«ԹԵ ՈՒՄ «ՈՉ»-Ն Է ԱՎԵԼԻ ՈՉ, ԵՎ ԻՆՉՈՒ «ՈՉ»-ԵՐԻ ՀԱՄԱՏԵՂՈՒՄ ՏԵՂԻ ՉԻ ՈՒՆԵՆՈՒՄ»

«ԹԵ ՈՒՄ «ՈՉ»-Ն Է ԱՎԵԼԻ ՈՉ, ԵՎ ԻՆՉՈՒ «ՈՉ»-ԵՐԻ ՀԱՄԱՏԵՂՈՒՄ ՏԵՂԻ ՉԻ ՈՒՆԵՆՈՒՄ»

Երեկ խորհրդարանում մտքերի փոխանակման ժամանակ ամբիոն բարձրացավ ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր, նորաթուխ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչության անդամ ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ եւ իր ոճով սկսեց մեկ դերասանի թատրոնը: Նախ խոսեց սահմանադրական բարեփոխումների դեմ ոչ թե «Ոչ»-ի ճակատի, այլ ճակատամարտի մասին, ապա անդրադարձավ սահմանադրական բարեփոխումների կողմնակից ընդդիմադիր գործիչներին` մասնավորապես նշելով. «Անկեղծ ասած, զարմանալի է, որ ընդդիմադիր մի շարք առաջնորդներ այդպես հեշտ, հանգիստ, պատրաստակամորեն, բազում պարտությունների, հիասթափությունների եւ հուսահատությունների միջով անցած եւ հյուծված կողմնակիցներին տանում են անհավասար, մի մեծ ծուղակ հանդիսացող ճակատամարտի»: Փաշինյանական մտքի «գոհարների» մասին էլ «Իրավունքը» զրուցեց ԱԺ ընդդիմադիր խմբակցություններից մեկի առաջնորդի` ԱԺ ԲՀԿ խմբակցության ղեկավար ՆԱԻՐԱ ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԻ հետ.

–Կդժվարանամ հասցեական մեկնաբանել, թե ինչ նկատի ուներ Նիկոլ Փաշինյանը եւ ում նկատի ուներ: Բայց նշեմ, որ սահմանադրական բարեփոխումները ոչ թե ճակատամարտ է, այլ փաստաթուղթ: Եվ երբ սահմանադրական բարեփոխումների փաստաթուղթը կդրվի հանրաքվեի, մենք այդ ժամանակ կիմանանք հանրությունը կողմ է փոփոխություններին, թե` ոչ: Եվ այս ելույթները` «այո»-ի եւ «ոչ»-ի, այսինքն` «ոչ»-երի, որովհետեւ, ինչպես հասկացա, «ոչ»-երի ճակատը շատ բազմաբեւեռ է եւ բազմաբնույթ, ինձ համար դեռեւս շատ հարցականներ թողեցին, թե ում «ոչ»-ն է ավելի ոչ, եւ ինչու «ոչ»-երի համատեղում տեղի չի ունենում: Ի վերջո, երբ սահմանադրական բարեփոխումների նախագիծը կդրվի հանրաքվեի, կտեսնենք ժողովրդի ձայնը, ու այն ժամանակ իմաստ կունենա խոսել` ով էր ավելի ազնիվ, ով էր ավելի ճիշտ, ում փաստարկներն էին ավելի հիմնավորված: Այդուհանդերձ, ես ինքս մնում եմ իմ այն վստահ համոզմանը, որ մեր երկրում խնդիրներ կան, որ սահմանդրական մեխանիզմների կատարելագործում է անհրաժեշտ: Ինքս լրագրող եմ եղել 2005 թվականին «Հայկական ժամանակ» թերթում եւ այն ժամանակ ես էի լուսաբանում սահմանադրական հանրաքվեն ու հիշում եմ այն պատերազմական գործողությունները, որ մղում էին որոշ քաղաքական ուժեր 2005 թվականի փոփոխությունների դեմ: Որոշ քաղաքական ուժեր ասում էին, որ այն դավաճանական փոփոխություններ են, եւ այսօր այդ նույն մարդիկ ջերմեռանդությամբ պաշտպանում են 2005 թվականի փոփոխությունները: Իհարկե, հասկանում եմ, որ քաղաքականությունը ճահճացած գործընթաց չէ, եւ միշտ պետք է քաղաքական ուժը ադեկվատ արձագանքի ստեղծված իրավիճակին, բայց եւս մեկ անգամ ընդգծում եմ` սահմանադրական հանրաքվեն այն ամենահստակ լակմուսի թուղթն է, որի իրական շահառուն ժողովուրդն է, եւ ժողովրդի ձայնը լսելուց հետո մենք կարող ենք այս դեբատների արդյունքը ամփոփելով` ասել, թե ում հիմնավորումներն էին ավելի ճիշտ:
– Տիկին Զոհրաբյան, բազմաբեւեռ «ոչ» ասողների շարքում է նաեւ ԱԺ պատգամավոր Վարդան Օսկանյանը, ով երեկ հայտարարություն էր տարածել այդ մասին: Ինչպե՞ս եք վերաբերում դրան:
– Պարոն Օսկանյանը մեր հարգարժան գործընկերն է, բայց նա «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության անդամ չէ եւ իրավունք ունի ունենալ իր անձնական տեսակետը:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝