Ի՞նչ ընտրությունների մասին կարող է խոսք լինել, եթե ունենք քաղբանտարկյալներ. Հայրիկյան
ՆերքաղաքականԱԻՄ առաջնորդ ՊԱՐՈՒՅՐ ՀԱՅՐԻԿՅԱՆԻ գնահատմամբ՝ իրական ընտրություններ կարող են լինել միայն այն ժամանակ, երբ երկրում չլինեն իշխանության կողմից իրականացվող իրավախախտումներ:
— Եթե խոսում եք Հայ Առաքելական եկեղեցու իրավունքները ոտնահարելու պայմաններում ընտրություններ անցկացնելու մասին, դա աբսուրդ է։ Հայ Առաքելական եկեղեցու նկատմամբ բռնությունները Սահմանադրական իրավունքի տեսակետից սարսափելի են։ Ի՞նչ ընտրությունների մասին կարող է խոսք լինել, եթե ունենք քաղբանտարկյալներ: Մի երկրում, որտեղ կան քաղբանտարկյալներ, այդտեղ չի կարող լինել ընտրություն: Աշխարհն է նրանց ճանաչում քաղկալանավոր, որովհետեւ խոսքի, խղճի համար են կալանավորված: Այս բոլոր խնդիրների մեջ մենք գտել ենք հիմնականը` իրավախախտումները:
Այսօր իրականացվում է նաեւ հարկային տեռոր: Իշխանությունը դարձել է կոռուպցիոն հանցախումբ եւ պետական պաշտոնյաների ստացած միլիոնավոր դրամների պարգեւավճարները խտրական վերաբերմունք է, սոցիալական անարդարություն է ստեղծվում։ Երբ, մոռանալով աղքատության մեջ ապրող 20 տոկոսին, աթոռների վրա բազմած պորտաբույծներին տալիս են պարգեւավճարներ, ո՞ւմ հաշվին են տալիս։
Դիմում եմ հարյուր տարվա եւ հարյուր օրվա բոլոր կուսակցություններին՝ այսպես եթե շարունակվի մեր ժողովուրդը կարող է իր ճակատագրի տերը չլինել: Մի կողմ թողնենք՝ ով է ամերիկամետ, ով՝ եվրոպամետ, բոլորս պետք է համախմբվենք իրավախախտումներին վերջ տալու համար: Իրավախախտումների մեջ է մտնում նաեւ այն, երբ տանը նստած ես, բայց տեղեկանում ես, որ քո անունից ինչ-որ մեկը հայտարարում է՝ Գորիս-Կապան ճանապարհը փակել են, բնական է, մերը չէր: Ասում են՝ խաղաղություն ենք հաստատում, բայց ռազմագերիներ ունենք: Այս իրավիճակում ազգն իր ուժերը պետք է միավորի: Եվ որպեսզի որեւէ մեկը խանդի դրսեւորում կամ բարդույթ չզգա՝ մենք դրել ենք ընդհանրական հարց՝ ինչի մասին էլ խոսում ես, դրա հիմքում իրավախախտումներն են՝ ազգային եւ մարդկային:
Ավելի սարսափելի բան, քանի Արցախի ինքնորոշման մերժումն էր, միայն մեր թշնամիներն են արել, նույնիսկ կոմունիստական բռնապետության տարիներին Արցախի ինքնորոշումն անքննելի էր: Համաշխարհային հանրությունը ստեղծեց կառույց՝ Մինսկի խումբը, որովհետեւ ինքնորոշման իրավունքն ուրանալ չէր կարելի: Բայց այսօր Հայաստանում իշխանության տեր է մի մարդ, մեր անունից երկրի ճակատագրով զբաղվում է մեկը, որը ուրացել է ազգերի ինքնորոշման իրավունքը: Եթե որեւէ իշխանավոր ուրանում է, թեկուզ հեռավոր աֆրիկյան երկրի մարդկանց ինքնորոշման իրավունքը, դա ամենասարսափելի մարդն է:
Մեր քայլերի հաջորդականությունը հետեւյալն է՝ երկու ուրբաթ հավաքվելու ենք կառավարության դիմաց՝ հանրահավաքի ու փետրվարի 18-ին՝ հայ ժողովրդի ազատասիրությունը խորհրդանշող օրը, Երեւանի ազատագրման օրը, մեր տեսակետն արտահայտելու ենք: Պետք է համախմբվենք՝ Հայաստանում իրավախախտումներին վերջ տալու համար: Ընտրություններ չեն լինելու՝ առանց միավորման: Բոլոր առողջ ուժերը պետք է միավորվեն:

