Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Մոսկվան կարող է նաեւ հարվածել Բալթյան երկրներին

Միջազգային

Չ­նա­յած, Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի ի­րո­ղութ­յուն­նե­րի վրա (Տես նաեւ https://iravunk.com/?p=337544&l=am) շա­րու­նա­կում է իր մեծ դերն ու­նե­նալ նաեւ ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մը, որ այդ «է­ֆեկ­տը» ան­գամ Ի­րա­նի ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րի ֆո­նին չի խամ­րում: Ա­վե­լին, այս­տեղ վեր­ջին օ­րե­րին նկատ­վում են զար­գա­ցում­ներ, ո­րոնք կա­րող են նոր խո­րը շրջա­դար­ձե­րի ա­ռիթ դառ­նալ:

Այս­պես, ինչ­պես օ­րեր շա­րու­նակ պնդում էին ռու­սա­կան աղբ­յուր­նե­րը, ուկ­րաի­նա­կան ա­նօ­դա­չու­նե­րը սկսել են հար­ված­ներ հասց­նել Սանկտ Պե­տեր­բուր­գի նա­վա­հանգս­տա­յին գո­տուն` օգ­տա­գոր­ծե­լով Բալթ­յան երկր­նե­րի օ­դա­յին տա­րած­քը: Ուկ­րաի­նա­կան աղբ­յու­րը հաս­տա­տում է. «Գլ­խա­վոր շտա­բի մեր աղբ­յուր­նե­րը հաս­տա­տում են առ­ցանց հա­ղոր­դագ­րութ­յուն­նե­րը, որ Ուկ­րաի­նա­յի զին­ված ու­ժե­րը օգ­տա­գոր­ծում են Բալթ­յան երկր­նե­րի օ­դա­յին տա­րած­քը ռու­սա­կան նավ­թա­յին տեր­մի­նալ­նե­րի վրա հար­ձակ­վե­լու հա­մար: Այս եր­թու­ղին փոր­ձարկ­վել է անց­յալ տա­րի եւ­ ա­պա­ցու­ցել է իր բարձր արդ­յու­նա­վե­տութ­յու­նը, այդ իսկ պատ­ճա­ռով հար­ված­նե­րը վերսկս­վել են հի­մա. Ռու­սաս­տա­նի ՀՕՊ-ը պար­զա­պես չի կա­րո­ղա­նում հաս­նել բո­լոր թի­րախ­նե­րին»:

Ի­հար­կե, են­թադ­րե­լի է, որ Բալթ­յան երկր­նե­րը հաս­կա­նում են, թե դա ինչ կար­գի վտանգ է ներ­կա­յաց­նում ի­րենց հա­մար: Մոսկ­վան ար­դեն ակ­նար­կել է, որ դա հիմք է, որ Բալթ­յան երկր­նե­րին կճա­նա­չի հար­ձակ­մա­նը մաս­նա­կից, որն ի­րա­վունք կտա պա­տաս­խան հար­ված­նե­րի: Իսկ այդ դեպ­քում ՆԱՏՕ-ի եւ ոչ մի 5-րդ հոդ­ված օգ­նութ­յան չի գա: Ա­ռա­վել եւս` ՆԱՏՕ-ի ներ­կա­յիս բարդ վի­ճա­կում:

­Սա­կայն, երբ խոսքն ար­դեն զանգ­վա­ծա­յին հար­ված­նե­րի մա­սին է, ինչ­պես նաեւ ուկ­րաի­նա­կան աղբ­յուրն է պնդում, դրա թույլտ­վութ­յան «հրա­հան­գը ե­կել է ան­մի­ջա­պես Լոն­դո­նից, ո­րը Լիտ­վա­յի, Լատ­վիա­յի եւ Էս­տո­նիա­յի հա­մար գե­րա­գույն հրա­ման է»: Աղբ­յու­րը, մեկ­նա­բա­նե­լով պատ­ճառ­նե­րը, կար­ծիք է հայտ­նում, թե բրի­տա­նա­ցի­նե­րը կար­ծում են, որ այն է­ներ­գե­տիկ ի­րա­վի­ճա­կը, ո­րում այ­սօր հայտն­վել է մայր­ցա­մա­քա­յին Եվ­րո­պան, կա­րող է Ֆ­րան­սիա­յին եւ Գեր­մա­նիա­յին պար­տադ­րել Մոսկ­վա­յի հետ սե­պա­րատ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րի գնալ: Ա­ռա­վել եւս, որ մի կող­մից, նավ­թի եւ գա­զի գնե­րը շա­րու­նա­կում են ա­ճել: Մ­յուս կող­մից, դրան գու­մար­վել են այլ խնդիր­ներ եւս: Օ­րի­նակ, Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քը նաեւ պա­րար­տան­յու­թե­րի խո­շոր մա­տա­կա­րա­րող էր, մինչ­դեռ նման մի շարք մասշ­տա­բա­յին ձեռ­նար­կութ­յուն­ներ այս պա­հին ար­դեն ոչն­չաց­ված են: Ընդ ո­րում, գար­նան շե­մին ի հայտ է ե­կել պա­րար­տան­յու­թե­րի գլո­բալ դե­ֆի­ցիտ, ո­րը Եվ­րո­պա­յի հա­մար կնշա­նա­կի սննդամ­թեր­քի ար­տադ­րութ­յան կտրուկ ան­կում: Հաշ­վի առ­նե­լով նաեւ, որ հիմ­նա­կան մա­տա­կա­րար­նե­րից մե­կը` Ռու­սաս­տա­նը, եվ­րո­պա­կան պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րի տակ է: Այ­սինքն, սա եւս Եվ­րո­պա­յի հա­մար շատ լուրջ ազ­դակ է դառ­նում` Մոսկ­վա­յի հետ սե­պա­րատ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րի հար­ցում: Իսկ այդ դեպ­քում ողջ ուկ­րաի­նա­մետ կոա­լի­ցիան պար­զա­պես կդա­դա­րի գոր­ծել, ո­րից հե­տո Կիե­ւին կմնա միայն ձեռ­քե­րը վեր բարձ­րաց­նել: Դա կձա­խո­ղի Լոն­դոնի ամ­բողջ ուկ­րաի­նա­կան ռազ­մա­վա­րութ­յու­նը, որն ա­ռանց այդ էլ մա­զից կախ­ված վի­ճա­կում է: Ըստ այդմ, միակ տար­բե­րակ է դար­ձել Ռու­սաս­տա­նի պե­տեր­բուրգ­յան նա­վա­հան­գիստ­նե­րին հար­վա­ծե­լը, ո­րոնք ար­դեն պատ­րաստ են դե­պի Եվ­րոպա նավ­թի կամ պա­րար­տան­յու­թե­րի մա­տա­կա­րա­րում­ներ սկսել: Ու հա­նուն դրա հար­վա­ծի տակ են դրել Բալթ­յան երկր­նե­րին` դրանց երկն­քով հար­ված­ներ ուղ­ղոր­դե­լով պե­տեր­բուրգ­յան նա­վա­հան­գիստ­նե­րին:

­Լոն­դո­նը, ի­հար­կե, ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մի հետ կապ­ված, շատ լուրջ մտա­վա­խութ­յու­ններ մինչ այդ էլ ու­ներ, երբ Թ­րամ­փը, լավ թե վատ, բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թաց էր ա­ռաջ մղում: Ընդ ո­րում, ինչ­պես պրակ­տի­կան ցույց տվեց, ի­րա­նա­կան պա­տե­րազմն այդ­պես էլ լիո­վին այդ գոր­ծըն­թա­ցը չկանգ­նեց­րեց, բայց նաեւ ա­ռաջ բե­րե­լով այլ խնդիր. ԱՄՆ–ն ու­նի զի­նամ­թեր­քի ա­ճող դե­ֆի­ցիտ, եւ հի­մա Ուկ­րաի­նա­յին, ըստ ա­մե­նայ­նի, այ­լեւս ո­չինչ չի տա: Ա­ռա­վել եւս, երբ ի­րա­նական պա­տե­րազ­մը Թ­րամ­փին թշնա­մաց­րեց ՆԱՏՕ­–ի հետ: Այն էլ, երբ ռուս­ներն ար­դեն գործ­նա­կա­նում պատ­րաստ են գա­րուն­–ա­մա­ռա­յին կոմ­պա­նիա­յին, ո­րը կա­րող է մի շարք ա­նակն­կալ­ներ ա­ռա­ջաց­նել: Դ­րան էլ գու­մա­րած Եվ­րո­պա­յի հնա­րա­վոր «դա­վա­ճա­նութ­յու­նը», ո­րը, թե­րեւս, Լոն­դո­նին պար­զա­պես ստի­պում է` գնալ ան­գամ ա­մե­նավ­տան­գա­վոր սխե­մա­նե­րի: Ի վեր­ջո, Մոսկ­վան ի­րոք կա­րող է հար­վա­ծել Բալթ­յան երկր­նե­րին, ին­չը, թե­րեւս, Թ­րամ­փը նույ­նիսկ կող­ջու­նի: Ն­ման ա­ռա­ջին իսկ հար­վա­ծից հե­տո եվ­րո­պա­ցի­նե­րը կհի­շեն ա­մե­րիկ­յան «հո­վա­նո­ցի» մա­սին:

Իսկ սա ա­մե­նա­հար­մար պահն է, որ Լոն­դո­նի ղե­կա­վա­րած եվ­րա­լի­բե­րալ­նե­րը թույլ տան, որ Եվ­րո­պան ա­մե­նայն սրութ­յամբ զգա Թ­րամ­փի կա­րի­քը, ում հե­տե­ւո­ղա­կա­նո­րեն փա­կու­ղի են մտցրել: Մի կող­մից Ի­րա­նում, որ­տեղ հի­մա Թ­րամ­փը պետք է գնա իր հա­մար վա­տա­գույն սցե­նա­րին` ցա­մա­քա­յին հար­ձակ­մա­նը: Ե­թե գնա, կո­րուստ­նե­րը շատ մեծ են լի­նե­լու: Իսկ դա Թ­րամ­փի հա­մար կդառ­նա մա­հա­ցու, հաշ­վի առ­նե­լով նաեւ, թե այս պա­հին ա­ռանց այդ էլ ԱՄՆ­–ում նրա դեմ ինչ մասշ­տաբ­նե­րի բո­ղո­քի ակ­ցիա­ներ են կազ­մա­կերպ­ված: Այս հանգստ­յան օ­րե­րին հա­ջող­վեց փո­ղոց դուրս բե­րել առն­վազն 7–8 մի­լիոն մարդ` ողջ երկ­րով մեկ: Դա նշա­նա­կում է, որ ԱՄՆ­–ում հա­կաթ­րամփ­յան դժգո­հութ­յու­նը հա­սել է այն ծայ­րա­հեղ մա­կար­դա­կին, որ ա­մեն մի նոր ցնցումն ար­դեն կա­րող է նրա հա­մար վե­րած­վել իմ­պիչ­մեն­տի, ե­թե ոչ` բան­տի: Ու նման ցնցում կա­րող է դառ­նալ Ի­րա­նում ցա­մա­քա­յին հար­ձա­կու­մը:

Ըստ առ­կա հրա­պա­րա­կա­յին տվյալ­նե­րի` ԱՄՆ–ն տա­րա­ծաշր­ջա­նում իր ու­ժե­րը հասց­րել է մոտ 50 հա­զա­րի: Սա­կայն դա շատ լուրջ թիվ չէ. սո­վո­րա­բար Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քում գոր­ծում են ա­մե­րիկ­յան մոտ 40 հա­զա­րի կար­գի զին­վո­րա­կա­նութ­յուն, ու հի­մա ա­ճը մի 10 հա­զա­րի կար­գի է: Այ­սինքն, ցա­մա­քա­յին գոր­ծո­ղութ­յան հնա­րա­վոր է ուղ­ղել ա­ռա­վե­լա­գույ­նը մոտ 20 հա­զա­րա­նոց կոն­տին­գենտ: Դ­րան էլ կմիա­նա իս­րա­յել­յան բա­նա­կի ինչ­–որ հատ­ված (զգա­լի մա­սը հի­մա Լի­բա­նա­նում է «Հեզ­բոլ­լա­հի» դեմ պա­տե­րազ­մի մեջ «խրվել»: Իս­րա­յել­յան աղբ­յուր­նե­րը հա­վաս­տիաց­նում են, որ Ի­րա­նի դեմ կուղ­ղոր­դեն նաեւ քրդե­րին (ե­րե­ւի է­լի մի 10–15 հա­զա­րի կար­գի), ինչ­պես նաեւ ա­հա­բեկ­չա­կան խմբա­վո­րում­նե­րի (ԻԳԻԼ­–ի կար­գի, հնա­րա­վոր է մինչ­եւ 10 հա­զա­րի սահ­ման­նե­րում): Այ­սինքն, ա­մե­նաշ­քեղ հաշ­վարկ­նե­րով, հնա­րա­վոր է ի­րա­նա­կան ցա­մա­քա­յին ճա­կատ դուրս բե­րել մոտ 50 հա­զա­րա­նոց խմբա­վո­րում: Ի­րա­նի հնա­րա­վո­րութ­յուն­ներն ան­գամ­նե­րով է ա­վել: Գու­մա­րած դրո­նա­յին պա­տե­րազ­մի մե­խա­նիզմ­նե­րը, ո­րին, թե­րեւս, ի­րա­նա­կան բա­նակն ար­դեն տի­րա­պե­տում է: Գո­նե այս դիր­քե­րից այդ ցա­մա­քա­յին օ­պե­րա­ցիան Թ­րամ­փին ո­րե­ւէ լավ բան չի խոս­տա­նում, ան­գամ ա­մե­րի­կա­–իս­րա­յել­յան ա­վիա­ցիոն գե­րակշ­ռութ­յու­նը հաշ­վի առ­նե­լով, թեեւ այս­տեղ էլ հար­ցա­կան­ներ կան: Իսկ ցա­մա­քա­յին օ­պե­րա­ցիա­յի չգնա­լը, երբ ա­ռանց այդ էլ ԱՄՆ նա­խա­գա­հը բախ­վել է ինչ­պես հա­մաշ­խար­հա­յին, այն­պես էլ` նե­րա­մե­րիկ­յան նման ճնշում­նե­րի, ո­րոնք միայն ա­վե­լա­նում են, դառ­նում է գրե­թե անհ­նար:

Ն­ման ի­րա­վի­ճա­կում, թե­րեւս, նրա հա­մար կա­րող է իս­կա­կան նվեր դառ­նալ, ե­թե ռուս­նե­րը ո­րո­շեն Բալթ­յան երկր­նե­րի երկն­քում խո­ցել ուկ­րաի­նա­կան դրոն­նե­րը, ե­թե միայն նման թռիչք­նե­րը շա­րու­նակ­վեն: Չ­նայած` կա նաեւ այն հար­ցը. իսկ Մոսկ­վա­յին պե՞տք է նման նվեր մա­տու­ցել Թ­րամ­փին, ո­րի հետ, պարզ­վեց, որ ոչ մի ռեալ բան պայ­մա­նա­վոր­վել հնա­րա­վոր չէ. չի կա­տա­րում կամ խա­բում է: Նա­խօ­րեին Մոսկ­վա­յից լսվեց այդ կար­գի եւս մեկ հայ­տա­րա­րութ­յուն, որ Թ­րամ­փը վեր­ջա­պես պետք է կա­տա­րի Ալ­յաս­կա­յի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րը: Են­թա­տեքս­տը հաս­կա­նա­լի է. այ­լա­պես դրանք ռուս­նե­րը կա­րող են հա­մա­րել չգոր­ծող:

­Մի խոս­քով, ի­րա­վի­ճա­կը մնում է միան­գա­մայն բարդ, հնա­րա­վոր են ա­մե­նա­տար­բեր սցե­նար­նե­ր: Սա­կայն մեկ բան կար­ծես հաս­տատ է` ռուս­–ի­րա­նա­կան ալ­յան­սի դիր­քերն այս պա­հին էլ մնում են նա­խընտ­րե­լի:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ