Վաշինգտոնում խաղաղության համաձայնագրի կնքումը ռուսական քաղաքականության խորը նվաստացումը և ձախողումն է. Դուգին

Մեկնաբանելով վաշինգտոնյան փաստաթղթերը, ռուս փիլիսոփա, ազգայնական հատվածի ներկայացուցիչ Դուգինը հետեւյալ կարծիքն է հայտնել` «Վաշինգտոնում այս համաձայնագրի կնքումը մեր աննշանության վկայությունն է, որ մենք ոչինչ չենք վերահսկում նույնիսկ հետխորհրդային տարածքում»։ Ըստ Դուգինի.

«Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև Վաշինգտոնում խաղաղության համաձայնագրի կնքումը Հարավային Կովկասում ռուսական քաղաքականության խորը նվաստացումը և ձախողումն է։ Ռուսաստանը կորցրել է տարածաշրջանի նկատմամբ վերահսկողությունը, և դրա համար պատասխանատու որոշումները մնում են անպատիժ։ Ժամանակն է ընդունել սխալները և պահանջել արդարություն՝ մեծ տերության կարգավիճակը վերականգնելու համար:

Մենք արյուն չենք ուզում, բռնություն չենք ուզում, բայց արդարություն ենք ուզում։ Եվ երբ տեսնում ենք, որ մարդիկ լիովին անպատիժ են մնում Հարավային Կովկասում մեր քաղաքականության լիակատար ձախողման համար, դա նվաստացուցիչ է։ Վաշինգտոնում այս համաձայնագրի կնքումը մեր աննշանության վկայությունն է, որ մենք ոչինչ չենք վերահսկում նույնիսկ հետխորհրդային տարածքում։ Ո՞վ այս դեպքում մեզ հետ կհաշվի առնի ավելի բարձր մակարդակով։ Այս ցավը, այս վիրավորանքը, այս ապտակը պետք է ընկալվի հենց այսպես՝ որպես ապտակ մեզանից յուրաքանչյուրին, յուրաքանչյուր ռուս մարդուն։ Անիմաստ է ասել. «Որքա՜ն վատն են նրանք»։ Օրինակ՝ մենք ձեզ ասացինք, որ Փաշինյանը Սորոսի լակոտ է, իսկ Ալիևը՝ մի սրիկա, որը աշխատում է Էրդողանի համար և դավաճանում է մեր բարեկամությանը»։ Սրանք վեճեր չեն։ Ով էլ որ լինեն, դուք պետք է հարվածը դեմ առ դեմ ընդունեք։

Ինչպես իմ ընկեր Եվգենի Վսևոլոդովիչ Գոլովինն էր ասում. «Արտաքին աշխարհը պետք է ընկալել որպես հարված, պետք չէ խուսափել դրանից»։ Պետք չէ ասել. «Թող ատամը կոտրեն, այն վաղուց ցավում է, ես վաղուց եմ ուզում այն հեռացնել»։ Պետք չէ ցավը մեղմացնել։

Ալիևի և Փաշինյանի հետ կատարվածը մեր նվաստացումն է։ Հենց այդպես էլ պետք է ընկալվի։ Ավելի առողջարար է, ավելի ազնիվ։ Մենք պարտվեցինք։ Մենք սխալ թույլ տվեցինք՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի հետ աշխատանքը վստահելով բացարձակապես սխալ մարդկանց։ Այս ամենը բացատրելու այլ ձև չկա։ Եվ եթե մենք սա չընկալենք որպես ձախողում, չընկալենք այս ցավը, մենք կդադարենք լինել ժողովուրդ և ինքնիշխան պետություն-քաղաքակրթություն։ Իհարկե, արդարություն է պետք։ Մենք Անհրաժեշտ է տեսանելի պատիժ նրանց նկատմամբ, ովքեր մեր երկիրը նման արդյունքի են հասցրել մեր մերձավոր արտասահմանում արտաքին քաղաքականության մեջ։

Ժամանակն է վերջ դնել դրան։ Ժամանակն է զբաղվել նրանց հետ, ովքեր պատասխանատու էին այս ուղղության համար, և սփյուռքի, և մեր այս ձախողման արտաքին լոբբիստների հետ։ Կա´մ մենք կայսրություն ենք, ինքնիշխան պետություն-քաղաքակրթություն։ Կա´մ մենք արժանի ենք այն ամենին, ինչ տեսանք Վաշինգտոնում, երբ մեր երկու «դաշնակիցները» լիզեցին մեր թշնամու կոշիկները։ Հետևաբար, եթե այս ամենի համար պատասխանատու մարդիկ անպատիժ մնան, ապա ես լավ լուր չունեմ։ Իհարկե, մենք մեծ ազգ ենք։ Բայց եթե մենք ձախողումը չընկալենք որպես ձախողում, դավաճանությունը՝ որպես դավաճանություն, նվաստացումը՝ որպես նվաստացում, ապա մենք ոչ մի կոպեկի արժեք չունենք»։

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝