք: Թուր­քիա­յի ուղ­ղութ­յունն էլ լիո­վին ա­նո­րոշ է. խոս­քը, վեր­ջին հաշ­վով, ՆԱՏՏՕ­–ի ան­դամ երկ­րի մա­սին է: Ի­րա­նի հա­մար դեռ բաց է հյու­սի­սը: Նախ, Կաս­պից ծո­վը, ո­րը, ի­հար­կե, Ռու­սաս­տա­նի հետ կա­պե­րի լայն հնա­րա­վո­րութ­յուն տա­լի­ս է, սա­կայն ոչ բա­վա­րար: Ադր­բե­ջա­նը եւս դեռ բաց է, բայց ե­թե հան­կարծ Մեղ­րիում ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը կա­րո­ղա­նան ա­զատ գոր­ծել, ա­պա չկա ո­րե­ւէ ե­րաշ­խիք, որ ան­մի­ջա­պես Ադր­բե­ջա­նի ուղ­ղութ­յունն էլ չի փակ­վե­լու: Իսկ այդ դեպ­քում խո­ցե­լի է դառ­նում նաեւ Կաս­պից­ ծո­վի ուղ­ղութ­յու­նը:

­Կարճ ա­սած, հա­յաս­տան­յան ուղ­ղութ­յու­նը Ի­րա­նի հա­մար ստա­ցել է ռազ­մա­վա­րա­կան, ա­վե­լի կոնկ­րետ` անվ­տան­գա­յին ի­մաստ: Ըս­տ այդմ էլ, Վե­լա­յե­թիի մի­ջո­ցով Թեհ­րա­նի հնչեց­րած հեր­թա­կան ա­հա­զան­գը նման­վում է ու­ղիղ սպառ­նա­լի­քի: Ա­ռա­վել եւս, երբ ու­ղիղ թի­րա­խա­վոր­ված է ար­դեն Փա­շին­յա­նը: Այ­սինքն, երբ Թեհ­րանն այս օ­րե­րին պաշ­տո­նա­պես Հա­յաս­տան է ու­ղար­կում փոխ­նա­խա­գահ, ՀՀ- ԻԻՀ միջ­կա­ռա­վա­րա­կան հա­մա­տեղ հանձ­նա­ժո­ղո­վի հա­մա­նա­խա­գահ Սե­յեդ Հա­միդ Փուր­մո­հա­մա­դիին, ա­պա այդ այ­ցի շե­մին նախ­կին արտ­գործ­նա­խա­րա­րի եւ Գե­րա­գույն ա­ռաջ­նոր­դի կար­կա­ռուն թի­մակ­ցի շուր­թե­րով ար­ված «ոտ­քե­րը կջար­դենք» կար­գի մե­սիջ­նե­րը հենց այն­պես չէ, որ հնչեց­վում են:

Ու մյուս կող­մից էլ, ի­հար­կե, պա­տա­հա­կան չէ նաեւ, որ Էր­դո­ղա­նը, «մո­ռա­նա­լով», որ բա­ռա­ցիո­րեն վեր­ջերս «շան լափ էր թա­փում» իր «փոքր եղ­բոր» գլխին, նո­րից վա­զեց Բա­քու: Թե­րեւս` «մեկ ազգ, եր­կու պե­տութ­յուն» թե­զի վե­րա­հաս­տա­տումն այս պա­հին Էր­դո­ղա­նին շատ էր պետք, քա­նի որ նա Բա­քու գնաց շատ լավ գի­տակ­ցե­լով, թե դա ինչ նյար­դա­յին ռեակ­ցիա եւ քննա­դա­տութ­յան ա­լիք է ա­ռաջ բե­րե­լու Ա­լիե­ւի հա­կաիս­լա­մա­կան հայտ­նի ա­րարք­նե­րից կա­տա­ղած թուրք իս­լա­միս­տա­կան շրջա­նակ­նե­րի մոտ: Էր­դո­ղա­նի ա­րարք­նե­րում տրա­մա­բա­նութ­յուն կա­րե­լի է տես­նել: Ե­թե Ա­լիե­ւը սկսել է ակն­հայ­տո­րեն Թել Ա­վի­վի­ց ե­կած հրա­հանգ­նե­րով գնալ ան­գամ բա­ցա­հայտ հա­կաիս­լա­մա­կան քայ­լե­րի, ա­պա դա նշա­նա­կում է, որ ի­րա­կա­նում Ադր­բե­ջա­նի նկատ­մամբ Իս­րա­յե­լի ազ­դե­ցութ­յու­նը սկսել է կտրուկ գե­րա­զան­ցել Թուր­քիա­յի ազ­դե­ցութ­յա­նը: Ա­ռա­վել եւս, որ Ադր­բե­ջա­նում վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս բան­տում հայտն­վե­ցին ո­րոշ գոր­ծիչ­ներ, ո­րոնք, այս­պես ա­սենք, թուր­քա­կան ազ­դե­ցութ­յան տա­րած­ման կար­կա­ռուն լծակ­ներ էին: Եվ երբ իս­րա­յել­յան գոր­ծո­նը սկսում է կտրուկ ա­ռաջ անց­նել թուր­քա­կա­նից, ա­պա կա նաեւ այն հար­ցը, թե Ի­րա­նի դեմ նոր պա­տե­րազ­մում Ա­լիե­ւը չի՞ ո­րո­շի ու­ղիղ ներ­քաշ­վել դրա­նում: Եվ այդ դեպ­քում, ի՞նչ է ա­նե­լու Էր­դո­ղա­նը, ե­թե նա­խորդ պա­տե­րազ­մում Նա­խի­ջե­ւա­նին հասց­ված մեկ­–եր­կու հար­վա­ծի փո­խա­րեն նոր պա­տե­րազ­մի ժա­մա­նակ Ի­րանն անց­նի զանգ­վա­ծա­յին հար­ված­նե­րի, այդ թվում` խո­ցի Թուր­քիա տա­նող գա­զա­մուղն ու նավ­թա­մու­ղը: Ե­թե նման ի­րա­վի­ճա­կում իր հեր­թին չներ­քաշ­վի պա­տե­րազ­մի մեջ, ա­պա վտան­գի է են­թար­կում «մեկ ազգ, եր­կու պե­տութ­յուն» գա­ղա­փա­րը: Ե­թե մի­ջամ­տի, ա­պա ոչ միայն Ի­րա­նի,այլ նաեւ Ռու­սաս­տա­նի հետ բախ­վե­լու հե­ռան­կար­ներ են ա­վե­լա­նում:

Իսկ ե­թե տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին ընդ­հա­նուր ի­րա­վի­ճա­կը սկսի այդ­պես խառն­վել, ա­պա Ս­յու­նի­քը կա­րող է դառ­նալ նաեւ Ի­րա­նի հա­մար այն կա­րե­ւո­րա­գույն շեր­տը, ո­րը խան­գա­րում է թուրք­–ա­զե­րիա­կան տան­դե­մին` հա­կաի­րա­նա­կան միաս­նա­կան ճա­կա­տա­յին գիծ սար­քե­լը:

Մի խոս­քով, շատ ծանր ժա­մա­նակ­ներ են, եւ ե­թե ԱՄՆ–ն ի­րա­կա­նում էլ ո­րո­շի Ի­րա­նի դեմ նոր պա­տե­րազմ սկսել, ա­պա այս ան­գա­մ ա­մեն բան նաեւ մեզ հա­մար կա­րող է շատ լուրջ լի­նել:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ