Տարադրամի փոխարժեքները նոյեմբերի 17-ին Ծնողները միաբերան ասել են՝ խնդրում ենք էս մարդուն պահեք, մենք իր աշխատանքից գոհ ենք, մենք իրեն սիրում․ Ավինյանը՝ երաժշտական դպրոցի տնօրենի մասին Խցանման մեջ մնալիս մեծ աղմուկ բարձրացրեք, որ ձայնը հասնի նրանց, որոնք պարտավոր են ուղեղներն աշխատացնել. Աննա Հակոբյան (տեսանյութ) Հայտնի է ՀՀ ժողովրդական արտիստ Նորայր Մեհրաբյանի հոգեհանգստի օրն ու վայրը Հանրապետությունում սպասվում է առանց տեղումների եղանակ ԱԺ նիստ՝ ուղիղ Լույս չի լինի Նոյեմբերի 16. Օրվա խոսք «Ջարդ» ու իրական санта-секрет. Ինչ է սպասվում Կառավարությունում Ուկրաինայի հետ սահմանին գտնվող բելառուսական զորքերը բերվել են լիակատար մարտական ​​պատրաստության

Մենք արդեն տեսել ենք օրինակներ, թե ինչ հետևանքներ կարող է ունենալ միայն Արևմուտքի աջակցությունը ապավինելը․ Իրանցի հայտնի միջազգայնագետը Թրամփի՝ Փաշինյանին աջակցելու մասին

Հանդիպում

«Իրավունք» թերթի զրուցակիցն է իրանցի հայտնի միջազգայնագետ ԽԱՅԱԼ ՄՈՒԱԶԶԻՆ։

-Պարոն Մուազզին, ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հրապարակավ աջակցություն հայտնեց Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին՝ նրան անվանելով «մեծ բարեկամ և առաջնորդ»։ Ինչպե՞ս արձագանքեց Իրանը այս հայտարարությանը։

- Այս հարցի վերաբերյալ Իրանից պաշտոնական արձագանք չի եղել։ Թեհրանը լավ գիտակցում է, որ միջազգային քաղաքականության մեջ բարեկամության մեծ հռչակագրերը հաճախ իրական արժեք չունեն։ Պատմությունը լի է օրինակներով այն երկրների և առաջնորդների, որոնց Վաշինգտոնը անվանել է իր ընկերներն ու դաշնակիցները, որոնք հետագայում հայտնվել են իրենց հայեցողությանը։ Բավական է հիշել Սադամ Հուսեյնի և Հոսնի Մուբարաքի ճակատագրերը։ Ամերիկան ​​առաջնահերթություն է տալիս իր ազգային շահերին։ Ավելին, այս մոտեցումը բնորոշ է համաշխարհային քաղաքականությանը որպես ամբողջություն։

Հետևաբար, Իրանում նման հայտարարությունները բավականին հանգիստ և պրագմատիկորեն են ընկալվում։ Երբ քաղաքական գործիչը կարճ ժամանակահատվածում ունակ է արմատապես փոխել իր հռետորաբանությունը, նույնիսկ իր ամենամոտ գործընկերների նկատմամբ, նրա խոսքերը այլևս չեն դիտվում որպես երկարաժամկետ երաշխիք կամ լուրջ քաղաքական գործոն։ Իրանական քաղաքական վերնախավը ավանդաբար գնահատում է պետությունների իրական գործողությունները, այլ ոչ թե հայտարարությունները։ Ահա թե ինչու Թեհրանը շատ ավելի մեծ ուշադրություն է դարձնում Վաշինգտոնի տարածաշրջանում ձեռնարկած կոնկրետ քայլերին, քան այս կամ այն ​​քաղաքական գործչի հասցեին ուղղված հրապարակային գովեստներին։

-ԱՄՆ-ի և Իրանի միջև հարվածները շարունակվում են երկու երկրների միջև ռազմական հակամարտության դադարեցմանն ուղղված բանակցությունների ֆոնին։ Ե՞րբ և ի՞նչ նպատակով, ձեր կարծիքով, այս հակամարտությունը կավարտվի։

-Այո, ինչպես նշեցի վերևում, չափազանց դժվար է վստահել Միացյալ Նահանգների խոստումներին և հայտարարություններին։ Ձեռք բերված համաձայնություններին և բանակցային գործընթացին չնայած, Թեհրանի կարծիքով, Վաշինգտոնը շարունակում է խախտել խաղաղ կարգավորման սկզբունքները։ Իրանը, իր հերթին, թույլ չի տալիս, որ նման գործողությունները մնան անպատասխան և բավականին կոշտ է արձագանքում։ Այնուամենայնիվ, ես համոզված եմ, որ այս հակամարտությունը չի ավարտվի միայն դիվանագիտական ​​միջոցներով: Իմ կարծիքով, փակուղու վերջնական լուծումը կախված կլինի ոչ միայն բանակցություններից, այլև ռազմաքաղաքական իրավիճակի հետագա զարգացումից։

Ավելին, այս հակամարտությունը վաղուց ի վեր տարածվել է Մերձավոր Արևելքի սահմաններից դուրս: Ապագա գլոբալ դիմակայության կենտրոնը գնալով ավելի ու ավելի է տեղափոխվում Եվրասիայի հարավ: Թուրքիայից մինչև Կորեա տարածքը այսօր մնում է աշխարհի ամենադինամիկ զարգացող տարածաշրջանը, որտեղ աստիճանաբար տեղափոխվում է արդյունաբերական ներուժի և տնտեսական գործունեության զգալի մասը: Հենց այստեղ էլ կկենտրոնանա նոր աշխարհակարգի համար հիմնական պայքարը: Հետևաբար, ներկայիս դիմակայությունը պետք է դիտարկել որպես միջազգային համակարգի վերափոխման ավելի լայն գործընթացի մի մաս, որի հետևանքները կզգացվեն Մերձավոր Արևելքից շատ ավելի հեռու։

- Ինչպե՞ս եք գնահատում Ռուսաստանի դեմ ուղղված Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը, և որո՞նք են ներկայիս իրավիճակի հետևանքները։

- Որպես միջազգային լրագրող և վերլուծաբան, ես այս արտաքին քաղաքականությունը համարում եմ սխալ։ Հաշվի առնելով նոր աշխարհակարգի ի հայտ գալը և ուժերի համաշխարհային հավասարակշռության աստիճանական փոփոխությունը, Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների վատթարացումը, որը մնում է ուժի հիմնական կենտրոն, թվում է խիստ կասկածելի քաղաքական որոշում։ Ռուսաստանը տարիներ շարունակ եղել է Հայաստանի կարևոր գործընկերը՝ զգալի աջակցություն ցուցաբերելով տարբեր ոլորտներում: Հետևաբար, ներկայիս ընթացքը լուրջ հարցեր է առաջացնում Հայաստանի երկարաժամկետ ազգային շահերի վերաբերյալ։

Մենք արդեն տեսել ենք օրինակներ, թե ինչ հետևանքներ կարող է ունենալ միայն Արևմուտքի աջակցությունը ապավինելը՝ առանց օբյեկտիվ աշխարհաքաղաքական իրողությունները հաշվի առնելու: Ուկրաինայում տեղի ունեցած իրադարձությունները հստակ ցույց տվեցին նման գործընթացների բարդությունը:

Ահա թե ինչու ես կարծում եմ, որ հայ քաղաքական գործիչները պետք է հնարավորինս շուտ մշակեն ավելի հավասարակշռված և պրագմատիկ արտաքին քաղաքականության կուրս, որը կհիմնվի հիմնականում պետության ազգային շահերի, տարածաշրջանային կայունության պահպանման և բոլոր հիմնական ուժային կենտրոնների հետ կառուցողական հարաբերությունների վրա։

 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ