Ճշմարտությունը ճաքել է ուզում

Ճշ­մար­տութ­յու­նից չեն վա­խե­նում, այլ եզ­րա­հան­գում­ներ են ա­նում` ի­րա­վի­ճա­կը շտկե­լու հա­մար։ Ար­մա­վի­րի մար­զի Լեռ­նա­գոգ գյու­ղում 2024 թվա­կա­նի hոկ­տեմ­բե­րի 17-ին տոն էր Գ­րի­գոր­յան­նե­րի ըն­տա­նի­քում, լույս աշ­խարհ էր ե­կել 13-րդ­ ե­րե­խան, ո­րին ան­վա­նա­կո­չե­ցին Դա­նիել, ով նաեւ այդ ըն­տա­նի­քի 10-րդ­ ա­րու զա­վակն է։

­Դա­նիե­լը իր աշ­խարհ գա­լով `նոր ի­մաստ ու բո­վան­դա­կութ­յուն հա­ղոր­դեց հայ հա­սա­րա­կութ­յա­նը, իր մայ­րի­կին՝ Ք­րիս­տի­նեին դարձ­նե­լով հե­րո­սու­հի մայր։ Ար­մա­վի­րի մար­զում տե­ղի ու­նե­ցած այդ ե­րե­ւույ­թը միայն շնոր­հա­վո­րեց գյու­ղա­պե­տը, իսկ մար­զի եւ Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կան այ­րե­րի կող­մից ու­շադ­րութ­յան ան­գամ չար­ժա­նա­ցավ։

Ար­մա­վի­րի մար­զի Լեռ­նա­գոգ գյու­ղում նոր հա­յոր­դու ծնուն­դը Ե­րե­ւա­նից նկա­տեց միայն հայ կո­մու­նիստ, «Մայր Թա­գու­հի» բա­րե­գոր­ծա­կան հիմ­նադ­րա­մի հիմ­նա­դիր տնօ­րեն Վա­հան Ե­ղիա­զար­յա­նը` Գ­րի­գոր­յան­նե­րի ըն­տա­նի­քին հատ­կաց­նե­լով դրա­մա­կան զգա­լի օգ­նութ­յուն։ Այդ գու­մա­րով ըն­տա­նի­քի հայ­րը՝ Սար­գիս Գ­րի­գոր­յա­նը, գնեց գո­ճի­ներ՝ իր ա­նաս­նա­պա­հա­կան տնտե­սութ­յու­նը զար­գաց­նե­լու եւ ըն­դար­ձա­կե­լու հա­մար։

­Կո­մու­նիստ Ե­ղիա­զար­յա­նի մտա­պատ­կե­րում ուր­վագծ­վեց մոտ 100 տա­րի ա­ռաջ, Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տա­նի տա­րի­նե­րին իր` «Հե­րո­սու­հի Մայր» կոչ­ման աս­պետ Թա­գու­հի տա­տը, ով ու­նե­ցել է 13 ե­րե­խա։ Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տա­նի ղե­կա­վա­րութ­յու­նը այդ բազ­մա­զա­վակ ըն­տա­նի­քին նվի­րե­ց բնա­կա­րան, կա­հույք եւ ոս­կե մե­դա­լով պար­գե­ւատ­րե­ց Թա­գու­հի տա­տին։ Պայ­ման­ներ ստեղ­ծե­ցին, որ Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կան մար­մին­նե­րում աշ­խա­տան­քի անց­նի, օգտ­վե­լով բազ­մա­զա­վակ մայ­րե­րին տրված ի­րա­վուն­քից` որ­պես բազ­մա­զա­վակ մայր օ­րի­նակ ծա­ռա­յի շրջա­պա­տի հա­մար։

­Ժա­մա­նակ­նե­րը փոխ­վել են և­ ի­րենց հետ բե­րել նոր մար­դիկ, ո­րոնք նո­րո­վի են տես­նում աշ­խար­հը, յու­րո­վի են տրա­մա­բա­նում աշ­խար­հում տե­ղի ու­նե­ցող աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ե­րե­ւույթ­նե­րը, բայց բո­լոր ժա­մա­նակ­նե­րում պե­տութ­յան եւ ազ­գի հա­րա­տեւ­ման հա­մար բազ­մա­զա­վակ մայ­րե­րը ե­ղել են ազ­գի շա­րու­նակ­ման եւ պե­տութ­յան ամ­րապնդ­ման գլխա­վոր գոր­ծո­նը, պե­տութ­յան անվ­տան­գութ­յան հիմ­նա­կան նպա­տակ­նե­րի ձե­ւա­վոր­ման հա­մար։

Երբ 1990 թվա­կա­նին կո­մու­նիստ­նե­րը սկու­տե­ղի վրա իշ­խա­նութ­յու­նը հանձ­նե­ցին ժո­ղովր­դա­վար­նե­րին, Սո­վե­տա­կան Հա­յաս­տա­նում ապ­րում էր 3 մի­լիոն 800 հա­զար մարդ, ան­ցել է 34 տա­րի, իսկ բնակ­չութ­յան թի­վը ա­ճե­լու փո­խա­րեն նվա­զել է։ Ե­թե Խորհր­դա­յին Հա­յաս­տա­նի բնակ­չութ­յան ա­ճի տեմ­պե­րով հաշ­վենք, ա­պա այ­սօր Հա­յաս­տա­նում պի­տի ապ­րեր 7 մի­լիոն մարդ....

Որ­տե՞ղ է ան­կախ պե­տութ­յուն ու­նե­նա­լու եւ ժո­ղովր­դա­վա­րութ­յունն այդ­քան գո­վա­բա­նող ձեր խիղ­ճը, ո՞ւր մնաց ձեր ո­գին կռվի ու պայ­քա­րի, որ մեր ազ­գի հա­րա­տեւ­ման ու­ղին շա­րու­նա­կենք։ Մենք եր­բեք չենք ստա­նա այն, ինչ ու­զում ենք, մին­չեւ շնոր­հա­կալ չլի­նենք այն ա­մե­նի հա­մար, ինչ ու­նենք։

ԳԵՂԱՄ ԳԱԼՍՏՅԱՆ

­Հայ կո­մու­նիստ