Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Կիեվը եւ Եվրոպան էսկալացիայի իրենց քայլն արել են, հերթը Մոսկվայինն է

Միջազգային

Ե­րե­ւա­նում Զե­լենս­կին թեեւ խոս­տա­նում էր, թե, տե­սեք, ինչ­պես եմ մա­յի­սի 9–ին հար­վա­ծում Մոսկ­վա­յին, բայց շատ ա­րագ էլ միտ­քը փո­խեց (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=339945&l=am): Պատ­ճառն աչ­քի ա­ռաջ էր. Ուկ­րաի­նա­յի փաս­տա­ցի ղե­կա­վա­րի այդ հայ­տա­րա­րութ­յանն ան­գամ ու­շադ­րութ­յուն չդարձ­նե­լով, ՌԴ ՊՆ–ն մա­յի­սի 8–9­–ին հայ­տա­րա­րեց հրա­դա­դար` ընդգ­ծե­լով, որ ե­թե այն չգոր­ծի, ա­պա հար­ված­ներ կհասց­վեն Կիե­ւի կենտ­րո­նին: Թե դա ինչ է նշա­նա­կում, Զե­լենս­կին հաս­տատ լավ հաս­կա­ցավ եւ, «մո­ռա­նա­լով» իր նա­խորդ «հե­րո­սա­կան» միտ­քը, սկսեց խո­սել ար­դեն մա­յի­սի 6–ից զի­նա­դա­դար հայ­տա­րա­րե­լու մա­սին:

 Ա­մեն դեպ­քում, այս «հե­ռա­վար երկ­խո­սութ­յու­նը» Մոսկ­վա­յի եւ Կիե­ւի մի­ջեւ եւս մեկ ան­գամ ե­կավ հու­շե­լու պարզ ճշմար­տութ­յուն: Ներ­կա պա­հին, ի­հար­կե, Կիե­ւը կա­րո­ղա­ցել է եվ­րո­պա­կան ո­րոշ երկր­նե­րում ար­տադ­րութ­յու­ններ ստեղ­ծե­լու մի­ջո­ցով ո­րո­շա­կիո­րեն բա­վա­րա­րել մաս­նա­վո­րա­պես իր ա­նօ­դա­չու­նե­րի պար­կի վի­ճա­կը: Արդ­յուն­քում, կա­րո­ղա­նում է օ­րա­կան տասն­յակ, ո­րոշ դեպ­քե­րում` եր­կու­–ե­րեք հար­յուր ա­նօ­դա­չու ու­ղար­կել Ռու­սաս­տա­նի տար­բեր հատ­ված­ներ, այդ թվում` խոր­քա­յին: Նաեւ կա­րո­ղա­ցավ մի քա­նի ցա­վոտ հար­ված հասց­նել, օ­րի­նակ` Տո­ւապ­սեում եւ այլն:

Մ­յուս կող­մից, ռու­սա­կան բա­նակն ար­դեն սկսել է այս տար­վա գա­րուն­–ա­մա­ռա­յին կոմ­պա­նիան, ար­դեն կան ո­րոշ ու­շագ­րավ ձեռք­բե­րում­ներ, մի շարք դեպ­քե­րում տե­սա­նե­լի է լուրջ պո­տենց­իալ: Գու­մա­րած, այդ­պես էլ չի լուծ­վում ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կի հիմ­նա­կան խնդի­րը: Այն է` մո­բի­լի­զա­ցիոն ռե­սուր­սը ծայ­րա­հեղ պա­կա­սել է, հիմ­նա­կան հույ­սը մնա­ցել է բռնի մո­բի­լի­զա­ցիան, ո­րը հա­սել է դա­սալ­քութ­յան ծայ­րա­հեղ բարձր եւ չնվա­զող մա­կար­դա­կի, ին­չը, ի դեպ, հենց ուկ­րաի­նա­կան պաշ­տոնա­կան աղբ­յուր­ներն են ներ­կա­յաց­նում: Արդ­յուն­քում, ստեղծ­վել է զի­նու­ժի այն­պի­սի կրի­տի­կա­կան պա­կաս, որ շատ դեպ­քե­րում ո­րոշ թեժ ուղ­ղութ­յուն­նե­րից ամ­բող­ջա­կան զո­րա­մա­սեր են սկսել տե­ղա­փո­խել նոր ա­ռա­ջա­ցող թեժ ուղ­ղութ­յուն­նե­րը «կար­կա­տե­լու» հա­մար: Ու դրա հե­տեւ­անք­ներն ար­դեն այս պա­հին են տե­սա­նե­լի:

­Սա­կայն ռու­սա­կան բա­նա­կի հա­մար այս ընդ­հան­րա­կան դի­նա­մի­կան ան­գամ պատ­կե­րը չի փո­խում: Այ­սինքն, ուկ­րաի­նա­կան ա­նօ­դա­չու­նե­րը հար­վա­ծում են ռու­սա­կան ողջ տի­րույ­թով մեկ, եւ այդ պատ­կե­րը միայն խո­րաց­ման նշան­ներ է ցու­ցա­բե­րում: Այն է` Եվ­րո­պա­յում աս­տի­ճա­նա­բար ա­վե­լա­նում է Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար դրոն­նե­րի ար­տադ­րութ­յու­նը, եւ ե­թե հի­մա օ­րա­կան 2–3 հար­յու­րի չափ են կա­րո­ղա­նում ու­ղար­կել, ա­պա վա­ղը–մ­յուս օրն այդ թի­վը կա­րող է հաս­նել 5–6 հար­յու­րի կամ հա­զա­րի: Ընդ ո­րում, ռու­սա­կան բա­նա­կի ա­ռաջ­խա­ղա­ցու­մը եւս այդ դի­նա­մի­կա­յի վրա չի ազ­դում. ռուս­նե­րը կգրա­վեն ողջ Դոն­բա­սը, ուկ­րաի­նա­կան դրոն­նե­րը կար­ձակ­վեն Դ­նեպ­րո­պետ­րովս­կից, եւ այդ­պես շա­րու­նակ: Շատ բան պետք չէ. մի քա­նի հար­յուր ա­նօ­դա­չու­նե­րի օ­պե­րա­տոր եւ ա­նօ­դա­չու­նե­րի ար­տադ­րութ­յուն: Իսկ որ այս ա­մե­նը նաեւ Ռու­սաս­տա­նի ներ­սում է գնա­լով մռայլ­վող տրա­մադ­րութ­յու­ններ ստեղ­ծում, դա եւս փաստ է:

Այս­պի­սով, ակն­հայտ է մեկ բան. Եվ­րո­պան գտել է ուկ­րաի­նա­ցի­նե­րի ձեռ­քով ռուս­նե­րին եր­կա­րա­ժամ­կետ կտրված­քով հար­ված­ներ հասց­նե­լու գոր­ծող մե­խա­նիզմ: Ընդ ո­րում, սրա դեմ Մոսկ­վան ու­նի սահ­մա­նա­փակ լու­ծում­ներ: Կամ պետք է կա­րո­ղա­նա Ուկ­րաի­նա­յին խա­ղա­ղութ­յուն պար­տադ­րել, ա­սենք Թ­րամ­փի հետ նա­խա­ձեռն­ված բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցով: Սա­կայն փաստն այն է, որ Զե­լենս­կին ի­րեն բա­ցա­հայ­տո­րեն է դրսե­ւո­րում որ­պես գլո­բա­լիս­տա­կան են­թա­կա, եւ բա­նակ­ցութ­յու­նն­երի մե­խա­նիզմն այդ­պես էլ չի աշ­խա­տում:

Այլ տար­բե­րակ կա­րող է լի­նել ռու­սա­կան բա­նա­կի ա­րագ ա­ռաջ­խա­ղա­ցու­մը` գո­նե Դ­նեպ­րի ա­րե­ւել­յան գո­տին վե­րահս­կո­ղութ­յան տակ վերց­նե­լու ծրագ­րով: Սա կա­րող է հնա­րա­վոր լի­նել, նաեւ Բե­լա­ռու­սի ուղ­ղութ­յու­նից հար­ձա­կում սկսե­լու դեպ­քում: Ին­չի մա­սին, ի դեպ, վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս քա­նիցս խո­սեց Զե­լենս­կին: Ընդ ո­րում, քա­նի ԱՄՆ–ն խրվել է Ի­րա­նում, պա­հը դրա հա­մար հար­մար է: Բայց կի­րա­կա­նաց­վի՞. տես­նենք:

­Վեր­ջա­պես, ռու­սա­կան բա­նա­կը կա­րող է նաեւ խո­ցել այն եվ­րո­պա­կան օբ­յեկտ­նե­րը, ո­րոնք Ուկ­րաի­նա­յի հա­մար ա­նօ­դա­չու­ներ են ար­տադ­րում: Այն նույն սցե­նա­րով, ո­րով Ի­րա­նը խո­ցում էր ա­րա­բա­կան երկր­նե­րում ա­մե­րիկ­յան բա­զա­նե­րը: Սա, ի­հար­կե, մեծ աղ­մուկ է ա­ռա­ջաց­նե­լու, բայց հա­զիվ թե ԱՄՆ–ն շա­հագրգռ­ված լի­նի նման ի­րա­վի­ճա­կում մի­ջու­կա­յին պա­տե­րազմ սկսել:

­Մի խոս­քով, մեկ բան հաս­տատ է. ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մը տե­ղա­փոխ­վում է ո­րա­կա­կան նոր փուլ, որ­տեղ Կիեւը եւ Եվ­րո­պան էս­կա­լա­ցիա­յի գնա­լու ի­րենց քայլն ա­րել են, եւ հի­մա Մոսկ­վա­յի հերթն է:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ