«Հիմա չգիտեմ սրանց մեղադրեմ, թե՞ սրանց ջերմ ու առանց որևէ ամոթանքի դիմավորող հավաքված անդարդներին»

Ռեֆորմիստներ կուսակցության խորհրդի անդամ, Համաժողովրդական շարժման ակտիվիստ Լիլիթ Հովակիմյանը գրում է.

Այսօր հանգիստս էր ու մինչ այս պահը իսկապես հանգստացել եմ և՛ համացանցից, և՛ քաղաքական լուրերից;
Բայց ո՞նց կարող է աներես, ցեղասպան, կապիտուլյանտ զույգը քեզ թողնի, որ դու մի օր բան չգրես ու սրանց չանդրադառնաս... Չորս տարվա մեջ ես նման օր չեմ հիշում:
Հիմա չգիտեմ սրանց մեղադրեմ, թե՞ սրանց ջերմ ու առանց որևէ ամոթանքի դիմավորող հավաքված անդարդներին:
Լավ, դուք ո՞նց եք կարողանում սրա կողքով հանգիստ անցնել ու մի ամոթանք չտալ կամ հանդուրժել սրանց ներկայությունը, «հայեր» ջան, երիտասարդ տղեք ջան, որ ձեր հասակակից հազարավոր տղեքի գլուխը կերավ ու դուք հիմա իրենց հաշվին ձեզ երջանիկ եք զգում ու քաղաքի կենտրոնում վայելում ձեր հանգիստը: Ո՞նց եք հանգիստ ուրախանում, երբ թուրքը չորս կողմից բլոկադայի մեջ է քցել Երևանը, ո՞նց եք կարողանում նայել այս հայասպան զույգի երեսին ու ժպտալ... Ո՞նց, ո՞նց ու էլի ո՞նց...
Չգիտեմ ձեզ էլ ի՞նչ ասեմ, որ սա մինչև հիմա ինքը երկիրս կործանում է ու հանգիատ ման գալիս:
Իսկ ուրբաթ օրվա կատարված մարտի մեկ-2 սցենարը դա դեռ սկիզբն էր: Սկիզբն էր, քանի որ նա այսօր ազատ և անկաշկանդ ման է գալիս Երևանի փողոցներում: 
Բերանս ցավեց ասելով, որ նա հենց այնպես չի՛ հեռանալու, նա մինչև փողոցները արյունով չողողի, չի՛ գնալու... Նա չի՛ էլ գնալու` նրան ռադ են անելու, բայց արյան ծարավ տիզ սրիկան առանց արյուն թափելու հանգիստ չի պոկվելու մեզանից:
Դավաճան ցեղասպան կապիտուլյանտ:

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝