Մխիթարյան, թե՞ Սուչիչ.Կիվուն դեռ վերջնական որոշում չունի Հայաստանի հավաքականում Տիկնիզյանն այլ դեմք է ցույց տալիս. հունական մամուլի դիտարկումները Մարտնչող «բարեփոխիչների» կլանը հերթական սուտն ու կեղծիքն է տարածում Ամենակարեվորն է, որ երեք առաջնորդները կարողացան նստել մեկ սեղանի շուրջ Պատահական չէ, որ Պուտինն ի ցույց դրեց «միջուկային ճամպրուկը» Զատկից հետո ներկած ձուն մեզ պետք չէ․ Շարմազանովը՝ Փաշինյանին Թքե՛ք այդ մանդատների վրա, պահել եք որ ի՞նչ․ Հայկ Բաբուխանյան «Անհաջողության ջենթլմենները» կրկին հանձնվում են Նիկոլը փորձում է Մոսկվային համոզել, թե ինքը Հայաստանը ԵՄ կազմում տեսնում է 20 տարի անց Խոշոր վթար Վանաձորի գլխավոր ճանապարհին. Տեսանյութ

Քանի մեր ազգի ներսում ամեն ինչի պատճառների մասին խոսելը մոդա չի դարձել, որքան էլ փաստեր թվարկենք, լաց ու կոծ անենք, ոչինչ չի փոխվի:

Վերլուծություն

Տիգրան Մարտիրոսյանը գրում է

Քանի մեր ազգի ներսում ամեն ինչի պատճառների մասին խոսելը մոդա չի դարձել, որքան էլ փաստեր թվարկենք, լաց ու կոծ անենք, ոչինչ չի փոխվի:

Ամեն փաստ, ամեն տհաճ երևույթ ներկայացնելիս միշտ պետք է փորձել դրա պատճառն ու այդ պատճառի պատճառն էլ բացահայտել:

Որ առաջանա նոր սովորություն ու դրա արդյունքում՝ նոր որակի համազգային ինքնագիտակցություն:

Եկեք հայերիս մոտ տարածենք նոր գիտության մոդա, անվանելով դա պատճառագիտություն:

Եկեք հնարավորին չափ հաճախ տանք հետևյակ հարցերը. «ինչն է այդ իրավիճակի պատճառը, ինչն է նման վարվելակերպի պատճառը, ինչն է նման մտածելակերպի պատճառը» և այլ նմանատիպ հարցեր:

Որպեսզի դատարկ խոսակցությունների, լաց ու կոծի, վիրավորանքների ու զայրույթի, ատելության ճիչերի փոխարեն մարդիկ սկսեն իրենց տեքստերում ու զրույցներում անդարադառնալ նաև ասվածի պատճառներին:

Ամեն օր միլիոն ժամ անիմաստ բարբաջանքն ազգի կյանքից խլում է այդ միլիոն ժամը, կարճացնելով այդ կյանքն ու փոքրացնելով գոյատևության շանսերը:

Դրա վերջը չպետք է տալ: 

Որ շուտով ավելի ու ավելի քիչ հայեր զբաղվեն դատարկախոսությամբ ու բոլորը ամաչեն առանց պատճառների բացահայտման, խնդիրների լուծումների առաջարկման, օդի մեջ փուջ խոսքեր կրակելուց:

Դա կբարձրացնի ազգի ներսում շփման որակն ու մտածողության որակը:
Նաև կաջակցի ազգի ինքնագիտակցության բարձրացման գործընթացին, կօգնի միավորման ու ինքնակազմակերպման համար ազգի հասունացմանը:

Ասվածը իրականություն դարձնելու համար եկեք միշտ ու ամենուրեք հիշեցնենք պատճառներրի քննարկման, դրանց բացահայտմանն ուղղված ջանքերի անհրաժեշտության մասին:

Նման կերպ վարվելը շատ հեշտ է ու միաժամանակ անչափ օգտակար:

Եթե մեկը խոսում է «ժողովրդի անխելքությունից», թող ստիպված լինի խոսել նաև դրա պատճառների մասին:
Եթե մեկը խոսում է ստեղծված իրավիճակի անտանելի ծանրության մասին, թող բարի լինի ու անպայման ներկայացնի իր տեսակետը պատճառների մասին:
Եթե մեկը խոսում է ընտրությունների արդյունքների մասին, թող ժողովրդին փնովելուց, սրան-նրանն հայհոյելուց բացի անկայման խոսի նաև առկա արդյունքների պատճառների մասին:
Եթե մեկը խոսում է սպառողականության համաճարաճի մասին, կրթության ահավոր ցածր որակի մասին, թող անպայման խոսի նաև ասվածի պատճառների մասին ու այդ պատճառների պատճառի մասին:
Որպեսզի ամեն խոսք դառնա դեպի խորաթափանցություն, դեպի իմաստություն տանող ճանապարհին արած շատ կարևոր քայլ:

 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ