Մոր օրգանիզմից դեպի պտուղ․ մանրէներն ու ուղեղի ձևավորումը

Միչիգանի պետական համալսարանի գիտնականները եկել են ուշագրավ եզրակացության․ պարզվում է, որ միկրոբները մեր ուղեղի իրական «շինարարներն» են։ Խոսքը պատահական ազդեցության մասին չէ․ նրանք անմիջականորեն մասնակցում են այն հատվածի ձևավորմանը, որը պատասխանատու է սթրեսի վերահսկման, սոցիալական վարքագծի և օրգանիզմի կենսական կարևոր ֆունկցիաների համար։

Հետազոտությունը, որի արդյունքները հրապարակվել են Hormones and Behavior գիտական ամսագրում, իրականացվել է մկների վրա․ նրանց ուղեղը և վարքագծային առանձնահատկությունները շատ առումներով նման են մարդկանցին։

Ինչպես ծննդաբերությունը խաթարում է միկրոբային հավասարակշռությունը

Ժամանակակից բժշկական միջամտությունները հաճախ խանգարում են մորից երեխային միկրոբների բնական փոխանցմանը։ Օրինակ՝ հակաբիոտիկների օգտագործումը կամ կեսարյան հատումը չեն թողնում, որ մոր միկրոբները «իրենց փորձը» փոխանցեն նորածնին։

Վիճակագրությունը մտահոգիչ է․ ԱՄՆ-ում ծննդաբերող կանանց շուրջ 40%-ը հակաբիոտիկ է ստանում, իսկ յուրաքանչյուր երրորդ երեխա լույս աշխարհ է գալիս կեսարյան հատումով։ Մինչդեռ հենց ծննդաբերական ուղիներով անցնելիս է երեխայի օրգանիզմը առաջին անգամ ծանոթանում միկրոբների աշխարհին, և այդ պահը համընկնում է ուղեղի ձևավորման վճռորոշ փուլերի հետ։

Միկրոբները և ուղեղի կարևոր հատվածը

Գիտնականների ուշադրության կենտրոնում եղել է հիպոթալամուսի պարավենտրիկուլային կորիզը․ ուղեղի այն հատվածը, որը կարգավորում է սթրեսը, արյան ճնշումը, ջրային հավասարակշռությունը և սոցիալական շփումները։ Արդեն ավելի վաղ էր պարզվել, որ առանց միկրոբների պահված մկները այս հատվածում կորցնում են զգալի քանակությամբ նեյրոններ։

Նոր փորձերի ժամանակ հետազոտողները «գերհիգիենիկ» նորածին մկներին տեղափոխել են նորմալ միկրոբային ֆլորա ունեցող մայրերի մոտ։ Արդյունքները զարմանալի էին․ ընդամենը երեք օր անց երևաց, որ եթե մայրը սկզբից միկրոբներից զրկված է եղել, ապա նեյրոնների քանակը քիչ է մնում, նույնիսկ այն դեպքում, երբ հետագայում մուկը ստանում է միկրոբային ֆլորա։ Նույն պատկերը նկատվել է նաև մեծահասակ «մաքուր» մկների մոտ․ իրավիճակը չէր բարելավվում։

«Մեր փոքրիկ գործընկերները»

«Միկրոբները մասնակցում են ուղեղի ձևավորմանը հենց ամենասկզբից՝ դեռևս արգանդում», — ընդգծում է հետազոտության գլխավոր հեղինակ Ալեքսանդրա Կաստիլյո-Ռուիսը։ «Մենք չպետք է վախենանք նրանցից․ զարգացման գործում նրանք մեր փոքրիկ, բայց անփոխարինելի գործընկերներն են»։

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝