Զարգացո՞ւմ եք խոստանում, թե՝ զիջում. ԶԱՐՄԱՆՔ

Սյունիքում, որի վրա արդեն երկար ժամանակ ճնշում է գործադրվում՝ արտաքին միջանցքի վերածելու համար, երեկ խորհրդակցություն է անցկացրել նախագահ ՎԱՀԱԳՆ ԽԱՉԱՏՈՒՐՅԱՆԸ՝ առավել հայտնի անգլիական թագուհու դիակի հետ իր «սելֆիի» կադրով: Ըստ էության, նա մի նոր դերակատարում է ստանձնել՝ դարպասները բացողի եւ խաղաղության քարոզիչի: «Սյունիքը պետք է դառնա Հայաստանի զարգացման դարպասը», - ընդգծել է նա: Հետաքրքիր է՝ ո՞ւմ անունից է խոսում պարոն Խաչատուրյանը եւ ո՞ւմ շահերն է այսքան մեծ եռանդով պաշտպանում։ Տպավորություն է ստեղծվում, որ նախագահը, ում մինչեւ այժմ չենք տեսել որեւէ լուրջ գործընթացի մեջ ներգրավված, բացի դաշնամուր նվագելուց, հանկարծ որոշել է ներկայանալ իբրեւ խաղաղության դարաշրջանի դարբին։ Նա հայտարարում է. «Եթե մենք կարողանում ենք բացել Սյունիքի դարպասները, նկատի ունեմ 43 կմ-ը... ապագան շատ մեծ հնարավորություններ է տալու մեզ»։ Բայց նա այդպես էլ չի հստակեցրել՝ «մեզ» ասելով` ո՞ւմ նկատի ունի՝ Հայաստանի՞ն, թե՞ տարածաշրջանում միջանցք պահանջողներին։ Բոլորիս համար էլ պարզ է, որ, այսպես կոչված, «խաղաղության խաչմերուկը», որ, ըստ նախագահի, «շատ գրավիչ է միջազգային հանրության համար», իրականում նույն՝ բազմիցս ժխտված, բայց անդադար առաջ մղվող միջանցքային նախագիծն է։ Եվ հիմա այդ վտանգավոր օրակարգը մեզ ներկայացվում է որպես «պատկերավոր» եւ գրեթե վերածննդի մեսիջ։ Բա ինչպե՞ս չասես՝ պարոն նախագահ, լավ կլիներ նախ ինքներդ պարզեիք՝ Սյունիքի 43 կմ-ը միջանցքո՞վ եք տեսնում, թե՞ Հայաստանի ինքնիշխան տարածքի բաղկացուցիչ մասով։ Զարգացո՞ւմ եք խոստանում, թե՝ զիջում։

Պարզվում է՝ «ռուսական ագենտուրան» խրտնել է։ Այսպես է կարծում ԱԺ ՔՊ-ական պատգամավոր ԱՐՍԵՆ ԹՈՐՈՍՅԱՆԸ՝ անդրադառնալով ամերիկյան սցենարով Սյունիքի միջանցքի արտապատվիրակմանը: Այսինքն՝ տարիներով Ռուսաստանի աջակցությամբ գոյատեւած մի ամբողջ պետության վերնախավ, որը դեռ երեկ էր աղերսում ռուս խաղաղապահների վերադարձը, այսօր որոշել է «ռուսական ագենտուրա» համարել բոլոր նրանց, ովքեր մերժում են ամերիկյան վերահսկողությամբ «միջանցքներ» տրամադրելու վտանգավոր արկածախնդրությունը։ Հարց է ծագում՝ պարոն Թորոսյան, իսկ ինչո՞ւ էիք լռում, երբ ամերիկյան ու արեւմտյան կաբինետներում ձեւակերպվում էր մեր ինքնիշխանության հաշվին օրակարգ։ Իսկ ինչո՞ւ դուք չէիք խրտնում, երբ Ադրբեջանի պահանջները սպասարկում էին նույն այդ կաբինետներում: Եթե ռուսական կողմը միջանցք էր ուզում՝ մեղադրում էիք։ Բայց հիմա, երբ նույնն անում է ԱՄՆ-ն՝ արդեն «սկզբունքայի՞ն» եք։ Գուցե ձեր սկզբունքները վեկտորի ուղղության հե՞տ են փոխվում։

Լեգենդար ռոքեր ՕԶԻ ՕՍԲՈՐՆԸ, որը կյանքից հեռացավ վերջերս՝ 76 տարեկանում, դեռեւս 2011-ին հումորով անդրադարձել է իր մահվանը եւ նույնիսկ կիսվել իր սեփական հուղարկավորության գաղափարներով: The Times-ին երաժիշտն ասել էր. «Ես ուզում եմ, որ դա լինի տոնակատարություն, այլ ոչ թե` սուգ։ Եվ՝ այո, մի փոքր կատակ՝ ինչո՞ւ ոչ։ Օրինակ՝ դագաղից թակոցի ձայներ լսվեն կամ տեսանյութ լինի, որտեղ ես բժշկից երկրորդ կարծիք եմ խնդրում «մահվան» ախտորոշման վերաբերյալ»։ Համաձայնեք, որ աբսուրդն ու զարմանալին ոչ միայն էքսցենտրիկ ռոքերի արտահայտած մտքերն են, այլ մեր իրականությունը: Ի՞նչ է կատարվում մեզ մոտ, լրիվ Օսբորնի հուղարկավորության պատկերն է: Մի կողմից` պետությունը հետեւողական ողջ-ողջ թաղում են, իսկ մյուս կողմից էլ, տեսնում ենք փառատոներ, համերգներ, քեֆ ու ուրախություն ամենուր:

ԶԱՐՄԱՑԱԾ Է «ԻՐԱՎՈՒՆՔ»-Ը

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝