Փաշինյանի տրանսֆորմացիան իրականում պայքար է այն հարցի շուրջ, թե Ռուսաստանը Հայաստանի համար լինելու է գործընկե՞ր, թե՞ համակարգային հենարան

«Փաշինյանը Ռուսաստանին առաջարկում է փոխել Հայաստանի նկատմամբ իր վարքագիծն ու տեսլականը, որովհետև Ռուսաստանի համար Հայաստանի հետ հարաբերությունների հիմքը տասնամյակներ շարունակ եղել է Հայաստանի անվտանգությունը՝ Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի ռազմական ներկայացվածությամբ, ապա հիմա Փաշինյանն ասում է, որ Ռուսաստանը կարող է Հայաստանի համար կարևոր մնալ՝ առանց Հայաստանը բացառապես իր անվտանգության համակարգում պահելու պատրվակով»,-նման կերպ է վերլուծում Փաշինյանի վերջին դիտարկումները ՌԴ-ի վերաբերյալ, միջազգայնագետ Դավիթ Կարապետյանը, մանրամասնելով.

- Բայց այստեղ կա մեծ հակասություն, ու այստեղ է, որ պետք է ուշադրություն դարձնել ոչ թե Փաշինյանի ասածներին, այլ՝ չասածներին, որովհետև նա խոսում է Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների խորացման մասին, բայց վերջին ամիսներին Հայաստանի իշխանություների կողմից Ռուսաստանի դերի վերաբերյալ լսում ենք հակառուսական տրամադրությունների գեներացում: 

Ուշագրավ է նաև այն, որ այս տարվա Կառավարության ռազմավարական ծրագրում՝ «Արտաքին քաղաքականություն» բաժնում, երբ կարդում ես Հայաստանի ռազմավարական գործընկերը, որ ժամանակին կար, հիմա չկա, այլևս չի ներկայացվում նախկին ձևով: Այսինքն՝ Փաշինյանը միաժամանակ հայտարարել է, որ Հայաստանի արտաքին ու անվտանգային քաղաքականությունը պետք հիմնվի միջազգայնորեն ճանաչված, լեգիտիմ շրջանակների մեջ ու ոչ մի կերպ չպետք է ասոցացվի Ռուսաստանի հետ: 

Մոսկվային ուղղված ուղերձը սա է, բայց այս հայտարարությունը միայն Մոսկվային ուղղված ուղերձ չի պարունակում, սա նաև ուղերձ էր Արևմուտքին, որ հարաբերությունների պահպանումը Ռուսաստանի հետ չի նշանակում վերադարձ նախկին կախվածության մոդելին, ասել կուզի՝ մենք փորձում ենք պահպանել Արևմուտքի հետ ձեռք բերածը՝ առանց Ռուսաստանի հետ առճակատման: 

Մեսիջ է Ադրբեջանին, որ Հայաստան-Ադրբեջան խաղաղությունը չի նշանակում, թե մենք պետք դուրս գանք Ռուսաստանի հետ հարաբերություններից, այսինքն՝ խաղաղությունը տարածաշրջանում չի նշանակում հակառուսական աշխարհաքաղաքական վերադասավորում: Թուրքիային՝ որ իրենք անհամբեր են ճանապարհները բացելու հարցում:

Այսինքն՝ Փաշինյանը փորձում է ստեղծել մի իրավիճակ, երբ բոլորի հետ կարծես թե կոմպլեմենտարիզմ է դրսևորում: Փաշինյանի տրանսֆորմացիան իրականում պայքար է այն հարցի շուրջ, թե Ռուսաստանը Հայաստանի համար լինելու է գործընկե՞ր, թե՞ համակարգային հենարան: Ամփոփելով՝ ասեմ, որ Փաշինյանի միտքը հետևյալն է․ եթե նախկինում մեզ Ռուսաստանի հետ կապում էր պատերազմը, ապա հիմա պետք է կապի խաղաղությունը

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝