Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Ինչ պետք է սպասել Մոսկվայից այս նոր իրավիճակում

Միջազգային

Թ­րամ­փի ընտր­վե­լու հետ կապ­ված (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=297192&l=am)` կա նաե­ւ ոչ պա­կաս կա­րե­ւոր այլ հարց` իսկ ի՞նչ պետք է սպա­սել այս ի­րա­վի­ճա­կում Մոսկ­վա­յից: Այս կա­պակ­ցութ­յամբ, թեեւ ընդ­հա­նուր հո­ռե­տե­սա­կան-սպա­սո­ղա­կան գնա­հա­տում­նե­րի, մտո­րում­նե­րի տե­ղիք տվող, բայց նաեւ սպա­սե­լի հայ­տա­րա­րութ­յուն հնչեց նաեւ Կ­րեմ­լից: ՌԴ նա­խա­գա­հի խոս­նակ Պես­կո­վի խոս­քով` «Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նութ­յան եւ ԱՄՆ-ի հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը գտնվում են պատ­մութ­յան ա­մե­նա­ցածր կե­տում, նրանց հե­տա­գա ճա­կա­տա­գի­րը կախ­ված է ա­մե­րիկ­յան ղե­կա­վա­րութ­յու­նից, դրանք էլ ա­վե­լի վա­տաց­նե­լը գրե­թե անհ­նար է»:

Ի­հար­կե, մի փոքր սխալ է. ռուս-ա­մե­րիկ­յան հարաբերությունները ա­վե­լի վատ­թա­րաց­նե­լու տեղ դեռ կա: Ճիշտ է, դա կտե­ւի շատ կարճ` հա­զիվ մեկ-եր­կու օր կամ նույ­նիսկ` ժամ: Դ­րա­նից հե­տո աշ­խար­հում պար­զա­պես այ­լեւս ոչ մի հա­րա­բե­րութ­յուն չի մնա, ե­թե գոր­ծադր­վեն մի­ջու­կա­յին հրթիռ­նե­րը:

­Զուտ քա­ղա­քա­կան ի­մաս­տով, հաս­կա­նա­լի է Պես­կո­վի գնա­հա­տա­կա­նը. կա´մ վի­ճակն այս­պես կպահ­պան­վի, կա´մ ռուս-ա­մե­րիկ­յան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը կգնան բա­րե­լավ­ման: Բայց ե­թե ան­գամ ներ­կա վի­ճա­կը պահ­պան­վի, այ­սինքն`դրա­կան ըն­թացք չլի­նի, նաեւ բա­նը չհաս­նի մի­ջու­կա­յին բա­խում­նե­րի, ա­պա ե­ղա­ծը, ե­թե ռեալ նա­յենք, Ռու­սաս­տա­նին բա­վա­րա­րում է: Ի­հար­կե, պա­տե­րազմն ա­մեն դեպ­քում ծանր բեռ է: Բայց միա­ժա­մա­նակ, ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մում նա­խա­ձեռ­նութ­յու­նը լիո­վին ռուս­նե­րի ձեռ­քին է, եւ ե­թե ըն­թա­ցիկ ե­րեք-չորս օ­պե­րա­ցիա հա­ջող ա­վարտ­վեն, ո­րի բո­լոր շան­սե­րը կան, ա­պա Ռու­սաս­տա­նը կա­րող է ան­գամ ա­ռանց ո­րե­ւէ բա­նակ­ցութ­յան պա­տե­րազմն ա­վար­տել: Արդ­յուն­քում այն­պի­սի ձեռք­բե­րում­ներ են, որ Ռու­սաս­տանն ա­ռանց պա­տե­րազ­մի, չէր ու­նե­նա: Նաեւ ակ­տիվ զար­գաց­ման փու­լում է նաեւ ռու­սա­կան ռազ­մատն­տե­սա­կան հա­մա­լի­րը, ո­րը իր հե­տե­ւից զար­գաց­ման վատ տեմ­պեր է հա­ղոր­դել ողջ տնտե­սութ­յա­նը` օգ­նե­լով գա­զա­նավ­թա­յին ճյու­ղից կախ­վա­ծութ­յան նկա­տե­լի թու­լաց­մա­նը: Մի­ջազ­գա­յին ա­րե­նա­յում էլ, ինչ­պես ցույց տվեց Կա­զա­նի գա­գա­թաժո­ղո­վը, լուրջ խնդիր­ներ ու­նի ոչ թե Մոսկ­վան, այլ` Վա­շինգ­տո­նը: Իսկ այս ընդ­հա­նուր ֆո­նը շա­րու­նա­կա­բար ամ­րաց­նում է Մոսկ­վա­յի դիր­քե­րը նաեւ նախ­կին ԽՍՀՄ տի­րույ­թում, ին­չի լավ օր­նակ էին Վ­րաս­տանի, Մոլ­դո­վա­յի ընտ­րութ­յուն­նե­րը, ա­սենք` նաեւ հա­րավ­կով­կաս­յան զար­գա­ցում­ները եւ այլն: Այն, որ խոս­վում է, որ նույ­նիսկ Ի­րա­նի կար­գի եր­կի­րը կա­րող է ան­դա­մակ­ցել ԵԱՏՄ-ին, իսկ Թուր­քիան ցան­կա­նում է ԲՐԻԿՍ-ի մաս դառ­նալ, իր հեր­թին է շատ բան ա­սում: Գու­մա­րենք Ռու­սաս­տա­նի դիր­քե­րի ամ­րապն­դու­մը Աֆ­րի­կա­յում, որ­տեղ ար­դեն Աֆ­րիկ­յան միութ­յան ստեղծ­ման ծրագ­րեր են ըն­թա­նում: Նաեւ Ռու­սաս­տա­նի դիր­քե­րի ամ­րապն­դու­մը Ա­սիա­կան տի­րույ­թում, եւ խոս­քը միայն Չի­նաս­տա­նի մա­սին չէ:

Այ­սինքն, ուկ­րաի­նա­կան պա­տե­րազ­մը դա­դա­րեց­նե­լու հար­ցում Ռու­սաս­տա­նը, լի­նե­լով շա­հագր­գիռ կողմ, նաեւ շատ շտա­պե­լու կա­րիք չու­նի: Այ­սինքն, հա­զիվ թե գնա բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի, ե­թե մինչեւ «վեր­ջին վին­տի­կը» իր շա­հե­րին չբա­վա­րա­րի: Հաս­կա­նա­լով նաեւ, որ Թ­րամփն ա­ռաջ­նա­յին խնդիր է տես­նում Չի­նաս­տա­նի դեմ պայ­քա­րը, եւ այս հար­ցում ցայտ­նո­տա­յին վի­ճա­կում է. ԱՄՆ-ն­ ար­դեն իսկ շատ է ու­շաց­րել: Այ­սինքն, Ուկ­րաի­նա-Եվ­րո­պա ուղ­ղութ­յամբ հար­ցեր լու­ծե­լու հար­ցում նա փոր­ձե­լու է ա­րագ գոր­ծել, ո­րը են­թադ­րում է զի­ջում­ներ: Ե­թե ոչ, ներ­կա դի­նա­մի­կան էլ Մոսկ­վա­յի հա­մար վատ չէ: Նման հստակ ազդակներ երեկ Պուտինը Թրամփի հղեց:

Այս­պի­սով, թեեւ Թ­րամ­փը, մեղմ ա­սած, ԿԳԲ-ի գե­նե­րալ չէ, սա­կայն նրա իշ­խա­նութ­յան գա­լը պետք է, որ էա­կան ազ­դե­ցութ­յուն թող­նի Ռո­ւ­սաս­տա­նի աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան դիր­քե­րի ամ­րապնդ­ման վրա: Ընդ ո­րում, խոս­քը նաեւ հա­րավ­կով­կաս­յան տի­րույ­թի մա­սին է: Այն, որ Ա­լիե­ւը վա­ղուց էր դա հաս­կա­ցել եւ դեռ ան­ցած տար­վա­նից է փոր­ձում գոր­ծել առն­վազն ռու­սա­կան շա­հե­րը հաշ­վի առ­նե­լով, բազ­միցս է խոս­վել: Այն, որ Վ­րաս­տանն էլ դե հաս­կա­ցավ եւ ակ­տի­վո­րեն վե­րախմ­բագ­րում է իր քա­ղա­քա­կան կուր­սը, դա եւս պարզ է: Նի­կո­լը վեր­ջա­պես դա գի­տակ­ցե՞լ է. դա­տե­լով վեր­ջին մոտ եր­կու ամս­վա քայ­լե­րից՝ ե­րե­ւի:

Ա­մեն դեպ­քում, որ հա­րավ­կով­կաս­յան տի­րույ­թում պետք է սպա­սել գլո­բալ ի­րա­վի­ճա­կի ա­րագ եւ խոր­քա­յին փո­փո­խութ­յան, դա կար­ծես թե հաս­տատ է:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ