Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Իրանում պատերազմի կամ խաղաղության հարցն այդպես էլ չի լուծվում

Միջազգային

Այս­պի­սով, շա­րու­նա­կում է հա­մա­ռո­րեն հիմ­նա­վոր­վել այն, որ մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նի ա­պա­գան մնում է կախ­ված եր­կու խո­շոր հա­կա­մար­տութ­յու­նն­երից` ուկ­րաի­նա­կան եւ ի­րա­նա­կան: Նաեւ շատ ա­վե­լի մեծ չա­փով է զգաց­վում նրա շուն­չը, որ Թ­րամփն ա­ռա­վե­լա­գույն ա­րա­գութ­յամբ է փոր­ձում հաս­նել դրանց հան­գու­ցա­լուծ­ման: Ու­րեմն, ի՞նչ տես­քով...

­Զե­լենս­կին վեր­ջերս խոս­տո­վա­նել էր, որ ԱՄՆ–ն փոր­ձում է մին­չեւ ա­մե­նաու­շը մա­յի­սին հաս­նել ուկ­րաի­նա­կան խնդրի հան­գու­ցա­լուծ­մա­նը` լիո­վին ի­րա­վա­կան տես­քով, ին­չը, հի­շեց­նենք, Մոսկ­վա­յի հիմ­նա­կան պա­հանջ­նե­րից է: Այս ֆո­նին, ի­հար­կե, միան­գա­մայն տրա­մա­բա­նա­կան տեսք ու­ներ ռոտ­շիլ­դա­կան Financial Times-ի ա­հա­զան­գը, թե` փետր­վա­րի 24-ին Զե­լենս­կին կհայ­տա­րա­րի նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րութ­յուն­նե­րի եւ հան­րաք­վեի մա­սին, ո­րոնք պետք է կա­յա­նան մինչեւ մա­յի­սի 15-ը: Հա­կա­ռակ դեպ­քում Ուկ­րաի­նան կա­րող է կորց­նել Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րի կող­մից տրված անվ­տան­գութ­յան ե­րաշ­խիք­նե­րը: Կիե­ւից շտա­պե­ցին դա հեր­քել, որ­քան էլ որ դա հա­կա­սում էր հենց Զե­լենս­կու խոս­քին` պա­տե­րազ­մը մին­չեւ ա­մառ ա­վար­տե­լու ա­մե­րիկ­յան պա­հան­ջի մա­սին: Սա­կայն մի շարք այլ աղբ­յուր­ներ եւս հայտ­նում են, որ նման հստակ պա­հանջ Կիե­ւին ներ­կա­յաց­ված է: Ա­վե­լին, այդ մա­սին են խո­սում նաեւ ուկ­րաի­նա­կան միան­գա­մայն տե­ղե­կաց­ված աղբ­յուր­նե­րը` շեշ­տադր­մամբ, թե ուկ­րաի­նա­կան իշ­խա­նութ­յուն­նե­րը, տես­նե­լով, որ ներ­կա պա­հին Զե­լենս­կին նոր ընտ­րութ­յուն­նե­րում վե­րար­տադր­վե­լու շանս գործ­նա­կա­նում չու­նի, պար­զա­պես դեռ փոր­ձում են չհան­րայ­նաց­նել ընտ­րութ­յուն­նե­րի թե­ման, նաեւ հու­սա­լով, որ ինչ­–որ բան այս ըն­թաց­քում դեռ կա­րող է փոխ­վել:

Ա­մեն դեպ­քում, դեռ պետք է կա­յա­նա Ա­բու Դա­բիի ձե­ւա­չա­փով եւս մեկ ե­ռա­կողմ բա­նակ­ցա­յին ռաունդ (այս ան­գամ հնա­րա­վոր է` ԱՄՆ­–ում), ո­րի արդ­յուն­քում միայն վերջ­նա­կան կդառ­նա, թե որ­քա­նով է Թ­րամ­փը վճռա­կան տրա­մադր­ված Ուկ­րաի­նա­յում ընտ­րութ­յուն­նե­րի, այն է` խա­ղա­ղութ­յան ներ­կա­յիս գոր­ծըն­թա­ցը վեր­ջին հասց­նե­լու հար­ցում: Ա­վե­լի ճիշտ, այս պա­հին Թ­րամփն ակն­հայ­տո­րեն ա­մեն կերպ փոր­ձում է դրան հաս­նել: Այդ մա­սին ակ­նարկ էր նաեւ ԱՄՆ ֆի­նանս­նե­րի նա­խա­րար Ս­քոթ Բե­սեն­թի հայ­տա­րա­րութ­յու­նը, թե ԱՄՆ-ն պատ­րաստ­վում է վե­րաց­նել Ռու­սաս­տա­նի դեմ նավ­թա­յին պատ­ժա­մի­ջոց­նե­րը խա­ղա­ղութ­յան հաս­նե­լուն պես: Այ­սինքն, որ Վա­շինգ­տո­նում այն­քան վստահ են, որ ար­դեն ծրագ­րեր են մշա­կում, թե ինչ են ա­նե­լու խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նա­գի­րը կնքե­լուն պես:

­Բայց կա նաեւ ի­րա­նա­կան գոր­ծըն­թա­ցը, ո­րը, թե­րեւս, կա­րող է ի­րա­վի­ճակ փո­խել նաեւ ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յամբ, ե­թե այն գլո­բալ ա­ռու­մով ազ­դի նաեւ ռուս­–ա­մե­րիկ­յան մեծ թե­մա­յի վրա:

Այս­պի­սով, ա­ռաջ­նա­յին է դառ­նում Ի­րա­նի շուրջ ըն­թա­ցող զար­գա­ցում­նե­րը, որ­տեղ շա­րու­նա­կում են մե­կը մյու­սի հե­տե­ւից ինչ­պես խա­ղա­ղութ­յան, այն­պես էլ պա­տե­րազ­մի տա­նող նյո­ւանս­ներ ի հայտ գալ: Ս­պաս­վում էր, որ այդ հար­ցում ո­րո­շա­կիութ­յուն կա­րող են մտցնել նա­խօ­րեին կա­յա­ցած Թ­րամ­փի եւ Նե­թան­յա­հու­ի բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը: Սա­կայն գո­նե հրա­պա­րա­կա­յին դաշ­տում դեռ ռեա­լութ­յուն տե­սա­նե­լի չէ: Ի­հար­կե, մի­գու­ցե ար­դեն ո­րո­շա­կի լու­ծում­նե­րի շուրջ կան պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յու­ններ, պար­զա­պես այդ հան­դի­պումն այն կար­գի «փակ» էր, որ գո­նե ե­րեկ­վա դրութ­յամբ ան­գամ են­թադ­րութ­յու­նն­երի մա­կար­դա­կով դեռ քիչ բան էր խոս­վում:

Չ­նա­յած, ո­րո­շա­կի նյո­ւանս­ներ, այ­նո­ւա­մե­նայ­նիվ, կան: Սկ­սած նրա­նից, որ ի տար­բե­րութ­յուն նա­խորդ այ­ցե­րի, այս ան­գամ Նե­թան­յա­հուն Ս­պի­տակ տուն մտավ ոչ պաշ­տո­նա­պես՝ հետ­եւի դռնով եւ­ ու­ղիղ ուղղ­վեց դե­պի Օ­վա­լաձեւ աշ­խա­տա­սեն­յակ, ընդ ո­րում, Թ­րամ­փը դուրս չե­կավ Նե­թան­յա­հո­ւին ան­ձամբ դի­մա­վո­րե­լու: Դա կա­րող էր գնա­հատ­վել` որ­պես գաղտ­նիութ­յան նշան: Սա­կայն բուն հան­դի­պման փաս­տը գաղ­տնիք չէր, եւ ա­նի­մաստ կդառ­նար հա­նուն գաղտ­նիութ­յան Նե­թան­յա­հու­ին հետ­նա­մուտ­քից ըն­դու­նե­լը: Դա ա­վե­լի նման էր դժկա­մութ­յան, ան­գամ` դժգո­հութ­յան ցու­ցադ­րութ­յան, կար­ծում են մի շարք աղբ­յուր­ներ: Նկա­տի առ­նե­լով, որ հան­դի­պու­մից ա­ռաջ Նե­թան­յա­հուն սպառ­նա­լիք­ներ հնչեց­րեց, որ կա­րող է նաեւ ինք­նու­րույն հար­ձակ­վել Ի­րա­նի վրա, ե­թե Թ­րամ­փը չի ու­զում: Նաեւ, որ ԱՄՆ–ն պետք է բա­ցի ու­րա­նի հարս­տա­ցու­մից, Ի­րա­նից պա­հան­ջի նաեւ հրթի­ռա­յին ծրագ­րի եւ պրոք­սի ու­ժե­րի օգ­նութ­յան ծրագ­րե­րի լիա­կա­տար կա­սե­ցում: Մի բան, ո­րին Թեհ­րա­նը կտրուկ դեմ է եւ կար­ծի­քը, թե­րեւս, ան­գամ պա­տե­րազ­մի դեպ­քում չի փո­խի: Այ­սինքն, Նե­թան­յա­հուն իր այդ պա­հանջ­նե­րով ցույց տվեց, որ միակ տար­բե­րակ է հա­մա­րում պա­տե­րազ­մը, եւ ան­կախ այն բա­նից, որ Թ­րամփն ակն­հայ­տո­րեն չի ու­զում դրան գնալ` քաջ գի­տակ­ցե­լով նաեւ իր հա­մար բա­ցա­սա­կան լուրջ հե­տե­ւանք­նե­րը: Ու երբ նման ի­րա­վի­ճա­կում Նե­թան­յա­հու­ին Ս­պի­տակ տան հետ­նա­մուտ­քից են ներս թող­նում, դա շատ նման է ազ­դա­կի` տեղդ գի­տակ­ցիր:

Մ­յուս կող­մից, այս ֆո­նին ԱՄՆ–ն սկսեց խո­սել տա­րա­ծաշր­ջան նոր ա­վիակ­րա­յին խումբ տե­ղա­փո­խե­լու ծրագ­րե­րի մա­սին: Իր հեր­թին, Թ­րամ­փը սկսեց հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րի հե­ղե­ղը` «Կամ մենք կկնքենք հա­մա­ձայ­նա­գիր, կամ ստիպ­ված կլի­նենք ա­նել շատ դժվար բան՝ ինչ­պես նա­խորդ ան­գամ», «Մենք այն­տեղ ու­նենք նա­վա­տորմ, եւ գու­ցե եւս մե­կը ճա­նա­պար­հին է», եւ այդ­պես շա­րու­նակ: Պա­տաս­խան հայ­տա­րա­րութ­յու­ններ ե­ղան Ի­րա­նից` կա­րող են քննար­կել բա­ցա­ռա­պես ու­րա­նի հարս­տաց­ման սահ­մա­նա­փակ­ման հար­ցը, ոչ մի հրթի­ռա­յին ծրագ­րի թե­մա չի լի­նե­լու, իսկ ԱՄՆ–ն, ե­թե նոր ա­վիակ­րա­յին խումբ է բե­րե­լու, ա­պա դա կհա­մա­րեն պա­տե­րազ­մա­կան ակտ:

Իսկ ա­հա փոր­ձա­գետ­նե­րի մոտ շատ պարզ հար­ցեր են. ե­թե մինչ այս Թ­րամ­փը խո­սում էր, թե այն­քան ուժ ու­նի, որ ե­թե մա­տը շար­ժի, Ի­րանը կոչն­չա­նա, ա­պա ին­չո՞ւ է նոր ա­վիա­կիր բե­րում: Կամ, այդ ի՞նչ պետք է ա­նեն եր­կու ա­վիակ­րով, ո­ր մե­կը չէր կա­րո­ղա­նում ա­նել: Հար­ված­նե­րի քա­նա­կի եւ ին­տեն­սի­վութ­յան վրա դա չի ազ­դի, Ի­րանն էլ կու­նե­նա մե­կի փո­խա­րեն եր­կու ա­վիակ­րի դեմ հար­ձակ­ման հնա­րա­վո­րութ­յուն, այ­սինքն` գո­նե մե­կին խոր­տա­կե­լու ա­վե­լի ռեալ շանս: Կարճ ա­սած, որ սա հեր­թա­կան սպառ­նա­լի­քի մի­ջոցն է` Ի­րա­նին բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի մղե­լու հա­մար, եւ չի տա­լիս հար­ցի պա­տաս­խա­նը` Թ­րամփը պա­տե­րազմ սկսե­լո՞ւ է, թե` ոչ:

Ա­մեն դեպ­քում, բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցը, ինչ­պես են­թադ­րե­լի էր, ա­մե­նե­ւին էլ դեռ կանգ ա­ռած չէ: Իսկ դա մեկ բան է նշա­նա­կում` Թ­րամ­փը շա­րու­նա­կում է հա­մա­ռո­րեն խու­սա­փել պա­տե­րազ­մից, ո­րը, ի դեպ, շատ մեծ հա­վա­նա­կա­նութ­յամբ նրան կա­րող է հասց­նել իմ­պիչ­մեն­տի:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ