Մեկ օրում իշխանությունը երեք հարված հասցրեց Հայ Եկեղեցուն
ԹեմաՄեկ օր, երեք հարված։ Ո՛չ պատահականություն, ո՛չ էլ սայթաքում։ Սա իշխանության ծրագիրն է․ հարվածել Հայ Եկեղեցուն, որովհետեւ գիտեն՝ ժողովուրդը դեռ հավատում է նրան, իսկ հավատացյալ ժողովուրդը կառավարելի չէ։ Առաջինը՝ Միքայել սրբազանի ձերբակալությունը։ Ամբողջ հանրությունը տեսավ, որ դա ոչ թե օրենքի կիրառում էր, այլ վրեժխնդրություն։ Արցախը տալը դարձավ «խաղաղություն», բայց Եկեղեցու առաջնորդի խոսքը՝ «հանցագործություն»։ Ի՞նչ օրենքի մասին է խոսքը, եթե օրենքը խեղում են՝ սեփական վախերը մաքրելու համար։
Երկրորդ հարվածը եկավ Տեր Տարոնի կողմից։ Վերջինիս գրառումն այնքան դատարկ էր, որ կարելի էր համեմատել դատարկ թղթի հետ․ ո՛չ փաստ, ո՛չ անուն, ո՛չ ապացույց։ Բայց իշխանություններին փաստ պետք չէ, նրանց պետք է աղմուկ։ Իսկ աղմուկը դառնում է լավագույն ծխածածկոցը, որ թաքցնի իրենց սեփական ձախողումները։
Երրորդը՝ Հանրայինի եթերը։ Միշտ պատրաստ՝ ծառայելու հերթական սցենարին։ Այս անգամ այնտեղ բերեցին նախկին մի հոգևորականի, որպեսզի նա ասի, թե իբր Եկեղեցու վերնախավը ռուսների գործակալ է։ Սա արդեն ոչ թե քարոզ է, այլ կլիշե։ Վաղը երևի կհայտարարեն, որ Սուրբ Էջմիածինն էլ է «օտարերկրյա գործակալ»։ Բայց ահա գլխավոր հարցը․ ո՞ւր էին այս բոլոր «ճշմարտախոսները», երբ կորցրինք Արցախը։ Ո՞ւր էին, երբ մեր եկեղեցիները պղծվում ու քանդվում էին։ Ո՞ւր էին, երբ իրենց ուսուցիչ Միքայել Սրբազանը կանգնեց դատարանի առաջ։ Այն ժամանակ նրանք լռում էին։ Այսօր խոսում են, որովհետև իշխանությունը խոսելու թույլտվություն է տվել։
Տեր Տարոնը խոսում է եղբայրասիրությունից։ Իսկ ի՞նքը... Եղբայրասիրություն է՞ եղբորդ դավաճանելն ու իշխանության պատվերով թունավորելը։ Ամեն ինչից երեւում է՝ ոմանց համար խոստացված արծաթն ավելի թանկ է, քան սեփական արժանապատվությունը։ Այսօր անպատվությունը, դավաճանությունը եւ երախտամոռությունը կարծես հաղթեցին։ Բայց սա ժամանակավոր հաղթանակ է։ Ճշմարտությունը ուշանում է, բայց երբ գալիս է՝ հողմի պես ավերում է ստերը։ Եվ թող բոլորը հիշեն․ դատարանների որոշումները ժամանակավոր են, իսկ ժողովրդի հիշողությունը՝ հավերժական։ Իսկ այդ հիշողության մեջ միշտ գրվելու է՝ ով էր ժողովրդի կողքին, եւ ով էր իշխանության տաղավարում։
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ
