Բրիտանիայի ընտրությունները կազդե՞ն հայաստանյան «շպիոնների» տրամադրության վրա
Վերլուծություն
Ամեն դեպքում, ԱԺ-ում իր վերջին ճառում (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=284211&l=am) Նիկոլն ուշադրության արժանի գոնե մեկ միտք հնչեցրեց, թե. «Այդ ազդեցության գործակալի (Հայաստանը նկատի ունենալով- Հեղ.) հարցը Պապ թագավորից մինչեւ այսօր չի լուծվել, բայց ես համոզված եմ՝ առաջիկա 2-3 ամսվա ընթացքում դա էլ է լուծվելու»: Այսինքն, առաջիկա 2-3 ամիսներին դեռ բուռն զարգացումների պետք է սպասենք: Այսինքն, հասկանալ է պետք, թե ո՞ր ուղղությունների հետ են կապված այս զարգացումները:
Երեկ կարեւոր հայտարարություն արեց Բրիտանիայի վարչապետ Ռիշի Սունակը, որն անուղղակիորեն մեզ վրա եւս կարող է ազդել: Ըստ Սունակի, բրիտանական խորհրդարանը լուծարված է, եւ համընդհանուր ընտրությունները տեղի կունենան հուլիսի 4-ին. «Այսօր ավելի վաղ ես խոսեցի Նորին Մեծություն թագավոր Չարլզ III-ի հետ՝ խնդրելով ցրել խորհրդարանը: Թագավորը բավարարեց այս խնդրանքը։ Մենք համընդհանուր ընտրություններ կանցկացնենք հուլիսի 4-ին»:
Կարճ ասած, բրիտանական կուրատորները մտնում են խառը ժամանակաշրջան: Բոլոր սոցհարցումները վկայում են այն մասին, որ 2010թ.-ից իշխող Պահպանողական կուսակցությունը, որը այս ընտրափուլում ծայրահեղ բարդ վիճակում է եւ փոխել է չորս վարչապետ, այս անգամ կզրկվի իշխանությունից՝ զիջելով Լեյբորիստական կուսակցությանը: Իհարկե, Բրիտանիայում, որպես կանոն, իշխանության փոփոխությունն ամենեւին էլ չի նշանակում պետական կուրսի փոփոխություն, առավել եւս, արտաքին քաղաքականության հարցերում: Սակայն մի շարք հեղինակավոր փորձագետներ այս ընտրությունների հետ կապված այդ ավանդական տեսակետը չեն կիսում: Աշխարհը գլոբալ փոփոխությունների դարաշրջանում է, որն էապես ազդել է առաջիններից մեկի՝ հենց Բրիտանիայի դիրքերի վրա: Դա հասկանում են բոլորը, նաեւ, որ իշխող կուսակցության այս վերջին հինգ տարիների ճգնաժամն ու տարին մեկ վարչապետ փոխելը հենց այնպես, օդից չընկավ: Այսինքն, պետք է ինչ-որ բան փոխել՝ գլոբալ փոփոխությունների համատեքստում: Մինչդեռ հնարավոր տարբերակները քիչ են: Այն է՝ ներկա գլոբալ իրավիճակը Բրիտանիային թույլ չի տալիս հանդես գալ երբեմնի գերտերության կարգավիճակում՝ անգամ ԱՄՆ-ի կցորդի դերով: Այսինքն, կա´մ պետք է հաշտվել այդ իրողությունների հետ եւ երկիրը կազմակերպել՝ իր հնարավորություններին համապատասխան դիրք վերցնելու համար: Կա´մ շարունակել առաջայնության համար «քյալլա տալ», որը կնշանակի Երրորդ աշխարհամարտ:
Սրանք մոտավորապես նույն հարցերն են, որոնք այս պահին խոշոր հաշվով դրված են նաեւ ԱՄՆ-ի առաջ, եւ որոնց լուծումը սպասվում է Թրամփ-Բայդեն պայքարից: Եվ, ըստ հիշատակված փորձագետների, մոտավորապես մի նման պայքար էլ այս պահին ընթանում է Բրիտանիայում, բնականաբար, հաշվի առնելով ԱՄՆ-ի համեմատ մասշտաբների տարբերությունը:
Կարճ ասած, շատ հավանական է համարվում, որ բրիտանական այս հերթական ընտրությունները կարող են նաեւ փոխել Լոնդոնի գլոբալ ամբիցիաները, առավել եւս, որ այդ ամբիցիաներով առաջ գնացող դեռ գործող իշխանությունների մոտ այդ կուրսը հանգեցրեց նորանոր ճգնաժամերի: Իսկ նման փոփոխության դեպքում, մեծ հարց է, թե մասնավորապես կովկասյան ուղղությամբ ի՞նչ նոր հուն կունենա բրիտանական այն քաղաքականությունը, որը, չմոռանանք, հասցրեց Արցախի հայաթափմանը եւ հիմա Հայաստանին է մղում անդունդը: Գումարած, բրիտանական այս ընտրությունները եւ նոր իշխանական համակարգի ձեւավորումը հազիվ ավարտված, սկսվելու են ամերիկյան ընտրությունների պաշտոնական փուլը, որը եւս ամենաանկանխատեսելի հետեւանքները կարող է ունենալ կովկասյան ուղղությամբ ամերիկյան ներկա ծրագրերի վրա: Այսինքն, Նիկոլը փորձում է այս ամենից առաջ ընկնելով՝ Հայաստանին «մաքուր» արեւմտյան սխեմաներով սահմանված ինչ-որ մի վիճակի՞ հասցնել, որից հետ քաշվելը դժվար կլինի: Թե՞ ինչ-որ խաղ է մտածել՝ բրիտանացիների ներկա խառը վիճակի հաշվառմամբ, կտեսնենք ամենամոտ ժամանակներս:
ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ