Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Մոսկվան այս պահին պետք է բարդ որոշումներ կայացնի

Միջազգային

Այն ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը, ո­րոնք ձե­ւա­վոր­վել են Ի­րա­նի շուրջ (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=343113&l=am), Հա­յաս­տա­նի, ա­սենք նաեւ Ադր­բե­ջա­նի հա­մար մնում են լուրջ գլխա­ցա­վանք: Այս ուղ­ղութ­յու­նը կմնա՞ Թ­րամ­փի հա­մար հե­տաքր­քիր. այդ հար­ցի պա­տաս­խանն է, որ Փա­շին­յա­նին եւ Ա­լիե­ւին պար­տադ­րե­լու են նո­րից լրջո­րեն մտա­ծել ի­րենց աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան կողմ­նո­րոշ­ման մա­սին: Ա­ռա­վել եւս, որ կա մեկ էա­կան փաստ. այս պա­հին Ի­րա­նը սկսում է փաս­տա­ցի ձեռք բե­րել գեր­տե­րութ­յան կար­գա­վի­ճակ, այն դեպ­քում, երբ նրա տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին հիմ­նա­կան մրցա­կից­նե­րը, այդ թվում` Թուր­քիան, Սաուդ­յան Ա­րա­բիան այդ­պես էլ կա­մա­կա­տա­րի կար­գա­վի­ճա­կից այն կողմ չկա­րո­ղա­ցան անց­նել: Եվ այն, որ տա­րա­ծաշր­ջա­նում նման դիր­քա­յին փո­փո­խութ­յու­նը իր հետ բե­րե­լու է միան­գա­մայն նոր տես­քի եւ ո­րա­կի աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան օ­րա­կարգ, հաս­կա­նում են բո­լո­րը: Ի­հար­կե, ա­նակն­կալ­նե­րը դեռ չեն բա­ցառ­վում, այդ թվում, որ Թ­րամ­փը կա­րող է եւ փոշ­մա­նել: Բայց այս պա­հին ու­նենք այն, ինչ ու­նենք. Ի­րանն ըն­կալ­վու­մէ, որ­պես ԱՄՆ­–ին հաղ­թող, եւ դա փո­խում է ողջ մթնո­լոր­տը:

Ընդ ո­րում, Փա­շին­յա­նի հա­մար խնդի­րը կրկնա­կի բարդ է: Այս ըն­թաց­քում հասց­րեց քա­ղա­քա­կան ու տնտե­սա­կան պա­տե­րազ­մի մեջ մտնել Ռու­սաս­տա­նի հետ: Նույն Ռու­սաս­տա­նի, ո­րը, բա­ցի իր ու­նե­ցած աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան եւ մեզ հա­մար` տնտե­սա­կան դե­րից, նաեւ Ի­րա­նի հիմ­նա­կան դաշ­նա­կիցն է: Ա­վե­լի կոնկ­րետ, ի­րա­նա­կան աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան, ըստ այդմ, նաեւ ռազ­մա­կան տնտե­սա­կան վեկ­տո­րը հիմ­նա­կա­նում աշ­խա­տում է «Հ­յու­սիս–­Հա­րավ» եւ «Մե­տաք­սի ու­ղու» ընդ­հան­րա­կան տրա­մա­բա­նութ­յան մեջ: Ըստ այդմ էլ, «Թ­րամ­փի ու­ղի», «Զան­գե­զու­րի մի­ջանցք» եւ այդ կար­գի հաս­կա­ցութ­յուն­ներն ու­ղիղ դեմ են այդ տրա­մա­բա­նութ­յա­նը:

­Գու­մա­րած այս ա­մե­նին, ռուս­նե­րի հետ տնտե­սա­կան բա­խու­մը միայն մռայլ հե­ռան­կար­ներ է խոս­տա­նում Նի­կո­լին: Սկզբ­նա­կան փու­լը հաղ­թա­հա­րելն ա­մե­նա­հեշտն էր` տնտես­վա­րող­նե­րի ա­մե­նա­տար­բեր օգ­նութ­յու­նը, ու­ղիղ ֆի­նան­սա­վո­րում խոս­տա­նա­լով: Սա­կայն դրան հա­ջոր­դում է ի­րա­կան պատ­կե­րը. ֆի­նան­սա­վո­րում տալ չի կա­րող, եվ­րո­պա­նե­րից փող են խոս­տա­նում, բայց հա­զիվ թե տան: Ա­մե­նա­կա­րե­ւո­րը. եվ­րո­պա­կան շու­կա­ներն այդ­պես էլ չեն բաց­վում: Բա­նը հա­սավ Նի­կո­լի ե­րեկ­վա «ցնցող» հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րին, թե մենք նոր շու­կա­նե­րի մա­սին ա­սել ենք, գնա­ցեք, տեղ գտեք: Այ, հենց այդ գնալ, տեղ գտնելն է, որ գործ­նա­կա­նում անհ­նար է ա­նել: Ու թե այս ա­մենն ուր կհասց­նի հիմ­նա­կան գյուղմ­թերք­նե­րի` ծի­րա­նի եւ խա­ղո­ղի ար­տա­հան­ման փու­լում, հիմ­նա­կան խնդի­րը հենց այս­տեղ է:

­Կարճ ա­սած, պետք է մի բան ա­նել ռուս­նե­րի հար­ցով: Ե­րեկ Փա­շին­յա­նը հայ­տա­րա­րեց, որ այդ «մի բա­նը» տես­նում է ԵԱՏՄ­–ի հա­ջորդ նիս­տին մաս­նակ­ցե­լը: Այն դեպ­քում, երբ ընտ­րա­կան փու­լում խո­սում էր ընտր­ութ­յու­նն­երից հե­տո Մոսկ­վա գնալ–­պայ­մա­նա­վոր­վե­լու մա­սին, թե դրա մա­սին Պու­տի­նի հետ ու­նի փո­խըմբռ­նում: Բայց չէ, Պու­տի­նը դեռ լռում է հա­յաս­տան­յան ընտ­րու­թյուն­նե­րի մա­սով, իսկ դա նշա­նա­կում է, որ Մոսկ­վա գնա­լու տար­բե­րակն էլ բա­ցառ­ված է:

Այս ա­մե­նին զու­գա­հեռ, ան­գամ լու­րեր սկսե­ցին շրջա­նառ­վել, որ Փա­շին­յա­նի կող­մից Մոսկ­վա­յին ուղղ­ված տա­րաբ­նույթ ա­ռա­ջարկ­ներ են գնում: Ա­սենք, ԵՄ–ԵԱՏՄ­–ի մա­սին հան­րաք­վե կազ­մա­կեր­պե­լու, մին­չեւ իսկ` վար­չա­պե­տի պաշ­տո­նը Մ­հեր Գ­րի­գոր­յա­նին թող­նե­լով` նա­խա­գա­հի պաշ­տո­նին անց­նե­լու մա­սին: Բայց, ըստ աղբ­յուր­նե­րի, նո­րից ար­ձա­գանք չկա. ե­րե­ւի Մոսկ­վա­յում հաս­կա­նում են, որ նման սխե­մա­յով Գ­րի­գոր­յանն ըն­դա­մե­նը կդառ­նա Նի­կո­լի մոտ վար­չա­պետ աշ­խա­տող, քա­նի որ թի­մը հենց Փա­շին­յա­նի «կոնտ­րո­լի» տակ է:

­Թեեւ մյուս կող­մից էլ, ինչ­պես ցույց տվեց Մոսկ­վա­յի վրա ե­րեկ­վա ուկ­րաի­նա­կան ան­նա­խա­դեպ դրո­նա­յին հար­ձա­կու­մը, Ռու­սաս­տա­նում եւս բարդ վի­ճակ է, այ­սինքն, կան շատ ա­վե­լի ա­ռաջ­նա­յին հար­ցեր, քան Նի­կո­լը: Չ­նա­յած, ի­րա­կա­նում պատ­կե­րը մի փոքր այլ է. Մոսկ­վան այս պա­հին կանգ­նած է` ինչ ուղ­ղութ­յամբ է շա­րու­նա­կե­լու ա­ռաջ գնալ, կտրուկ կոշ­տա­ցում­նե­րի՞ (ո­րի պա­հան­ջար­կը շատ մեծ է), թե՞ բա­նակ­ցա­յին լու­ծում­նե­րի ճա­նա­պար­հով: Եվ այս հար­ցում ո­րո­շու­մը, թե­րեւս, կլի­նի ընդ­հան­րա­կան. ինչ­պես ուկ­րաի­նա­կան, այն­պես էլ` հա­յաս­տան­յան եւ մնա­ցած այլ ուղ­ղութ­յուն­նե­րով: Ու հենց այս լուծ­մանն էլ ա­ռա­ջի­կա օ­րե­րին պետք է սպա­սել, ո­րից հե­տո ար­դեն նաեւ Փա­շին­յա­նի հետ կապ­ված հստա­կե­ցում­ներ կու­նե­նան:

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/68688 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ