Որքան էլ Նիկոլը փորձի կեղծ արդարացումներ գտնել իր դավադիր պարտության համար՝ չի ստացվելու, որովհետև փաստերն ու իրականությունն այլ բանի մասին են վկայում. Արտակ Զաքարյան

Զավեշտն այն է, որ կայքի ճշտող հարցմանն ի պատասխան, ՀՀ կառավարությունից որպես Նիկոլի ստերի “ապացույց” մեջբերել են Ստոկհոլմի խաղաղության հետազոտության միջազգային ինստիտուտի (SIPRI) հրապարակած տվյալները:

Սա անլրջության վերջն է, ավելի մեծ անլրջություն պատկերացնել չի կարելի:

SIPRI-ին, երկրների սպառազինության ձեռքբերման վերաբերյալ իր տվյալները հավաքում է բացառապես բաց աղբյուրներից, ինչը ենթադրում է, որ շատ երկրների ձեռքբերած սպառազիությունների իրական ծավալներն անհասանելի են նրանց համար: Սերժ Սարգսյանի կառավարման տարիներին ՀՀ Զինված Ուժերը սպառազինության ծավալների և տեսակների ավելացման, ժամանակի պահանջներին համահունչ վերազինման, հակառակորդի գործողությունների կանխարգելման ու զսպման տարատեսակ ուժեր և միջոցներ էր կուտակել: Դա իրականացվել է ինչպես հայ-ռուսական համագործակցության հիմքում դրված՝ ՌԴ զինամթերքի շուկայից ներքին գներով ձեռքբերման, այնպես էլ ռազմատեխնիկական աջակցության միջոցով: Ռազմատեխնիկական համագործակցության ծրագրեր են իրականացվել նաև մի շարք այլ երկրների հետ:

Ի տարբերություն Նիկոլի, նախորդ կառավարությունները ռազմական տեխնիկան և սպառազինությունը ձեռք չեն բերել նրա շուրջը նկարվելու և աշխարհին հայտնելու համար: Նիկոլն ինչ որ ձեռք է բերել (ինքնաթիռ, ուղղաթիռ, ՕՍԱ–ԱԿ հին-վերանորոգված ԶՀՀ, որոշ քանակի սպառազինություն), նրա մեծ մասն արել է սեփական գովազդի համար, ինչն էլ տեղ է գտել SIPRI-ի աղյուսակներում: Եվ ցավալին այն է, որ ըստ կայքի՝ կառավարությունն այլ վիճակագրություն չունի civilnet.am կայքի հարցմանը պատասխանելու համար: Չունի, որովհետև ինչ որ ասել և ասում են, պարզ սովորական մոլորեցնող սուտ է:

44-օրյա պատերազմը ցույց տվեց, որ ՀՀ ԶՈՒ-ն ուներ ոչ թե ՍՌՏ-ի, այլ բոլորովին այլ կարիքներ ու պատճառներ: Օրինակ՝ պատերազմական իրավիճակին համարժեք և արդյունավետ պետական կառավարման կարիք, իշխանությունների քաղաքական կամքի բացակայություն, պետության և նրա ԶՈՒ-ի արդյունավետ չներգրավվում լիարժեք պաշտպանության կազմակերպմանը, ինչպես նաև հակառակորդի ռազմական մտահաղացումներին վաղօրոք կանխարգելիչ գործողություններ չիրականացնելը՝ որի արդյունքում եղան ինչպես կենդանի ուժի, այնպես էլ սպառազինության ու տեխնիկայի հսկայական կորուստներ:

Մի խոսքով, որքան էլ Նիկոլը փորձի կեղծ արդարացումներ գտնել իր դավադիր պարտության համար՝ չի ստացվելու, որովհետև փաստերն ու իրականությունն այլ բանի մասին են վկայում:

Հոդվածին հղումը՝ ԱՅՍՏԵՂ: