Շտապ օգնության կանչը, այ՛ո, շատ դեպքերում սպասարկում են կլինիկական օրդինատորներ, որը նոնսես է միջազգային պրակիտիկայում․ Ահազանգում է մասնագետը
ԱռողջապահականIravunk.com-ը անդրադարձել էր քաղաքացիների մտահոգություններին առ այն, որ 1-03 կանչ տալիսհաճախ Ձեր ծանր հիվանդին շատ դեպքերում «օգնության են» գալիս ոչ թե բժիշկներ, այլ ուշադրություն՝ օրդինատորներ, որոնք, ըստ էության ծանր հիվանդի վրա գործնականում բժշկական փորձ են ձեռք բերում։ Պատկերացրեք, ինչ ծանրագույն հարված կարող են հասցնել առողջապահական համակարգին դեռ բժշկի որակավորում չստացած օրդինատորներ, էլ չենք խոսում, որ նրանց մեկ այցը կարող է հիվանդի համար կյանք արժենալ։
«Առողջության իրավունք» ՀԿ-ի նախագահ Անուշ Պողոսյանը Iravunk.com-ի հետ զրույցում կիսելով վերը նշված մտահոգությունները փաստեց․
-Մինչեւ 2026թ․-ի հունվարը օրենսդրական կարգավորումն այնխես էր, գծային Շտապ օգնությունը պետք է ունենա բժիշկ, բուժքույր եւ վարորդ, սա լիցենզավորման պահանջ էր հստակ։ Սակայն, իրականում տարիներ շարունակ՝ հաշվի առնելով կադրային սովը Շտապ օգնությունում հերթապահել են տարբեր կատեգորիայի օրդինատորներ, որոնք որ իրականացնում էիրն իրենց աշխատանքը օրենքի խախտումներով։ Սայայն, այս իշխանությունները օրենքի խախտումը սրբագրեցին եւ այդ հարցը լուծեցին այսպես՝ օրդինատորին տալ անցումային անհատական լիցենզիա, այսինքն այն օրդինատորները, որոնք որ ուզում են աշխատել Շտապ Օգնությունում գնում են քննություն են տալիս, վերցնում են անհատական լիցենզիա։ Ըստ այդմ օրինականացվեց օրդինատորների այդտեղ գտնվելը եւ ասեցին, որ իրենք անցումային անհատական լիցենզիայով կարող են աշխատել։ Ըստ բժշկագիտության, այո Շտապ օգնության ծառայությունը պետք է սպասարկվեր բացառապես բժիշկների կողմից, այսօր, սակայն, ունենք խառը իրավիճակ՝ բազմամյա փորձ ունեցող բժիշկներ կողքին աշխատում են դեռ կլինիկական օրդինատուրան չավարտած ուսանողները, որոնց գործուեությունը այս տարվանից օրինակացվել է նախարարության կողմից։
-Իսկ ինչ է ասում միջազգային փորձը այս մասով։
-Միջազգային փորձը միանշանակ ասում է, որ այն մարդիկ, ովքեր դեռ կլինիկական օրդիանատուրայում են նրանք պետք է լինեն բժշկի օգնականներ, այսինքն նրանք պետք է աշխատեն բժշկի հսկողության տակ։
-Տիկին Պողոսյան, հունվարի մեկից ներդրվեվ Առողջապահության ապահովագրությունը, , որն այո սոցիալ-տնտեսական զարգացման, բազմաթիվ այլ սոցիալական խնդիրներ լուծելու համար անհրաժեշտ և պարտադիր պահանջ է։ Սակայն, արդյունքում փաստացի Հայաստանի բնակիչը, որն ապահովագրված է, գնում է և առաջին իսկ փորձի դեպքում հանդիպում խնդիրների, ինչո՞ւ։
-Ճիշտ նկատեցիք, այո, իսկ խնդիրները իրականում բազմազան են՝ սկսած օրենսդրական դաշտի անհամապատասխանությունից, վերջացրած նրանով, որ բժշկական հանրույթի մեծ մասը չի տիրապետում, թե ինչպես պետք է վարվի ապահովագրված հիվանդի հետ։ Դրա արդյունքում հիվանդներին ասում են՝ գնացեք, մեկ ամիս հետո եկեք, շատ հիվանդներ, որոնք մեկ անգամ ապահովագրության շրջանակներում որևէ հետազոտություն են անում, համակարգը թույլ չի տալիս նորից անցնել այլ հետազոտություն։ Բազմաթիվ խնդիրներ կան, որոնք բերում են նրան, որ ապահովագրված հիվանդը չի օգտվում իր իրավունքից։ Սա խոսում է այն մասին, որ կառավարությունը նախընտրական շրջանում շտապողականություն դրսևորեց՝ նախընտրական ակցիա արեց, ցույց տալու, որ այն քաղաքական թիմն են, որը ներդրեց ապահովագրությունը։
Առողջապահության նախարարություն ասում է՝ օպերատիվ փորձում ենք լուծել խնդիրները, մոռանալով, որ խնդիրները պետք է գույքագրվեին, գնահատվեին ու նոր անցնեին ապահովագրության, որովհետև փորձել ճշտել և հետո օպերատիվ լուծելու դեպքում կորցնում ենք ժամանակ, իսկ առողջապահության մեջ ժամանակն ամենակարևոր բանն է։