Մոսկվան կարող է «շան փոխարեն շան տիրոջը» հարվածներ հասցնել

Ինչ­պես եւ են­թադր­վում էր, Ռու­սաս­տա­նում սկսում են բա­վա­կա­նին ակ­տից­վա­նալ ԽՍՀՄ փլու­զու­մից ի վեր ար­մա­տա­ցած «դե­պի Ա­րեւ­մուտք» պե­տա­կան քա­ղա­քա­կան կուր­սի փո­փո­խութ­յու­նը: Այն աս­տի­ճան, որ ե­թե ներ­կա տեմ­պե­րը պահ­պան­վեն, ա­պա կա­րող է կուր­սի ամ­բող­ջա­կան տրանս­ֆոր­մա­ցիա տե­ղի ու­նե­նալ` դե­պի ազ­գայ­նա­կան ուղ­ղութ­յուն:

ՌՈՒՍԱԿԱՆ ԿՈՒՐՍԻ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ՆՈՐ ՆՇԱՆՆԵՐԸ

­Ռու­սա­կան գլո­բալ քա­ղա­քա­կան կու­սի տե­ղա­շար­ժի դի­նա­մի­կա­յի մա­սին են, ի­հար­կե, խո­սում այն վեր­ջին հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րը, ո­րոնք հնչեցին նա­խա­գահ Պու­տի­նից: Ա­հա այդ ֆո­նին էլ, միան­գա­մայն լուրջ ազ­դակ­ներ ե­ղան նաեւ արտ­գործ­նա­խա­րար Լավ­րո­վից: «Ի­րա­վի­ճա­կը լուրջ է: Ռու­սաս­տա­նի նա­խա­գահ Պու­տի­նը դա չի թաքց­նում: Ամ­բողջ «քա­ղա­քա­կիրթ» աշ­խար­հը, որն ի­րեն այդ­պես է ան­վա­նում, հա­կա­մար­տութ­յան մեջ է մեր դեմ»,– հայ­տա­րա­րեց Լավ­րո­վը:

­Նախ­կի­նում պե­տա­կան կուր­սի մաս­նիկ հան­դի­սա­ցող «ա­րեւմտ­յան գոր­ծըն­կեր­նե­րից» աս­տի­ճա­նա­բար ան­ցում կա­տար­վեց «հա­կա­ռա­կորդ­ներ» տեր­մի­նին: Ու ա­հա հի­մա Լավ­րո­վը, ըստ էութ­յան, օգ­տա­գոր­ծում է «թշնա­մի» եզ­րույ­թը: Դա շատ ա­վե­լի ցայ­տուն է զու­գա­հե­ռա­բար Դ­միտ­րի Մեդ­վե­դե­ւի հնչեց­րած հայ­տա­րա­րութ­յան մեջ. «Ռու­սաս­տա­նը քա­ղա­քա­կան ճնշում է զգում բո­լոր կող­մե­րից... Ա­րեւ­մուտ­քը միշտ փոր­ձել են ցնցել մեր պե­տութ­յու­նը, ան­կախ նրա­նից, թե ինչ­պես է այն կոչ­վում՝ Ռու­սա­կան կայս­րութ­յուն, Խորհր­դա­յին Միութ­յուն եւ­ այ­սօր­վա Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նութ­յուն... Օ­գտա­տոր­ծում են բո­լոր մի­ջոց­նե­րը եւ հի­մա էլ օգ­տա­գոր­ծում են Ուկ­րաի­նան, որ­պես տա­րան` Ռու­սաս­տա­նը ոչն­չաց­նե­լու հա­մար... Ռու­սաս­տա­նը կա­րող է գո­յա­տե­ւել միայն մեկ ճա­նա­պար­հով՝ հաղ­թե­լով հա­տուկ ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղութ­յու­նում»:

Այս­պի­սով, ռու­սա­կան իշ­խա­նա­կան բարձր օ­ղակ­նե­րի մա­կար­դա­կով Մոսկ­վան ա­ռաջ է տա­նում այս նոր կուր­սը. Ա­րեւ­մուտ­քը պա­տե­րազ­մի մեջ է Ռու­սաս­տա­նի հետ: Ա­վե­լին, դա, այս­պես ա­սած, «ոչն­չաց­ման պա­տե­րազմ» է. խոս­քը լի­նել-չ­լի­նե­լու մա­սին է: Սա նույն տեր­մի­նա­բա­նութ­յունն է, ինչ Հայ­րե­նա­կան մեծ պա­տե­րազ­մի ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նում` ըն­թա­նում էր լի­նել-չ­լի­նե­լու կամ, այս­պես ա­սած` «սրբա­զան պա­տե­րազմ»: Այն, ին­չի մա­սին ռու­սա­կան ազ­գայ­նա­կան թե­ւը խո­սում է վեր­ջին առն­վազն եր­կու տա­րի­նե­րին: Ու ե­թե այս ըն­թաց­քում պաշ­տո­նա­կան Մոսկ­վա­յում հիմ­նա­կան ակ­ցեն­տը դրված էր «ուկ­րաի­նա­ցի­ներն էլ են ռուս­ներ, պետք է միայն վեր­նա­խա­վի խնդի­րը լու­ծել» սկզբուն­քի վրա, ա­պա հի­մա Ուկ­րաի­նան` դրա վեր­նա­խա­վով եւ ժո­ղովր­դով հան­դերձ (կամ ժո­ղովր­դի մի էա­կան հատ­վա­ծով) ըն­կալ­վում է որ­պես Ռու­սաս­տա­նը «քան­դող տա­րան»:

Ընդ ո­րում, նույն մո­տե­ցումն է նաեւ ռու­սա­կան ազ­գայ­նա­կան թեւի ներ­կա­յիս մեկ­նա­բա­նութ­յուն­նե­րում: Այն է. «Այս պա­հին մենք գտնվում ենք Արեւ­մուտ­քի հետ աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան եւ ռազ­մա­կան դի­մա­կա­յութ­յան սուր փու­լում»:

­Մեկ նրբե­րանգ եւս այս­տեղ հաշ­վի առ­նենք. ներ­կա պա­հին Լավ­րովն ըն­դա­մե­նը արտ­գործ­նա­խա­րար չէ, նա նաեւ իշ­խող «Ե­դի­նա­յա Ռոս­սիա­յի» նա­խընտ­րա­կան ցու­ցա­կի 1-ին հա­մարն է: Ու այդ ֆունկ­ցիան հենց այն­պես չէ, որ Կ­րեմ­լը տվեց Լավ­րո­վին. դրա­նով նաեւ ֆիքս­վեց այն նոր կուր­սը, ո­րով մտա­ծում է ա­ռաջ­նորդ­վել Ռու­սաս­տա­նը:

­Մինչ այս, ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յամբ հիմ­նա­կան շեշ­տը դրված էր Թ­րամ­փի միջ­նոր­դութ­յամբ բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցի վրա, ո­րը ռու­սա­կան կող­մից ա­ռաջ էր տա­նում, այս­պես ա­սենք, պե­տա­կան հա­մա­կար­գի ա­րեւմտ­յան ուղղ­վա­ծութ­յան թե­ւը: Այն, որ դա ոչ մի տեղ չտա­նող ճա­նա­պարհ է, կամ սո­վո­րա­կան բա­նակ­ցա­յին բլեֆ, ինչ­պես ռու­սա­կան ազ­գայ­նա­կան թե­ւը, այն­պես էլ` նույն Լավ­րո­վը` որ­պես արտ­գործ­նա­խա­րար, քա­նիցս մատ­նան­շե­լու ա­ռիթ ու­նե­ցել է: Զու­գա­հե­ռա­բար թվարկ­ված եւ այդ մի­ջա­կայ­քում գոր­ծող ռու­սա­կան իշ­խա­նա­կան այլ թե­ւե­րի մի­ջեւ ըն­թա­նում էր բա­վա­կա­նին ծանր պայ­քար` իշ­խող ու­ժի ցու­ցա­կը գլխա­վո­րե­լու հա­մար, ո­րը դառ­նա­լու էր մե­սիջ, թե կոնկ­րետ որ աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան կուր­սով է ա­ռաջ շարժ­վե­լու Կ­րեմ­լը: Ու այն, որ հենց Լավ­րո­վը դար­ձավ իշ­խող ու­ժի նա­խընտ­րա­կան լի­դեր, հենց այդ կուրսն է, որ ի ցույց դրեց: Այն է` Մոսկ­վան այ­լեւս ո­րե­ւէ հա­վատ չու­նի ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րի կամ եվ­րո­պա­ցի­նե­րի ա­ռա­ջադ­րած բա­նակ­ցա­յին կուր­սի հան­դեպ, ի­րա­վի­ճակն ըն­կա­լոււմ է որ­պես Ռու­սաս­տա­նի հետ մղվող չհայ­տա­րար­ված ոչն­չաց­ման պա­տե­րազմ եւ հե­տա­գա գոր­ծո­ղութ­յուն­ներն էլ կա­ռու­ցե­լու է հենց այդ մո­տեց­ման հիմ­քով:

«ՍՐԲԱԶԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ» ՍԿԶԲՈՒՆՔԸ ՄՂՎՈՒՄ Է ԱՌԱՋԻՆ ՊԼԱՆ

Ա­հա այս ի­րավի­ճա­կում կա նաեւ եր­կու էա­կան հար­ցադ­րում: Նախ` ռու­սա­կան ազ­գայ­նա­կան թեւն ի՞նչ վե­րա­բեր­մունք ու­նի իշ­խա­նա­կան կուր­սի նման տրանս­ֆոր­մա­ցիա­յի մա­սին. վստա­հո՞ւմ է դրան, թե՞ կար­ծում է, որ դա ժա­մա­նա­կա­վոր գոր­ծըն­թա­ց է` ընտ­րա­կան փուլն անց­նե­լու հա­մար: Լիա­կա­տար վստա­հութ­յան հա­մար իշ­խա­նա­կան հա­մա­կար­գից սպա­սում են կոնկ­րետ գոր­ծո­ղութ­յուն­նե­րի. «Հ­նա­րա­վոր մո­բի­լի­զա­ցիա­յի վե­րա­բեր­յալ ո­րո­շու­մը հա­մա­կար­գի հա­մար Ռու­բի­կոն կլի­նի»: Ա­պա նաեւ. «Քա­նի դեռ մեզ հետ պայ­քա­րը մնում է եվ­րո­պա­կան է­լի­տա­յի ու­ժի աղբ­յուր, խա­ղա­ղութ­յան մա­սին խոսք լի­նել չի կա­րող: Ռու­սաս­տա­նի հետ պա­տե­րազ­մը պետք է գլխա­ցա­վանք դառ­նա եվ­րո­պա­կան է­լի­տա­յի հա­մար եւ լուրջ վախ քա­ղա­քա­ցի­նե­րի հա­մար: Եվ դրան հաս­նե­լու հա­մար մենք պետք է դա­դա­րենք շան հետ կռվե­լուց եւ ն­պա­տակ դնենք նրա տի­րո­ջը»: Այն է` պետք է անց­նել դի­մա­կա­յութ­յան ի­րա­նա­կան մո­դե­լին. ցան­կա­ցած եր­կիր, որն այս կամ այն կերպ օգ­նում է թշնա­մուն, պետք է իր հեր­թին հա­մար­վի թշնա­մի եւ հայտն­վի հար­վա­ծի տակ:

Եվ երկ­րորդ հար­ցադ­րու­մը` ի՞նչ է իշ­խա­նութ­յու­նից սպա­սում ռու­սա­կան հան­րութ­յու­նը եւ ին­չի՞ է պատ­րաստ` գնալ «հե­ղա­փո­խութ­յա՞ն», թե` «սրբա­զան պա­տե­րազ­մի»: Իսկ դա կախ­ված է մեկ էա­կան գոր­ծո­նից. ի՞նչ է տես­նում հան­րութ­յունն ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մի տակ: Ըն­դա­մե­նը պա­տե­րա՞զմ, որ­տեղ մար­դիկ են զոհ­վում չգի­տես ին­չի հա­մար, եւ ո­մանք էլ հարս­տա­նում են դրա քո­ղի տակ: Թե՞ գե­րիշ­խո­ղը «սրբա­զան պա­տե­րազ­մի» տես­լա­կանն է դառ­նա­լու: Ա­ռա­ջին մո­տեց­ման դեպ­քում, ինչ­պես պատ­մա­կան փորձն է հու­շում, գե­րիշ­խող է դառ­նում «հեղա­փո­խութ­յան» գա­ղա­փա­րը: Բայց ե­թե գե­րիշ­խող դառ­նա «սրբա­զան պա­տե­րազ­մի» գա­ղա­փա­րը, ա­պա Ռու­սաս­տա­նը, որ­պես կա­նոն, դժվար լի­նի, թե` հեշտ, հաղ­թում է:

Եվ ա­հա, իշ­խա­նա­կան հա­մա­կար­գից այս պա­հին ե­կող մե­սիջ­նե­րը, թե­րեւս Ա­րեւ­մուտ­քից էլ ա­ռաջ, հենց ռու­սա­կան հան­րութ­յանն են ուղղ­ված` երկ­րորդ սցե­նա­րի օգ­տին: Ա­սենք, մե­սիջ­նե­րից էլ զատ, այն կուր­սը, ո­րը վեր­ջին մեկ­-եր­կու ա­միս­նե­րին նկատ­վում է ռու­սա­կան բա­նա­կի մոտ, նույն­պես «սրբա­զան պա­տե­րազ­մի» սցե­նա­րի մա­սին է: Ա­մե­նա­տե­սա­նե­լին. ժա­մա­նա­կին Ուկ­րաի­նա­յում կա­յին օբ­յեկտ­նե­րի եւ ամ­բող­ջա­կան ո­լորտ­նե­րի ցանկ, ո­րոնք զերծ էին հար­ված­նե­րից, ու դա առն­վազն ա­նո­րո­շութ­յան, չհաս­կա­նա­լու ռեակ­ցիա էր ա­ռաջ բե­րում ան­գամ իշ­խա­նութ­յու­ննե­րի կողմ­նա­կից­նե­րի մոտ: Հի­մա այդ ցան­կը սկսել է նկա­տե­լիո­րեն կրճատ­վել, օ­րի­նակ, ար­դեն գրե­թե ար­գե­լա­փակ­վել է Ուկ­րաի­նա­յից ծո­վա­յին ելքն ու մուտ­քը: Ու նման կուր­սը, ե­թե միայն շա­րու­նակ­վի եւ ա­վե­լի հստակ դառ­նա, կա­րող է լիո­վին նոր ըն­կա­լում­ներ ա­ռա­ջաց­նել նաեւ ռու­սա­կան հան­րութ­յան մոտ: Ա­ռա­վել եւս, ե­թե սպաս­վող Պետ­դու­մա­յի ընտ­րութ­յուն­նե­րը հան­գեց­նեն իշ­խա­նա­կան է­լի­տա­յի վե­րե­ւից կա­ռա­վար­վող հա­մա­կար­գա­յին փո­փո­խութ­յան:

ԳՆԴԱԿԸ ԹՐԱՄՓԻ ԴԱՇՏՈՒՄ Է

Մ­յուս կող­մից, այս բո­լոր զար­գա­ցում­նե­րը, ի­հար­կե, հստակ մե­սիջ է նաեւ Ա­րեւ­մուտ­քի եւ ա­ռա­ջին հեր­թին` Թ­րամ­փի հա­մար: Խն­դի­րը սա է. ե­թե նման դի­նա­մի­կան Ռու­սաս­տա­նում պահ­պան­վի, ա­պա հե­ռու չէ օ­րը, որ կա­րող են հար­ված­ներ հասց­վել նաեւ ՆԱՏՕ­-ի ան­դամ այն երկր­նե­րին, ո­րոնք դար­ձել են Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար հիմ­նա­կան մա­տա­կա­րար­ներ, այդ թվում` հիմք ուկ­րաի­նա­կան ռազ­մա­կան արդ­յու­նա­բե­րութ­յան հա­մար: Ա­վե­լի կոնկ­րետ, ո­րոնք ուկ­րաի­նա­կա­նի ան­վան տակ ար­տադ­րում են, օ­րի­նակ, ա­նօ­դա­չու­ներ: Ե­րեկ Լե­հաս­տա­նը մեծ աղ­մուկ բարձ­րաց­րեց, թե իր տա­րած­քին ռու­սա­կան հրթիռ է հար­վա­ծել: Բայց ե­թե այդ հար­ված­նե­րը դառ­նան պար­բե­րա­կան եւ հրա­պա­րա­կա­յին, ա­պա պետք է ո­րո­շել` ինչ են ա­նե­լու: Այ­սինքն, կա­վարտ­վի այն փու­լը, երբ ռուս­նե­րի դեմ Ա­րեւ­մուտ­քը կռվում էր Ուկ­րաի­նա­յի մի­ջո­ցով, եւ պետք է ար­դեն ո­րո­շել` ի­րենք ու­ղիղ պա­տե­րազ­մի մեջ մտնո՞ւմ են, թե` ոչ: Ընդ ո­րում, երբ Մոսկ­վան սկսում է խո­սել այն պաշ­տո­նա­կան բա­ռա­պա­շա­րով, թե` «Ա­րեու­մուտ­քը մեր դեմ ոչն­չաց­ման պա­տե­րազմ է սկսել», ա­պա դա շատ հստակ մե­սիջ է պա­րու­նա­կում. ե­թե Մոսկ­վա­յում կար­ծում են, որ պա­տե­րազ­մը, միեւ­նույնն է, ըն­թա­նում է, ա­պա նաեւ պա­տե­րազ­մից խու­սա­փե­լու հարցն է առ­հա­սա­րակ օ­րա­կար­գից դուրս գա­լիս, եւ կա­րող են անց­նել կոնկ­րետ քայ­լե­րի:

­Ռուս­նե­րի հետ ու­ղիղ բախ­ման գնա­լը Թ­րամ­փի հա­մար նշա­նա­կում է, որ կա՛մ պետք է պար­զա­պես հրա­ժար­վի խառն­վել, ե­թե հան­կարծ ռու­սա­կան հրթիռ­նե­րը, օ­րի­նակ, հար­վա­ծեն Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար ա­նօ­դա­չու ար­տադ­րող ո­րե­ւէ եվ­րո­պա­կան գոր­ծա­րա­նի: Իսկ դա կդառ­նա ՆԱՏՕ­-ի տակ պայ­թած խո­շոր ա­կան: Կա՛մ պետք է մի­ջամ­տել, ո­րը կդառ­նա եր­կու մի­ջու­կա­յին գեր­տե­րութ­յան բա­խում` բո­լոր ռիս­կե­րով հան­դերձ:

­Հայ­տա­րա­րութ­յու­նը, ո­րը ե­րեկ հնչեց­րեց Թ­րամ­փը, թե` «Ես կցան­կա­նա­յի, որ նա (­Զե­լենս­կին– Հեղ.) ա­վար­տեր պա­տե­րազ­մը», հե­տաքր­քիր ռեակ­ցիա էր։ Այ­սինքն, թեեւ Թ­րամ­փը հա­վե­լեց, թե ին­քը «շատ լավ է լե­զու գտնում Պու­տի­նի հետ», նաեւ` Զե­լենս­կու հետ, բայց այն, որ հենց Զե­լենս­կուց է սպա­սում «պա­տե­րազմն ա­վար­տել», կա­րե­լի է ցու­ցադ­րա­կան մե­սիջ հա­մա­րել: Ա­ռա­վել եւս, որ Զե­լենս­կին էլ, իր հեր­թին մեկ­նա­բա­նե­լով Թ­րամ­փի հետ հան­դի­պու­մը, հայտ­նեց, որ ա­ռա­ջին ան­գամ Ո­ւիտ­կո­ֆը եւ Քուշ­նե­րը կայ­ցե­լեն Կիեւ՝ Ուկ­րաի­նա­յի հա­կա­մար­տութ­յան կար­գա­վոր­ման գոր­ծըն­թա­ցի շրջա­նակ­նե­րում։

­Կարճ ա­սած, Թ­րամ­փը, թե­րեւս ել­նե­լով այն ար­դեն ոչ թե նույ­նիսկ մե­սիջ­նե­րից, այլ միան­գա­մայն հստակ հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րից, նո­րից խո­սում է բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի մի­ջո­ցով խա­ղա­ղութ­յան հաս­նե­լու իր հին տես­լա­կա­նի մա­սին: Ամ­բողջ հարցն այն է, թե Մոսկ­վան կհա­վա­տա՞ այն նույն ԱՄՆ­-ին, ո­րը, ինչ­պես նաեւ ա­րեւմտ­յան աղբ­յուր­ներն են ա­ռանց թաքց­նե­լու նշում, հե­տա­խու­զա­կան եւ կա­պի ծա­ռա­յութ­յուն­ներ է մա­տու­ցում Ուկ­րաի­նա­յին` Ռու­սաս­տա­նին հար­վա­ծե­լու հա­մար: Թե­րեւս` ոչ: Այդ դեպ­քում ար­դեն բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի քո­ղի տակ պա­տե­րազ­մը շա­րու­նա­կե­լու տար­բե­րա­կը չի աշ­խա­տե­լու: Իսկ դա էլ նշա­նա­կում է, որ Թ­րամ­փը պետք է կա՛մ գնա ռեալ խա­ղա­ղութ­յան ուղ­ղութ­յամբ` հաշ­վի առն­ե­լով Մոսկ­վա­յի պա­հանջ­նե­րը: Կա՛մ պատ­րաստ լի­նի, որ Մոսկ­վան «շան փո­խա­րեն կսկսի հար­վա­ծել շան տի­րո­ջը», ո­րից ռուս­նե­րի հետ ու­ղիղ բախ­ման մեջ մտնե­լու սուր հոտ է գա­լիս:

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/70254 

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝