Ինչ է պատմում Իսաբեկյանը՝ Նկարիչների միության նախագահի ընտրությունից Էլեկտրաէներգիայի ընդհատումներ կլինեն Երևանում և մարզերում Եղիշե Մելիքյանը նոր պայմանագիր ունի Հայաստանի հավաքականի հետ Նոյեմբերի 22. Օրվա խոսք ԱՄՆ կառավարության պարտքի տոկոսավճարները գերազանցել են պաշտպանության ողջ բյուջեն Հզոր փոթորիկը «ծածկել» է Սոչին (Տեսանյութ) Հաքերները կրկին կոտրել են ՀԴԲ-ի հիմնական տվյալների բազաներից մեկը CNN ԱՄՆ ֆինանսների նախարար. Եվրոպան Ռուսաստանին ավելի շատ է վճարել նավթի համար, քան հատկացրել է Ուկրաինային Ինչպես են նկարիչները նշում նորընտիր նախագահի ընտրության արդյունքները Փորձեցին խոչընդոտել ընտրությունները, բայց չստացվեց․ Սուրեն Սաֆարյան

«НЕУЖЕЛИ» ԻՄ ԿՅԱՆՔԸ ԷՍՏԵՂ ՊԻՏԻ ՎԵՐՋԱՆԱ...»

Արխիվ 12-16

«НЕУЖЕЛИ» ԻՄ ԿՅԱՆՔԸ ԷՍՏԵՂ ՊԻՏԻ ՎԵՐՋԱՆԱ...»

 

«Իրավունքի» ամանորյա «Ուղիղ կապի» հյուրն էր դերասան ԼԵՎՈՆ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ, ով մեկ ժամվա ընթացքում պատասխանելով քաղաքացիների հեռախոսազանգերին եւ ֆեյսբուքյան օգտատերերի հարցերին` անդրադարձավ թե՛ քաղաքականությանը, թե՛ մշակույթին եւ թե՛ Ամանորին ու Ձմեռ պապին: Ի դեպ, Արարատի մարզից զանգահարած Կարենի խնդրանքով` Լ. Հարությունյանը հիշեց Ամանորի գիշերն իր հետ պատահած ամենաանհավանական պատմությունը.

- Քանի որ մենք` մշակույթի աշխատողներս, կարողանում ենք «նորմալ» ընտանիք պահել, մեկ-մեկ գնում ենք կորպորատիվ միջոցառումներ վարելու: Եվ եղավ այնպես, որ մի տարի Նոր տարվա գիշերը պետք է գնայի քաղաքից դուրս` ինչ-որ օբյեկտում Ամանորի երեկո վարելու: Այդ օրը իմ տան լույսերն անջատեցին գիշերվա ժամը 23:45-ին, դրա համար էլ որոշեցի շուտ դուրս գալ տանից: Դե գիտեք, Նոր տարվա գիշերը քաղաքում ունիկալ լռություն է, մտածում եմ` մեքենա որտեղի՞ց ճարեմ: Մեկ էլ գալիս է մի մեքենա, ես իմ Աստծուն ասում եմ` շնորհակալություն ու նստում: Վարորդին հարցնում եմ` մինչեւ էսինչ տեղը ինձ կտանե՞ք: Ռուսերեն պատասխանում է` «три тысячи», ես էլ թե. «я дам вам пять»: Նստում եմ, տեսնում եմ կողքինս մալական է: Շնորհավորում եմ գալիք Նոր տարին, ու ճամփա ենք ընկնում: Քաղաքից դուրս եկանք, հասանք դեպի Ջրվեժի կողմը, տեսնեմ էս մալականը աջ քաշեց, կանգնեց` առանց ոչ մի բան ասելու: Եկավ իմ դուռը բացեց ու ասաց` դուրս արի: Մտածում եմ` «неужели» իմ կյանքը էստեղ պիտի վերջանա, այն էլ` մալականի ձեռքով: Դուրս եկա, ինձ շատ պինդ գրկեց, իմ Նոր տարին շնորհավորեց, ինձ լիքը լավ մաղթանքներ ասաց... Սա իմ միակ շատ քիչ նոր տարիներից է, որ հասկացա, թե ինչ բան է բարությունն ու լավ մարդկանց հետ շփվելը: Եվ այդ ամենը պատմեցի այն մարդկանց, որոնց համար պիտի վարեի երեկոն, իրենք էլ լցվեցին ուրախությամբ, ու այդ սրահում ինչքան սեղաններ կային միացրին իրար: Մի խոսքով` մի մալականը տեսնո՞ւմ եք, թե ինչ կարող է անել մի ամբողջ հայերի կյանքում:

 

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ


Հ.Գ. «Ուղիղ կապի» ընթացքում հնչած հարցերը եւ Լ. Հարությունյանի տված պատասխանները կարդացե՛ք «Իրավունքի» այսօրվա համարում:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ