Ռուսներն Ուկրաինայում ինչ-որ խոշոր բանի են պատրաստվում
Վերլուծություն
Այս օրերին աճում են նաեւ ակտիվ զարգացումների ակնկալիքները ռուսական աշխարհաքաղաքականության (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=285736&l=am) եւս մեկ, ավելի ճիշտ՝ հիմնական՝ ուկրաինական ուղղությամբ: Մի կողմից այն, որ Եվրոպայում տեղի ունեցած ընտրությունները, ավելի կոնկրետ՝ Ուկրաինայի հիմնական աջակիցներ Մակրոնի եւ Շոլցի ջախջախիչ պարտությունն էապես նվազեցնելու է այլոց ջերմեռանդությունը ուկրաինական ուղղությամբ, խոստովանում են անգամ ուլտրալիբերալ առանցքային լրատվամիջոցները: Ընդ որում, խոսքը նաեւ ամերիկյան իշխող վարչախմբի ջերմեռանդության մասին է: Սա ակնառու օրինակ է Բայդենի թիմի համար, թե իրականում հանրային ինչ աջակցություն ունի ուկրաինական պատերազմի մեջ չափից շատ խորացած լինելը: Դա նախ այն աստիճանի հարված դարձավ բրիտանական իշխող ուժի համար, որ ներկա ընտրություններում հաղթելու մասին անգամ չեն խոսում: Ուկրաինա զորք ուղարկելու պատրաստակամություն հայտնած Մակրոնի կամ Ուկրաինայի համար սեփական երկրի տնտեսությունը ոչնչացրած Շոլցի վարկանիշը 15 տոկոսի կարգի է: Այսինքն, ընտրությունների շեմին Բայդենի թիմը շատ լուջ հավելյալ մտորումների խնդրի առաջ հայտնվեց, եւ արդեն այս պահին ակտիվ քննարկումների թեզ է դարձել, թե որքանո՞վ կպահպանվի ամերիկյան իշխող ուժի ջերմեռանդությունը Ուկրաինայի հարցում: Այն դեպքում, երբ մրցակից Թրամփը, ով էն գլխից է խոսում ուկրաինական պատերազմը կանգնեցնելու անհրաժեշտության մասին, հիմա հանգիստ դրա դիվիդենտներն է հավաքում: Կարճ ասած, որ այս գերխնդրի հետ կապված Կիեւում լրջագույն մտորումների առաջ են կանգնած, դա այս պահին էլ փաստ է:
Մյուս կողմից, նոր եւ էլ ավելի ծանր խնդիրներ առաջացրին ռուսները: Միջուկային ուժերի մասնակցությամբ զորավարժանքների երկրորդ փուլը, որը Մոսկվան համատեղ իրականացնում է Մինսկի հետ, խոստանում է մեղմել նաեւ այն պետությունների ջերմեռանդությունը, որտեղ ուլտրալիբերաստները լավ ձայներ ստացան: Խոսքը Արեւելյան Եվրոպայի մասին է, որտեղ սկսեցին հասկանալ, թե Բելառուսում տեղակայված միջուկային զենքն իրենց համար ինչ է նշանակում, եւ մեծ հարց է, որ եթե բանը հասնի նման հարվածի, անդրօվկիանոսյան տերերը կցանկանան՞ գոնե ոչնչացված արեւելաեվրոպական երկրների վրեժն առնել, բայց դրանով իրենք հայտնվելով թիրախի դերում::
Միաժամանակ, բուն ռազմական տեսանկյունից ռուսները հերթական սպառնալիքը կախեցին Կիեւի վարչախմբի գլխին՝ նախօրեին մտնելու նաեւ Սումի մարզ եւ գերեվարելով որոշ բնակավայրեր: Ճիշտ է, դեռ սահմանափակ մասշտաբով եւ ուժերով, սակայն այդ մասշտաբներն արագորեն կմեծանան, եթե Ուկրաինան հավելյալ ուժեր չուղարկի այս հատված: Եվ հաշվի առնելով ռեզերվների սուր պակասը, այդ հավելյալ ուժերը կարող են ուղարկվել այլ ուղղությունների հաշվին:
Իսկ դա հետեւյալ հեռանկարն է խոստանում: Այս փուլում ռուսները, ճիշտ է՝ պահպանելով ընդհանուր հարձակողական դինամիկան, սակայն, որոշ բացառություններով, ակնհայտորեն թուլացրել են տեմպը: Մի շարք քաջատեղյակ մասնագետներ բացատրում են ՌԴ պաշտպանության նոր նախարարի նշանակումով, որը խորքային փոփոխություններ է առաջ բերել համակարգում: Ընդ որում, ոչ թե պարզապես ինչ-որ գեներալների հանելով, ոմանց էլ՝ դատելու տեսքով, այլ, ըստ աղբյուրների, այս փուլում նոր նախարարը սկզբունքային փոփոխություններ է իրականացնում նաեւ ռազմական գոտում մարտավարական հարցերի հետ կապված: Այդ թվում, փորձագետների հավաստմամբ, այն «սողացող հարձակման» մարտավարությունը, որը ռուսական բանակը կիրառում է ուկրաինական անցած տարվա հակահարձակման կասեցումից ի վեր, որը վերածվել է ուկրաինական ամեն մի բնակավայրի, թաղամասի կամ հենակետի համար երկար կռիվների, որի ընթացքում ուկրաինական կողմը հասցնում է ստանալ մատակարարումներ եւ համալրումներ, կարող է էապես փոխվել՝ առաջին պլան բերելով մասշտաբային եւ համեմատաբար արագ օպերացիաների սցենարը: Այդ դեպքում, եթե այս պահին ուկրաինական կողմը շարունակի թեթեւացնել ռազմաճակատները՝ Սումի ուղղությամբ ձեւավորվող նոր ճակատում ուժեր կուտակելու համար, ապա դա ռուսների համար հավելյալ հնարավորություն է՝ ներկա ճակատային հատվածներում անցնել կենտրոնացված խորը ճեղքումներով գործողությունների: Եթե ուկրաինական կողմն ուժեր չտեղափոխի, ապա նման հարված կարող է լինել Սումի հատվածում:
Այսպիսով, ամեն բան խոսում է այն մասին, որ ներկա պահին ռուսները նախապատրաստական փուլում են, եւ, ըստ ամենայնի, նախապատրաստվում են ինչ-որ խոշոր բանի: Երբ, դա, թերեւս, կախված է նաեւ այն ռեակցիայից, որն առաջ կբերեն եվրոպական ընտրությունները. այստեղ արդեն խոսում են Մակրոնի եւ Շոլցի հրաժարականի մասին, եւ պարզություն կլինի առաջիկա ամսվա ընթացքում: Հենց այդ ժամանակահատվածում ամերիկյան ընտրություններն էլ իրենց հերթին են թեւակոխելու ակտիվության եւ լարվածության աճի փուլ, այնպես որ, Վաշինգտոնի մոտ Կիեւի համար ժամանակն էապես կսահմանափակվի: