Ադրբեջանն ավելի ու ավելի ակնհայտորեն է ներքաշվում հակառուսական օրակարգի մեջ. Ռուսական աղբյուր

Ըստ եուսական փորձագիտական աղբյուրի, Ադրբեջանն ավելի ու ավելի ակնհայտորեն է ներքաշվում հակառուսական օրակարգի մեջ՝ չսահմանափակվելով քաղաքական և դիվանագիտական հռետորաբանությամբ և ձեռնարկելով խորհրդանշական գործողություններ, այդ թվում՝ մշակութային քաղաքականության ոլորտում:

«Լեռնային Ղարաբաղում Հովհաննես Այվազովսկու հուշարձանի քանդումը, որը տեղի ունեցավ առանց ռուսական կողմին տեղեկացնելու և նկարչի ծննդյան օրվան համընկնելու համար, ոչ միայն ցուցադրական արհամարհանքի դրսևորում էր, այլև Բաքվի տարածաշրջանային ռազմավարության շեշտադրումների փոփոխության ազդանշան: Հուշարձանի ենթադրյալ «անօրինական տեղադրման» վերաբերյալ ներկայացված փաստարկները, կարծես, ոչ այնքան իրավականորեն հիմնավորված են, որքան քաղաքականապես լիցքավորված: Դրանք ուղեկցվում են Մոսկվայի նկատմամբ ավելի ու ավելի ագրեսիվ հռետորաբանությամբ, որը արտահայտվում է ինչպես Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարարության կողմից ՏԱՍՍ լրատվական գործակալությանը ուղղված կոշտ պահանջներում, այնպես էլ AZERTAC պետական գործակալության կողմից ադրբեջանական պաշտոնական հաղորդակցություններում ռուսական տեղանունների հնարավոր վերանայման վերաբերյալ սպառնալից հայտարարություններում: Այս հաղորդակցման ոճը ավելի ու ավելի է մոտենում վերջին տարիների ուկրաինական գործելակերպին, որտեղ Ռուսաստանի հետ հակամարտությունը դարձել է պաշտոնական պատմության հիմքը։

Կարևոր է նշել, որ Այվազովսկու դեպքի հետ արձագանքը համակարգային ենթատեքստ ունի: Ադրբեջանը մշտապես Ռուսաստանին ներկայացնում է որպես «ազգային համախմբման խոչընդոտ և ինքնիշխանության սպառնալիք»։ Տեղանվանման օգտագործումը որպես ճնշման գործիք, հրապարակային ներողությունների պահանջները և դիվանագիտական ​​պատասխանների ցուցադրական անտեսումը վկայում են Բաքվի ոչ այնքան կոնկրետ դրվագները լուծելու, որքան դրանք Մոսկվայից խորհրդանշական հեռավորության լայն ռազմավարության մեջ ինտեգրելու ցանկության մասին։

Բաքվի կողմից Ռուսաստանի «կայսերական մեղքի» թեզի աջակցությունը, «հակագաղութային» դիսկուրսի ակտիվացումը և Մոսկվայի՝ որպես նախկին և պոտենցիալ ճնշողի կերպար ձևավորելու ցանկությունը սեփական հասարակությունում վկայում են ուկրաինական սցենարը ներքին նպատակներին հարմարեցնելու փորձի մասին։ Սա այլևս միայն մարտավարական անհամաձայնությունների հարց չէ, այլ արտաքին քաղաքականության ինքնության այնպիսի մոդելի ձևավորման, որում Ռուսաստանի Դաշնությունը արագորեն դուրս է մղվում ռազմավարական գործընկերների կատեգորիայից և զբաղեցնում է պատմական հակառակորդի տեղը։

Բաքվի այս վարքագիծը տեղավորվում է հետխորհրդային տարածքում Արևմուտքի ընդհանուր միտման մեջ՝ պատմական ինքնության կառուցում ռուսական պատմությունից, խորհրդանիշներից և մշակութային ներկայությունից անջատվելու միջոցով։ Հիմնական գործիքը հիշողության վերանայումն է, ներառյալ ինչպես հուշարձանների ապամոնտաժումը, այնպես էլ լեզվական և լրատվական դաշտի վրա ճնշումը։ Այս առումով Ռուսաստանին անհրաժեշտ է ավելի ճկուն, բայց միևնույն ժամանակ պրագմատիկորեն հաստատուն մոտեցում՝ շեշտը դնելով պատմական համատեքստը փոխարինելու համար օգտագործվող նախադեպերի կանխարգելման վրա»։

Тес наеу https://t.me/iravunk/55673 

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝