«ՀՄՈՒՏ ՈՒ ԱՆԹԵՐԻ ՄԱՐՏ Է ՎԱՐԵԼ ԳԻՇԵՐ - ՑԵՐԵԿ, ԶՈՀՎԵԼ ՀԵՐՈՍԱԲԱՐ ԱՆՕԴԱՉՈՒԻ ՀԱՐՎԱԾԻՑ». ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍ ՎԱՉԵ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ։

Iravunk. com -ը շարունակում է անդրադառնալ 2020 թվականի Արցախյան 44-օրյա դաժան պատերազմում անմահացած մեր հերոսներին, ովքեր հանուն մեզ տվեցին իրենց ջահել կյանքը, մենք նրանց կյանք ենք պարտք։ Նրանցից մեկն էլ ՎԱՉԵ ԱՐԱՐԱՏԻ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆՆ էր։ Նա ծնվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 9-ին, Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքում։ Անմահ հերոսի մայրը, տիկին ԳԱՅԱՆԵ ԾԱՏՈՒՐՅԱՆԸ, Iravunk. com -ի հետ զրույցում, խորը ցավը սրտում պատմեց.

«Վաչես 2011 թվականին գերազանցությամբ ավարտեց Սիսիանի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցի 9֊րդ դասարանը, ապա 2014֊ին ավարտել է Սիսիանի ավագ դպրոցի իրավագիտական հոսքը, դարձյալ գերազանցությամբ։ Նույն 2014 թվականին, անվճար համակարգում ընդունվել է ԵՊՀ-ի պատմության ֆակուլտետի կովկասագիտություն բաժինը։ 2018-ին ստանալով բակալավրի աստիճան, ուսուցչի որակավորում, կարմիր դիպլոմով ավարտեց նույն բաժնի մագիստրատուրան, անվճար։ Տարեկետում է վերցրել ու ընդունվել Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ակադեմիա։ Ավարտեց գերազանց, ստանալով լեյտենանտի կոչում։ Անցել է ծառայության 2018֊ին։ Ծառայությունը 3 տարով էր, 1 տարին ակադեմիայում որպես կուրսանտ, ապա, քանի որ ավարտել էր գերազանց, առաջարկված 6 տեղերից ընտրեց Կապանը ու ծառայեց այդտեղ։ Թանկագին որդիս, հրետանային մարտկոցի ավագ սպա էր։ 44֊օրյա դաժան պատերազմի թեժ օրերին Ջրականում էին։ Տարվա մեջ 2 անգամ գնում էին Ջրական զորավարժությունների։ Վաչես, հմուտ և անթերի մարտ է վարել գիշեր ֊ցերեկ։ Նրա հմուտ մարտավարության արդյունքում հայտնվել է նենգ թշնամու թիրախում։ Սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 7։30-ին, մարտական դիրքը փոխելիս, ցավոք անօդաչուն հարվածել է, զոհվել է հերոսաբար։

Վաչես, գիտակցաբար իր տեղը զիջել էր զինվորներին։ Ի պաշտոնե, իրեն հատկացված տեղի զինվորները ողջ են մնացել։ Որդիս գործել է գիտակից հրամանատարին հատուկ հմտությամբ, արդյունքում անսխալ վերացված թիրախները, հաղթահարելի անգնահատելի հպարտությամբ։ Հիշատակի օրեր պետք չեն Վաչս, քեզ հիշելու համար դու իմ սրտում ես միշտ, իմ մտքում, իմ էությունն ես, գոյատևելու ուժը։ Դու դարձել ես մի վառ փարոս և ուղեկցում ես մեզ այս անարդար կյանքի արահետներում։ Անունդ աղոթք դարձած շուրթերիս է, քուն թե արթուն և կդադարի քո հառաչանք դարձած անունը հնչել իմ կարոտից չորացած շուրթերից, սրտիս վերջին զարկի հետ, իմ Վաչս»...

ՀԱՎԵՐԺ ՓԱՌՔ ՈՒ ԽՈՆԱՐՀՈՒՄ, ՄԵՐ ԲՈԼՈՐ ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍՆԵՐԻՆ...

Պատրաստեց ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝