Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Ալիեվն ինչու նորից կատաղեց

Միջազգային

Մ­յուն­խե­նի հա­մա­ժո­ղո­վում ար­ձա­նագր­վե­ցին դրվագ­ներ (Տես նաեւ https://iravunk.com/?p=334564&l=am), ո­րոնք կա­րող են հա­վել­յալ հու­շում դառ­նալ, որ ան­կախ այն բա­նից, թե ռուս­ներն ու ա­մե­րի­կա­ցի­ներն ինչ են պայ­մա­նա­վոր­վել Ալ­յաս­կա­յում, ռուս­-ա­մե­րիկ­յան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը կա­րող են վե­րա­դառ­նալ ծայ­րա­հեղ վատ­թա­րաց­ման փուլ: Դա է մաս­նա­վո­րա­պես հու­շում Իլ­համ Ա­լիե­ւի աղ­մուկ հա­նած հայ­տա­րա­րութ­յու­նը:

Այս­պես, Հեյ­դա­րո­վի­չը, ով ­մի ո­րո­շա­կի ժա­մա­նա­կա­հատ­ված աշ­խա­տում էր Մոսկ­վա­յի հետ հա­րա­բե­րութ­յու­նեն­րում խու­սա­փել ա­վե­լորդ լա­րում­նե­րից, ի ցույց դրեց հին հա­կա­մար­տութ­յա­նը վե­րա­դառ­նա­լու հա­կում: «Եղ­բայ­րա­կան ջերմ» հան­դի­պում Զե­լենս­կու հետ, ո­րին զու­գա­հեռ հայ­տա­րա­րեց, թե ռուս­նե­րը ե­րեք ան­գամ «նպա­տա­կա­յին հար­ձա­կում» են ի­րա­կա­նաց­րել Կիե­ւում Ադր­բե­ջա­նի դի­վա­նա­գի­տա­կան ​​​​ներ­կա­յա­ցուց­չութ­յուն­նե­րի վրա:

­Ժա­մա­նա­կին նա այս մա­սին է­լի էր խո­սում: Բայց այն բա­նից հե­տո, երբ հան­դի­պում ու­նե­ցավ Պու­տի­նի հետ, կտրուկ փո­խել էր հռե­տո­րա­բա­նութ­յու­նը: Ու հի­մա, երբ Ա­լիե­ւը վե­րա­դառ­նում է հին հռե­տո­րա­բա­նութ­յա­նը, ա­պա դա ակ­նարկ է, որ նա նո­րից ինչ­-որ խա­ղե­րի մեջ է մտել:

­Ռու­սա­կան ո­րոշ հե­ղի­նա­կա­վոր փոր­ձա­գի­տա­կան շրջա­նակ­ներ հակ­ված են այդ կտրուկ փո­փո­խութ­յու­նը կա­պել հե­տեւ­յա­լի հետ: Ի­րա­նա­կան ճգնա­ժա­մի ներ­կա­յիս փու­լում քիչ չէին խո­սակ­ցութ­յու­նեն­րը, որ Ա­լիեւն ակ­տի­վո­րեն տե­ղա­վոր­վում է հա­կաի­րա­նա­կան դաշ­տում, բնա­կա­նա­բար հաս­կա­նա­լով, որ դա նաեւ հա­կա­ռու­սա­կան, ա­սենք նաեւ` հա­կա­չի­նա­կան է: Եվ այն, որ Վեն­սի տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին այ­ցից հե­տո Հեյ­դա­րո­վի­չը հին կուր­սին վե­րա­դառ­նա­լու նման բա­ցա­հայտ հա­կում­ներ է ի ցույց դնում, նույն փոր­ձա­գետ­նե­րը փոր­ձում են բա­ցատ­րել այն հնա­րա­վոր խոս­տում­նե­րով կամ ազ­դե­ցութ­յամբ, ո­րը ԱՄՆ փոխ­նա­խա­գա­հի մի­ջո­ցով փո­խանց­վել է Բաք­վին:

Ս­րանք, ի­հար­կե, մեր­կա­պա­րա­նոց մե­ղադ­րանք­ներ չեն: Ի­րո­ղութ­յունն այն է, որ ե­թե ԱՄՆ­-ի ծրագ­րե­րում կան Ի­րա­նի դեմ ռազ­մա­կան ար­շա­վի հար­ցը, ա­պա Հա­յաս­տան-Ադր­բե­ջան գի­ծը Վա­շինգ­տո­նի հա­մար կա­րե­ւո­րա­գույն պլաց­դարմ է: Ա­ռա­վել եւս, որ այդ ար­շավր մեծ հա­վա­նա­կա­նութ­յամբ եր­կա­րա­տեւ կլի­նի, ո­րի հա­մար ցա­մա­քա­յին գոր­ծո­ղութ­յունն ան­խու­սա­փե­լի պայ­ման է:

­Բայց Ի­րա­նը խնդրի միայն մի կողմն է: Վեն­սի այ­ցը ինչ­պես նաեւ դրան զու­գա­հեռ ԱՄՆ­-ից ե­կած տա­րաբ­նույթ մեկ­նա­բա­նութ­յուն­նե­րը հու­շում են, որ ԱՄՆ-ն փոր­ձում է ակ­տի­վաց­նել Կենտ­րո­նա­կան Ա­սիա­յի է­ներ­գա­ռե­սուրս­նե­րի վե­րահս­կո­ղութ­յան եւ դրանք Ադր­բե­ջան–­Հա­յաս­տան գծով դուրս բե­րե­լու հար­ցը: Ընդ ո­րում, խոս­քը ծրագ­րե­րի մա­սին է, որն ա­մե­րի­կա–բ­րի­տա­նա­կան օ­րա­կար­գում է հայտն­վել ԽՍՀՄ­-ի փլու­զու­մից ի վեր, եւ ո­րը փոր­ձա­գետ­նե­րը գնա­հա­տում են, որ­պես մաս­նա­վո­րա­պես հա­րավ­կով­կաս­յան տի­րույ­թում ռուս­-ա­մե­րիկ­յան ա­մե­նա­խո­րը բա­խու­մա­յին օ­ջախ­նե­րից մե­կը: Ա­վե­լի կոնկ­րետ, որ դրա­նով ԱՄՆ-ն փոր­ձում է Ռու­սաս­տա­նից խլել նրա ազ­դե­ցութ­յան ա­վան­դա­կան ո­լորտ­նե­րը, ինչն ար­դեն գո­նե Ռու­սաս­տա­նում գնա­հա­տում են, որ­պես բա­ցա­հայտ թշնա­մանք:

Ընդ ո­րում, նկա­տենք. այդ բո­լոր ծրագ­րե­րում Ադր­բե­ջա­նը ԱՄՆ­–ի հա­մար հիմ­նա­կան կետ է, բա­զա` ուղղ­ված ինչ­պես դե­պի հա­րավ, այն­պես էլ` ա­րե­ւելք եւ հյու­սիս: Ու հի­մա, երբ Ա­լիե­ւը նո­րից կտրուկ տե­ղա­փոխ­վում է հա­կա­ռու­սա­կան հար­թութ­յուն, ա­պա ռու­սա­կան առն­վազն փոր­ձա­գի­տա­կան շրջա­նակ­նե­րում հենց այդ գնա­հա­տումն է սկսել գե­րիշ­խել` ԱՄՆ-ն փոր­ձում է մասշ­տա­բա­յին բա­զա­յա­վո­րում ստեղ­ծել Ադր­բե­ջա­նում, «Թ­րամ­փի ու­ղին» օգ­տա­գոր­ծել դրա ա­պա­հով­ման հա­մար, եւ այդ թե­մա­յով հստակ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­ներ կան Վեն­սի այ­ցի շրջա­նակ­նե­րում: Ընդ ո­րում, ո­րոշ աղբ­յուր­ներ հաս­նում են մին­չեւ այն մտքին, որ Ալ­յաս­կա­յի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րը սո­վո­րա­կան շիր­մա էին այդ ծրագ­րե­րը քո­ղար­կե­լու, ժա­մա­նակ շա­հե­լու հա­մար, եւ հի­մա խա­ղի մեկ­նար­կը տրված է:

 Ի­հար­կե, միան­գա­մայն հնա­րա­վոր տար­բե­րակ է, թեեւ այս­տեղ արդ­յուն­քի հաս­նե­լու հա­մար ԱՄՆ­-ը դեռ պետք է կա­րո­ղա­նա մեկ էա­կան խնդիր լու­ծել` են­թար­կեց­նել Ի­րա­նին: Ու էա­կանն այն չէ` դա կլի­նի պա­տե­րազ­մով, թե բա­նակ­ցե­լով: Ա­մեն դեպ­քում, այս ըն­թա­նում է նաեւ ԱՄՆ–Ի­րան բա­նակ­ցա­յին հեր­թա­կան ռաուն­դը, ո­րը եւս շատ փա­կագ­ծեր կա­րող է բա­ցել:

Մ­յուս կող­մից, ե­թե Թ­րամ­փը ո­րո­շել է գնալ նման կտրուկ քայ­լե­րի, ա­պա դա կնշա­նա­կի պա­տե­րազ­մի հայ­տա­րա­րում ոչ միայն Ռու­սաս­տա­նին, այլ նաեւ Չի­նաս­տա­նին: Այ­սինքն, կա­րող է նաեւ այն­պես ստաց­վել, որ Եր­րորդ աշ­խար­հա­մար­տը, ո­րը սկսե­լու մեջ Թ­րամ­փը հա­ճախ էր մե­ղադ­րում Բայ­դե­նին, ա­մե­րիկ­յան ներ­կա վար­չա­կազ­մի օ­րոք շատ ա­վե­լի ի­րա­տե­սա­կան դառ­նա:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ