Հունվարի 20-ին Երևանի Սուրբ Սարգիս եկեղեցիում կկայանա հոգեհանգիստ՝ ի հիշատակ 1990 թվականի հունվարի 13-20-ը Բաքվի կոտորածի զոհերի

Հունվարի 20-ին, ժամը 12:00-ին, Երևանի Սուրբ Սարգիս եկեղեցիում, որը գտնվում է Հաղթանակի կամրջի մոտ, կկայանա հոգեհանգիստ՝ ի հիշատակ 1990 թվականի հունվարի 13-20-ը Բաքվում տեղի ունեցած դաժան կոտորածի զոհ մեր հայրենակիցների: Այդ ցեղասպանությունն սկսվել էր Սումգայիթում 1988 թվականի փետրվարին և շարունակվել մինչ 1992 թվականը Ադրբեջանում նաև այլ բնակավայրերում, առաջիններից մեկն էր՝ բոլշևիկների կողմից 1920 թվականին արհեստականորեն ստեղծված Ադրբեջան կոչվող պետության տարածքում: Ադրբեջանից հայերի բռնի արտաքսումը, որ ուղեկցվել է ամենադաժան բարբարոսությամբ, բռնությամբ և թալանով, փաստ է: Հալածվել և արտաքսվել են ոչ միայն հայերը, այլև այն այլազգիները, որոնք հայերի հետ որևէ՝ ազգակցական կամ այլ կապ են ունեցել: Նրանց մեծ մասը նույնպես Հայաստանում ապաստանեց: Ադրբեջանական քաղաքների փողոցները այդ օրերին մարդակերների, արնախումների հավաքատեղի էին: «Մահ հայերին», «Մահ», «Մահ»՝ այս կարգախոսները ամենուրեք հայկական և քրիստոնեական ջարդերն էին ուղեկցում, և այս վայրագ հայատյացությունը, որն Ալիևների կլանն էր սկսել, Ադրբեջանում արդեն 35 տարի է շարունակվում: Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից խրախուսվող և ուղղորդվող ջարդարարներն չխնայելով ոչ տարեցներին, ոչ երեխաներին, ոչնչացնում էին այն ամենը, ինչ կապված էր հայերի հետ՝ նրանց տները, բնակարանները, ունեցվածքը, ծեծում և բռնաբարում նրանց տերերին, դաժանաբար սպանում: Եղել են մարդակերության դեպքեր. մարդիկ, իրենց պատիվը փրկելով, նետվում էին բարձրահարկ շենքերի պատշգամբներից:

Այս բոլոր փաստերը պահվում են ՊԱԿ֊-ի, դատախազության և ԽՍՀՄ ՆԳՆ արխիվներում, որոնց իրավահաջորդն այսօր Ռուսաստանի Դաշնությունն է: Հանցագործները՝ բոլորը, անպատիժ մնացին: Զոհերի իրական թիվն այդպես էլ չհրապարակվեց, դաժանություններին համապատասխան քաղաքական գնահատական չտրվեց: Ոճրագործները այսօրվա Ադրբեջանում որպես հերոս են մեծարվում: Մինչդեռ ՄԱԿ-ը այս դեպքերը հայերի ցեղասպանություն է որակվել:

Հայերի ցեղասպանությունը Ադրբեջանում XX դարի վերջից XXI դար անցավ, վերածվելով Արցախի հայերի ցեղասպանությանը՝ իրենց երկրից արտաքսումով: 100-֊ամյա Ադրբեջանը երիտթուրքերի քաղաքականությունն է շարունակում, Մեծ Թուրանի ճամփին մնացած միակ խոչընդոտը՝ հայերին և Հայաստանը վերացնելով: Արդեն Տավուշի մարզում ՀՀ տարածքներ են զավթվել, հաջորդ թիրախը Սյունիքն է:

Ամենասարսափելին այն է, որ այս ամենը, ինչպես և 1915-1922 թվականներին Օսմանյան Թուրքիայում կատարվածը, քաղաքակիրթ աշխարհի աչքի առաջ է արվում, և ամեն անգամ աշխարհը լուռ ճանաչում էր արդեն տեղի ունեցածը:

Հայկական բարձրավանդակում ՝ հնդեվրոպական ազգերի հայրենիքում սպանվում են հայերը և այլ քրիստոնյա ազգերը, երկիրը հանձնվում է թուրքերին:

Մարդկության դեմ կատարված հանցագործությունը վաղեմության ժամկետ չունի:

Նախաձեռնող խումբ՝

Հայաստանի հույների “Պատրիդա” կազմակերպության,

“Թալիշ. սահմանամերձ բնակավայրեր” հայենասիրական կազմակերպության,

Ադրբեջանից փախստական քաղաքական, կրոնական և ազգային խմբերի լիազոր ներկայացուցիչների համակարգող խորհրդի ղեկավար, իրավաբան, մարդու իրավունքների պաշտպան

Էդուարդ Պոլատով

Լարիսա Ալավեդյան, ՀՀ մարդու իրավունքների առաջին պաշտպան

Հրազդան Մադոյան, հրապարակախոս

Արմինե Վաղրամյան, քաղաքագետ, թարգմանիչ