Ժողովուրդը լավ էլ պատրաստ է պայքարի, միայն զզվանքի եվ վտանգի զգացողությունը հերիք է. հոգեբան

­Հո­գե­բան ԿԱ­ՐԻ­ՆԵ ՆԱԼ­ՉԱ­ՋՅԱ­ՆԻ կար­ծի­քով` Հա­յաս­տա­նում կան կա­րող շատ ու­ժեր, ու­նակ մար­դիկ, ո­րոնց միա­վո­րու­մից կա­րող է ա­ռա­ջա­նալ փրկութ­յան ա­լի­քը:

— Ցա­վոք, անձ­նա­կենտ­րո­նութ­յու­նը, «ես»-ը շատ հա­ճախ ա­վե­լի կա­րե­ւոր է լի­նում մարդ­կանց հա­մար, քան հա­մընդ­հա­նուր մեն­քի զգա­ցո­ղութ­յու­նը: Փոքր ու մեծ ամ­բի­ցիա­նե­րը մեզ խան­գա­րում են մեր հիմ­նա­կան թշնա­մու դեմ արդ­յու­նա­վետ պայ­քար մղել: Եվ մենք կու­ժե­ղա­նանք այն ժա­մա­նակ, երբ կա­րո­ղա­նանք ի­րար լրաց­նող հատ­կա­նիշ­նե­րով միա­վոր­վել: Երբ ա­սում ենք՝ Հա­յաս­տա­նի, հայ ժո­ղովր­դի կյան­քի ու մահ­վան խնդիրն է, ե­րե­ւի, այդ­քան լավ չի ըն­կալ­վում: Դուրս ես գա­լիս փո­ղոց, կար­ծես, ոչ մի բան չի փոխ­վել, դեռ խա­նութ­նե­րը դա­տարկ չեն, Ե­րե­ւա­նում եւ մի շարք այլ վայ­րե­րում ռում­բեր չեն պայ­թում, բայց մի քիչ այն կողմ Ար­ցա­խը, ո­րը մեր մաս­նիկն է, սո­վա­մահ լի­նե­լու վտան­գի տակ է: Ա­մեն հայ մարդ պետք է գի­տակ­ցի, որ ե­թե չմիա­նա պայ­քա­րին, ու­րեմն` իր ե­րե­խա­նե­րի մահ­վան սպառ­նա­լիք­նե­րի մաս­նա­կիցն է: Ի­րա­կա­նում ժո­ղո­վուր­դը լավ էլ պատ­րաստ է պայ­քա­րի, միայն զզվան­քի եւ վտան­գի զգա­ցո­ղութ­յու­նը հե­րիք է, որ ոտ­քի կանգ­նի:

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝