Հիմնվելով նախադեպերի վրա, կարելի է եզրակացնել, որ Նիկոլը Մուսաևին կարտահանձնի Ադրբեջանին

­Փաս­տա­ցի ստանձ­նե­լով հայ կնոջ վրա ինք­նա­ձի­գից կրա­կոց­ներ ար­ձա­կած թուրք ասկ­յա­րի փաս­տա­բա­նի դե­րը, Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պե­տի պաշ­տո­նը զբա­ղեց­նող Նի­կո­լը, ըստ էութ­յան, չի էլ թաքց­նում, որ Ադր­բե­ջա­նի շա­հե­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչն է Հա­յաս­տա­նում: Շա­տե­րը կհա­մա­ձայ­նեն, որ Նի­կո­լի եւ իր ոհ­մա­կի (չա­րախմ­բի) ներ­կա­յիս լկտի պահ­ված­քը հե­տե­ւանքն է նաեւ նրանց ան­պատ­ժե­լիութ­յան:

­Տե­սեք թե ինչ է ա­սել Նի­կո­լը. «Ե­թե Շա­քիում ոս­տի­կա­նութ­յան գա­լուն սպա­սեին, բա­ցար­ձա­կա­պես ո­չինչ տե­ղի չէր ու­նե­նա»: Բ­նա­կա­նա­բար, հարց է ա­ռա­ջա­նում՝ Նի­կոլն այդ որ­տե­ղի՞ց գի­տի, որ բա­ցար­ձա­կա­պես ո­չինչ տե­ղի չէր ու­նե­նա.... Այդ ին­չի՞ հի­ման վրա է վե­րոնշ­յալ հայ­տա­րա­րութ­յունն ա­րել մե­կը, ո­րը Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պե­տի ա­թոռն է զբա­ղեց­նում: Ի՞նչ է՝ սահ­մա­նա­խախտ զին­ծա­ռա­յող Նա­սի­մի Ռա­հիմ Օղ­լի Մու­սաե­ւի հե՞տ է հան­դի­պել ու վեր­ջի՞նս է ի­րեն այդ մա­սին ա­սել, մա­մա­յի ա­րե­ւով էլ երդ­վել, թե՞ ա­վագ եղ­բայր Ա­լիեւն է Բաք­վից զան­գել եւ ա­սել այդ մա­սին:

Իսկ ե­թե լուրջ, հի­մա Նի­կո­լին, իր ոհ­մա­կին ու նի­կո­լա­զոմ­բի­նե­րին բա­ցատ­րենք, թե ո­րը ո­րից հե­տո է: Ու­րեմն՝ Մու­սաե­ւը կրա­կել է Շա­քիի բնակ­չու­հի Ա­նի Ա­վե­տիս­յա­նի վրա, ո­րը, շե­ղե­լով իր ան­չա­փա­հաս ե­րե­խա­նե­րից մե­կի վրա այդ պա­հին ադր­բե­ջան­ցի զին­ծա­ռա­յո­ղի ուղ­ղած ինք­նա­ձի­գի փո­ղը, փրկել է իր ե­րե­խա­նե­րի կյան­քը: Մոտ 40-ամ­յա կի­նը զա­վակ­նե­րի պաշտ­պա­նութ­յան եւ իր ինք­նա­պաշտ­պա­նութ­յան նպա­տա­կով զին­ված է ե­ղել ըն­դա­մե­նը դա­նա­կով, ա­մե­նայն հա­վա­նա­կա­նութ­յամբ, սո­վո­րա­կան, խո­հա­նո­ցա­յին:

Իսկ ին­չո՞վ պետք է զին­ված լի­նեին Նի­կո­լի ա­սած ոս­տի­կան­նե­րը, ե­թե Ա­նի Ա­վե­տիս­յա­նը սպա­սեր, եւ ադր­բե­ջան­ցի սահ­մա­նա­խախտ ու զին­ված զին­ծա­ռա­յո­ղին ձեր­բա­կա­լե­լու նպա­տա­կով ոս­տի­կան­նե­րը մո­տե­նա­յին Մու­սաե­ւին: Հար­ցի պա­տաս­խա­նը բո­լո­րին պարզ է՝ ինք­նա­ձի­գով կամ առն­վազն հաշ­վե­ցու­ցա­կա­յին ատր­ճա­նա­կով: Հի­մա հա­ջորդ հար­ցը՝ ո՞ր զենքն է ա­վե­լի վտան­գա­վոր, ո՞ր զեն­քից ա­վե­լի կվա­խե­նար կամ կսար­սա­փեր Մու­սաե­ւը եւ կկրա­կեր այդ զեն­քով զին­ված ի­րեն մո­տե­ցո­ղի (մո­տե­ցող­նե­րի) վրա, կամ իր ձեր­բա­կալ­ման գոր­ծո­ղութ­յու­նը կան­խե­լու հա­մար կսպառ­նար կրա­կել Ա­վե­տիս­յա­նի ե­րե­խա­նե­րի վրա: Այս հար­ցի պա­տաս­խա­նը նույն­պես պարզ է՝ ոչ թե սա­ռը զեն­քը, այլ հրաձ­գա­յին զեն­քը: Այս­պի­սով, Նի­կո­լի սու­տը բա­ցա­հայտ­վում է, նրա հայ­տա­րա­րութ­յու­նը՝ հերք­վում:

Ադր­բե­ջան­ցի զին­ծա­ռա­յո­ղը չէր կրա­կի ե­րե­ւի միայն այն դեպ­քում, ե­թե իս­կա­պես մո­լոր­վե­լով սահ­մա­նը հա­տած լի­ներ (այ­սինքն՝ չու­նե­նար այս­տեղ վրի­ժա­ռութ­յան շար­ժա­ռի­թով ա­հա­բեկ­չութ­յան կամ խա­փա­նա­րա­րութ­յան (դի­վեր­սիա­յի) նպա­տակ, ին­չը դեռ հարց է), եւ ոս­տի­կան­ներն էլ ի­րեն մո­տե­նա­յին բա­ցար­ձա­կա­պես ան­զեն ու ձեռ­քե­րին Ա­լիե­ւի պատ­կե­րով մի մեծ տորթ, կամ էլ՝ գա­ռան ա­նու­շա­բույր խաշ­լա­մա­յով մի կաթ­սա: Բայց ոս­տի­կա­նութ­յու­նը, ինչ­պես գի­տեք, տորթ թխե­լու գծով մաս­նա­գի­տա­ցած չէ, ոչ էլ գա­ռան խաշ­լա­մա պատ­րաս­տե­լու: Նի­կո­լի ոս­տի­կան­նե­րը շատ-շատ կա­րող են «խաշ­լա­մա­յի» վե­րա­ծել թուր­քի լա­մու­կի եւ իր ոհ­մա­կի հան­ցա­վոր ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րի դեմ սո­ցիա­լա­կան ցան­ցե­րում եւ այլ կերպ հան­դես ե­կող հա­յե­րին:

­Վե­րո­շա­րադր­յա­լից ար­դեն պարզ է, որ Նի­կո­լը, թե­կուզ ա­նուղ­ղա­կի կեր­պով, փոր­ձում է կա­տար­վա­ծի մեղ­քը բար­դել այն կնոջ վրա, ո­րը պաշտ­պա­նել է իր զա­վակ­նե­րին: Նույ­նիսկ ի­րան­ցի փոր­ձա­գե­տը չի դի­մա­ցել ու Նի­կո­լին է ուղ­ղել հե­տեւ­յալ խոս­քը. «Ու­զո՞ւմ ես ներ­խու­ժած զին­վո­րին մի հատ էլ համ­բու­րի, «Հա­կոբ­յան» կոստ­յում հագց­րու եւ ա­ղոթք­նե­րով ու­ղար­կիր Բա­քու»:

Ինչ վե­րա­բե­րում է այն հար­ցին, թե ադր­բե­ջան­ցի զին­ծա­ռա­յողն ին­չո՞ւ է հա­տել Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կան սահ­մա­նը եւ հայտն­վել մեր երկ­րում, մո­լոր­վե­լո՞ւ հե­տե­ւան­քով, թե ո­րո­շա­կի դի­տա­վո­րութ­յամբ (ա­հա­բեկ­չութ­յան կամ խա­փա­նա­րա­րութ­յան), ա­պա իս­կա­պես սխալ է վա­ղա­ժամ ու կտրա­կան եզ­րա­կա­ցութ­յուն­ներ կա­տա­րե­լը, կա­րող են միայն են­թադ­րութ­յուն­ներ լի­նել: Այն­պես որ, թող ո­րե­ւէ մե­կը չզար­մա­նա կամ չընկ­նա­վոր­վի, ե­թե Նի­կո­լի ա­սա­ծը («­Դեռ փաստ չէ՝ ադր­բե­ջան­ցի զին­վո­րը ցան­կա­ցե՞լ է անց­նել Հա­յաս­տան, թե՞ մո­լոր­վել է») հա­մա­րենք ճիշտ:

­Վե­րոնշ­յալ հար­ցի պա­տաս­խա­նը կա­րող է տալ միայն ա­նա­չառ քննութ­յու­նը, ին­չը, սա­կայն, դժվար է ակն­կա­լել Ա­լիե­ւի «կրտսեր եղ­բայր» Նի­կո­լի կա­մա­կա­տար ի­րա­վա­պահ­նե­րից: Նի­կոլն ինչ­պես պա­հան­ջի, այն­պես էլ նրանք կեզ­րա­կաց­նեն, ե­թե նույ­նիսկ պար­զեն, որ Մու­սաե­ւը Հա­յաս­տան է մտել ա­հա­բեկ­չութ­յան նպա­տա­կով:

Ո­րոշ տվյալ­նե­րի (այդ թվում նաեւ միայն ինք­նա­ձի­գով զին­ված լի­նե­լու) հի­ման վրա կա­րե­լի է են­թադ­րել, որ ադր­բե­ջան­ցի զին­ծա­ռա­յո­ղը խա­փա­նա­րա­րութ­յան նպա­տակ չի ու­նե­ցել, սա­կայն չի կա­րե­լի բա­ցա­ռել, որ անձ­նա­կան վրի­ժա­ռութ­յան շար­ժա­ռի­թով է մտել Հա­յաս­տան (հնա­րա­վոր է, որ հայ-ադր­բե­ջա­նա­կան հա­կա­մար­տութ­յան հե­տե­ւան­քով հայր, պապ կամ մոտ հա­րա­զատ կորց­րած լի­նի) եւ ու­նե­ցել է ա­հա­բեկ­չութ­յան նպա­տակ: Կրկ­նում ենք՝ այս հար­ցի պա­տաս­խա­նը կա­րող է տալ միայն ա­նա­չառ քննութ­յու­նը:

Հ­նա­րա­վոր չէ չանդ­րա­դառ­նալ նաեւ Նի­կո­լի մեկ այլ հայ­տա­րա­րութ­յա­նը: Նի­կոլն իր խոսքն ուղ­ղե­լով ընդ­դի­մութ­յա­նը, հարց­րել է. «Ե­թե ա­սենք՝ գե­րի­նե­րից մե­կին տվեք, որ ձեր զին­վո­րին տանք, վա­ղը կա­րող է մեզ­նից զին­վոր անց­նի, բա մենք ո՞ւմ ենք տա­լու»:

Այս հար­ցի կա­պակ­ցութ­յամբ Նի­կո­լին լավ է շշպռել «Ֆեյս­բուք» սո­ցիա­լա­կան ցան­ցի օգ­տա­տե­րե­րից Տա­թե­ւիկ Վի­րաբ­յա­նը՝ իր է­ջում կա­տա­րե­լով հե­տեւ­յալ գրա­ռու­մը. «Դու ում ա­սես տա­լիս ես, երբ ու­զում տա­լիս ես, ինչդ ու­զում տա­լիս ես։ Հի­մա էս հար­ցը տվել ես մեզ ի՞նչ ա­նես», իսկ բուն հար­ցին շատ դի­պուկ պա­տաս­խա­նել է «Ֆեյս­բուք»-ի օգ­տա­տե­րե­րից Հայկ Մով­սիս­յա­նը. «Կամ քեզ, կամ Ա­շո­տի­կին ....­Դու ես ա­սել, Նի­կո՛լ»:

­Նի­կոլն, ի­հար­կե, գի­տի, որ ե­թե վե­րոնշ­յալ ա­ռա­ջար­կով դի­մի Ա­լիե­ւին, ա­պա ստա­նա­լու է մեր­ժում եւ ար­ժա­նա­նա­լու է նրա հայ­հո­յան­քին կամ առն­վազն ծաղ­րին, հե­տե­ւա­բար եր­բեք չի ա­ռա­ջար­կե­լու գե­րի­նե­րից ո­րե­ւէ մե­կի հետ փո­խա­նա­կում: Մեր­ժե­լին ու վտան­գա­վո­րը, սա­կայն, այս ա­ռա­ջար­կից նրա հրա­ժար­վե­լը չէ, այլ վեր­ջերս «Ազ­գա­յին ժո­ղով» կոչ­ված եւ կա­ռա­վա­րութ­յուն հար­ցու­պա­տաս­խա­նի ժա­մա­նակ ընդ­դի­մութ­յանն ուղղ­ված նրա սպառ­նա­լի­քը:

Զ­գու­շաց­նե­լով՝ «Աստ­ված չա­նի (իբր թե ին­քը չի ու­զում.- Ա. Հ.), ե­թե մեր մի զին­վոր մո­լոր­վեց, է­սօր­վա հար­ցադ­րում­նե­րի պատ­ճա­ռով էդ զին­վո­րին Ադր­բե­ջա­նում դարձ­նե­լու են Բեն Լա­դեն», հայ­տա­րա­րե­լով, թե դիր­քեր կան, ո­րոնք ի­րա­րից 50 մետր հե­ռա­վո­րութ­յան վրա են, Հա­յաս­տա­նի գե­րա­գույն գլխա­վոր սադ­րիչ Նի­կո­լը սպառ­նա­ցել է. «Դուք է­սօր սադ­րի­չի դե­րում եք, հատ-հատ էս օ­րը հի­շեց­նե­լու եմ, ես է­սօր­վա ձեր պահ­ված­քը ձեր քթից հա­նե­լու եմ»:

Բ­նա­կա­նա­բար, հարց է ա­ռա­ջա­նում՝ որ­տե­ղի՞ց Նի­կո­լին այն վստա­հութ­յու­նը, որ հայ զին­ծա­ռա­յող­նե­րից ո­րե­ւէ մեկն ա­ռա­ջի­կա­յում ան­պայ­ման հա­տե­լու է հայ-ադր­բե­ջա­նա­կան սահ­մա­նը, եւ ինքն ընդ­դի­մութ­յա­նը «հատ-հատ էս օ­րը հի­շեց­նե­լու», ընդ­դի­մութ­յան այդ օր­վա պահ­ված­քը նրա «քթից հա­նե­լու» հնա­րա­վո­րութ­յուն է ու­նե­նա­լու....

­Դե, ի­հար­կե, դժվար չէ գլխի ընկ­նել, թե նրա մտքին ինչ կա: Կար­ծում ենք, նա ա­կա­մա մատ­նել է ի­րեն: Սու­րեն Պա­պիկ­յա­նի ղե­կա­վա­րած բա­նա­կում, որ­տեղ բազ­մա­թիվ զին­վոր­նե­րի կա­րող են ու նախ­կի­նում հար­կադ­րել են ինք­նաս­պա­նութ­յան, ի՞նչ դժվար է նրան­ցից ո­րե­ւէ մե­կին հար­կադ­րել, որ հա­տի սահ­մա­նը, մա­նա­վանդ, որ, ըստ Նի­կո­լի, դիր­քեր կան, ո­րոնք ի­րա­րից 50 մետր հե­ռա­վո­րութ­յան վրա են: Հ­նա­րա­վոր չէ՞.... Ա­ռա­վել եւս, որ նրան կա­րող են վստա­հեց­նել, որ ան­պայ­ման հետ է վե­րա­դառ­նա­լու՝ ադր­բե­ջան­ցի զին­ծա­ռա­յող Մու­սաե­ւի հետ փո­խա­նակ­ման մի­ջո­ցով:

Այն­պես որ, բնավ չզար­մա­նաք, ե­թե այս ա­մենն ա­ռա­ջի­կա­յում դառ­նա ի­րա­կա­նութ­յուն, քա­նի դեռ հայ ազ­գը Նի­կո­լի ոճ­րա­գոր­ծութ­յուն­նե­րը նրա քթից չի հա­նել՝ հե­ռաց­նե­լով իշ­խա­նութ­յու­նից։ Հիմն­վե­լով նա­խա­դե­պե­րի վրա, կա­րե­լի է եզ­րա­կաց­նել, որ Նի­կո­լը հայ կնոջ վրա կրա­կած ադր­բե­ջան­ցի զին­ծա­ռա­յո­ղին, մի ո­րոշ ժա­մա­նակ հե­տո կար­տա­հանձ­նի Ադր­բե­ջա­նին:

ԱՐԹՈՒՐ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Այս թեմայով Կարդալ հաջորդը Պարզվեց՝ թավիշը միայն դագաղներում էր․․․ 24.10.2026 » ՌԴ-ի հետ հարաբերությունների վերանայման պատճառով Երեւանը կզրկվի էժան գազից 17.10.2026 Մեդվեդեւը նշմարել է, որ Հայաստանը նոր Ուկրաինա դառնալու ճանապարհին է 10.10.2026 Որոնք են Մոսկվայի եւ Երեւանի հարաբերությունների զարգացման երեք հիմնական սցենարները 02.10.2026 Ինչի կհանգեցնի Հայաստանում քաղաքական ճգնաժամը 27.09.2026

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ

Հետևեք մեզ Telegram-ում Բաժանորդագրվեք Iravunk-ի ալիքին Iravunk հավելված Ներբեռնեք և եղեք միշտ տեղեկացված