Խորհրդարանական ընտրությունները վերածվել են Հայաստանի գոյատևման հանրաքվեի
ՎերլուծությունՀոգու ճիչ, կամ հայ հայրենասերի խոստովանությունը
Արթուր Սողոմոնյան, գործարար, բարերար
Ամենից քիչ կուզենայի խոսել քաղաքականությունից, սակայն այսօր քաղաքականությունն ինքն է առանց քաշվելու ներխուժել մեր տները՝ կործանելով հիմքերը, ավանդույթները, վարքագծի նորմերը և, իհարկե, ապագան։
Հայ հասարակությունն ավելի պառակտված է, քան երբևէ։ Մենք ապրում ենք, թերևս, մեր պատմության մեջ ամենատագնապալի ժամանակաշրջանը. Հայաստանում տեղի ունենալիք խորհրդարանի հունիսյան ընտրությունները կորոշեն, թե ինչ ճանապարհով կընթանա երկիրը, և, առանց չափազանցության, կկանխորոշեն ամբողջ հայության ճակատագիրը։ Կասկածից վեր է, որ անկախ նրանից, թե որտեղ ես գտնվում, առաջին տպավորությունը, որպես կանոն, որոշում են հենց ազգությամբ և պատմական հայրենիքի նկատմամբ վերաբերմունքով։
Խորհրդարանի անդամների հերթական քվեարկությունը վերածվել է հանրաքվեի՝ Հայաստանի գոյատևման կամ նրա փոխարեն «Իրական Հայաստան» անունով ինչ-որ նոր երկրի ստեղծման մասին, նոր սահմանադրությամբ, որտեղ չի հիշատակվի Արցախը։ Վարչապետը կորոշի, թե ով է լինելու Առաքելական եկեղեցու ղեկավարը, և շատ այլ բաներ, որոնք տարբերվում են այն կյանքից, որում ապրել ենք նախկինում։ Հունիսին մենք պետք է որոշենք, թե ինչպիսի երկրում են ապրելու մեր երեխաները, թոռները և ապագա սերունդները, կարո՞ղ ենք արդյոք պահպանել անկախ Հայաստանը, թե՞ դառնալու ենք օտար հասարակության մաս, որը, ամենայն հավանականությամբ, կհանգեցնի երկրի կործանմանը։ Հետ նայելով՝ մենք հասկանում ենք, որ շատ սխալներ ենք կատարել, որոնք, ի վերջո, հանգեցրել են ողբերգական կորուստների և այն իրականությանը, որում մենք հայտնվել ենք այսօր։ Հաջորդ սխալի գինը կարող է ճակատագրական լինել։
Ես քաղաքական գործիչ չեմ և չեմ պատրաստվում որևէ մեկին քարոզել իր ձայնը տալ այս կամ այն կուսակցությանը. դա ամեն մեկի անձնական որոշումն է։ Սակայն ես դիմում եմ բոլոր հայերին և թախանձագին խնդրում եմ մի կողմ չքաշվել. սա պետք է լինի մեր ժողովրդի ընտրությունը։ Հայաստանը փոքր երկիր է, և յուրաքանչյուր ձայն կարող է վճռորոշ լինել։ Կարևոր չէ՝ ձայնի իրավունք ունեք թե ոչ, ապրում եք Հայաստանում, Ռուսաստանում թե այլ երկրում. այն, ինչ կլինի հունիսից հետո Հայաստանի հետ, կկանխորոշի մեր ճակատագիրը և այն, թե ինչպես կվերաբերվեն մեզ ուրիշ երկրները, այդ թվում՝ այն երկրները, որտեղ մենք ապրում ենք։ Այժմ, առանց չափազանցության, կարևոր է յուրաքանչյուր հայի կարծիքը։
Շատերն ասում են, որ չեն կարողանում ընտրել, թե ում աջակցեն առաջիկա ընտրություններում: Իսկապես, քաղաքական ասպարեզում կան մեծ քանակությամբ խաղացողներ՝ նոր ու հին դեմքեր, շատ ստեր, մանիպուլյացիաներ, անպատասխանատու խոստումներ, բայց դրանով մեր ընտրությունը դառնում է ավելի կարևոր ու ավելի պատասխանատու:
Հայաստանի ամբողջ պատմությունը կազմված է անկումներից ու վերածննդից, դառը կորուստներից հետո մենք վերականգնվել ենք, շարունակել ենք ապրել և ստեղծագործել, ընդ որում ոչ միայն մեր հայրենիքում, այլև աշխարհի շատ երկրներում, որտեղ որ ճակատագիրը մեզ սփռել է։ Ես համոզված եմ, որ այս անգամ էլ ամեն բան տեղի կունենա այս սցենարով։ Ես հավատում եմ իմ ժողովրդին, որն ունակ է վերածնվելու Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած սարսափելի ցեղասպանությունից հետո, որի 111-րդ տարելիցը մենք նշեցինք անցյալ ամիս։
Մեր հայրենակիցների այսօրվա սերունդը նույնպես բազմաթիվ դժբախտություններ է ապրել՝ 1988 թվականի սարսափելի երկրաշարժը, հայերի կոտորածները Բաքվում ու Սումգայիթում, քաղցած ու ցուրտ 1990-ականները, ավելի քան 5000 երիտասարդ հերոսների մահը 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմում, 2023 թվականին Արցախի բնակիչների ցեղասպանությունը և բնիկ հայկական տարածքների օկուպացիան և շատ այլ բաներ։
Եկել է վերածննդի ժամանակը։ Ամեն ինչ կախված է հենց մեզնից։ Հանուն ապագա սերունդների մենք պետք է անենք մեզնից կախված ամեն ինչ, որպեսզի Հայաստանը վերադառնա բարգավաճման ուղի, և մենք կրկին հպարտանանք, որ կապ ունենք այն ազգի հետ, որն աշխարհին տվել է մեծ թվով ականավոր գիտնականներ, հրամանատարներ, նկարիչներ, կոմպոզիտորներ, գրողներ, դերասաններ։ Այն ազգի հետ, որը 301 թվականին առաջինը հռչակեց քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն, մեծ ազդեցություն է ունեցել քրիստոնեական կրոնի տարածման վրա ամբողջ աշխարհում և արժանապատվորեն կրում է իր խաչը մինչ օրս։
