«ԹՇՆԱՄՈՒՆ ՊԱՏՃԱՌԵԼ Է ԿՈՐՈՒՍՏՆԵՐ, ԱՆՄԱՀԱՑԵԼ ՋՐԱԿԱՆԻ ԹԵԺ ՄԱՐՏԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿ». ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍ ՄԻԱՍՆԻԿ ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ՀասարակությունԱպրիլի 8-ը, Արցախյան 44-օրյա ահաբեկչական պատերազմի անմահ հերոս ՄԻԱՍՆԻԿ ՀՐԱՉԻԿԻ ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ ծննդյան օրն է, կդառնար 37 տարեկան։ Նրա հուշարձանին են այցելել հարազատներ, ընկերներ, ծաղիկներ խոնարհել ու խնկարկել։
Հերոսի մայրը տիկին ԶԻՆԱ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԸ Iravunk. com -ի հետ զրույցում, խորը ցավը սրտում նշեց.
«Միասնիկս ծնվել է 1989 թվականին, Արագածոտնի մարզի Թալինի շրջանի Հացաշեն գյուղում։ 1997֊ին, ընտանիքով վերաբնակեցվել ենք Արցախի Մարտունի քաղաքում։ Սովորել է բարձր առաջադիմությամբ, օրինակելի և կարգապահ աշակերտ էր։ Շատ ընկերասեր էր, չէր սիրում ուրիշների մասին վատ խոսել։ Ամեն ինչում ազնիվ էր ու շատ արդար։ 2007֊ին զորակոչվել է Հայոց բանակ ծառայության։ Ծառայել է Մարտակերտի զորամասում։ 2009֊ին, ծառայությունը բարեհաջող ավարտելուց հետո, անցել է պայմանագրային զինծառայության։ 2011֊ին, հանգամանքների բերումով ծառայությունից դուրս է եկել ու մեկնել արտերկիր։ 2018֊ին վերադարձել է հայրենի Արցախ և պայմանագրային զինծառայության անցել Ջրականի զորամասում։ 2020֊ի սեպտեմբերի 27֊ին սկսված դաժան պատերազմի առաջին իսկ օրվանից, երրորդ հրաձգային գումարտակի կազմով մասնակցել է մարտական գործողությունների Արցախի Հարավային և հարավարևելյան ուղղությամբ։ 2020֊ի հոկտեմբերի 1֊ին, Ջրականի պաշտպանության տեղամասում, Արաքսի հովտում 14 սահմանապահ ուղեկալի շրջանում ծավալված թեժ մարտերի ժամանակ։ Ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես բանիմաց կապավոր։ Եղել է խիզախ, կարողացել է բազմիցս անակնկալի բերել թշնամու վարձկան խմբերին, հանկարծակիորեն հայտնվելով նրանց առաջխաղացման ուղիների վրա, պատճառելով կորուստներ։ Թանկագին որդուս կարգախոսն էր.
«ԿԱՄ ՄԱՀ ԿԱՄ ՓՐԿԵՔ ՀԱՅՐԵՆԻՔՍ»...6 տարի առանց քեզ, իմ թանկ բալես, երբեք չեմ կարող համակերպվել այս դառը իրականության հետ»։ Եֆրեյտոր Միասնիկ Սիմոնյանը մինչև վերջ հավատարիմ մնաց իր զինվորական երդմանը։ Հուղարկավորվել է 2020֊ի հոկտեմբերի 13֊ին, Մեծամոր քաղաքի զինվորական պանթեոնում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայության» մեդալով։
ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ ԵՐԿՆԱՅԻՆ ԾՆՈՒՆԴԴ, ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍ ։ՔՈ ՍԽՐԱՆՔՆ ԱՆՄԱՀ Է, ՔՈ ԱՆՈՒՆԸ ՄԵՐ ԱՐՏԵՐՈՒՄ...
Պատրաստեց ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ