ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԴԻԱԿՆԵՐԻ ՎԵՐՋԻՆ ՀՐԱՊՈՒՐԱՆՔԸ

ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԴԻԱԿՆԵՐԻ ՎԵՐՋԻՆ ՀՐԱՊՈՒՐԱՆՔԸ

Սահմանադրության նախագծի քննարկումները, կարծես թե, ուրվագծել են դասավորվածությունը: Մերկապարանոց «ո՛չ» ասողները հստակորեն հայտնվել են լուսանցքում` լինեն դրանք Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի թիմակիցները, թե, այսպես կոչված, քաղաքացիական պայքարիստները: Իսկ ովքեր առաջարկություններ, դիտողություններ, ռեալ առարկություններ ունեն, հնարավորություն են ունեցել դրանք ներկայացնելու: Խորհրդարանում ներկայացված կուսակցությունները ամեն ինչ ներկայացրել են ՀՀ նախագահին, իսկ ոչխորհրդարանականները` ՀԿ-ները` հանձնաժողովին ԱԺ լսումների ժամանակ:

ՍՏԵՓԱՆ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆԸ «ՓՐԿՉԻ» ԴԵՐՈՒՄ
Եվ ահա, ՀԱԿ-ում լրիվ խանդավառվել են այն հանգամանքով, որ իրենց դիրքորոշմանը միացել է մինչ այդ սովորաբար լռող կամ անորոշ ոչինչ չասող ֆրազներով խոսող ՀԺԿ առաջնորդ Ստեփան Դեմիրճյանը: Սա այն դեպքն է, երբ մնում է ասել` ողբամ ձեզ: Քանզի Ս. Դեմիրճյանի վրա հույս դնողը գլխանց քաշված էր անգամ այն ժամանակ, երբ ընդդիմադիր «Արդարություն» դաշինքը սեփական զորության գագաթնակետին էր: Ցանկացած ներուժ փոշիացնելը Ստեփան Կարենիչի մոտ ստացվում է ամենահանճարեղ ձեւով, եւ, օրինակ, 2003-ի նախագահական ընտրություններից հետո կային հանձնաժողովականներ, որ մտերմիկ զրույցների ժամանակ խոստովանում էին, որ նաեւ լցոնումներ էին անում Ստեփան Դեմիրճյանի օգտին, որպեսզի հենց նա` որպես թույլ եւ ոչ վճռական կերպար, Ռոբերտ Քոչարյանի հետ հայտնվի երկրորդ փուլում եւ դյուրությամբ տանուլ տա:
Դե, եթե այդ մարդը կարողացավ հզոր ընդդիմադիր շարժումը փոշիացնել այն պահին, երբ երկրի նախագահ ընտրվելու շանս ուներ, ապա կարելի է պատկերացնել, թե ինչ կլինի «ոչ»-իստների առանց այդ էլ չեղած ներուժի հետ հիմա:
Ինչ վերաբերում է գրանտակերներից բաղկացած «քաղաքացիականներին», ապա նրանք միայն «Ֆեյսբուքում» են առյուծ կտրող, իսկ իրականում տակը չկա ո՛չ ուժ, ո՛չ գործելու վճռականություն: Ու «ոչ»-ի շարժմանը ոչինչ չի օգնի, այդ թվում եւ «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության կողմից էլեկտրաէներգիայի սակագների պահանջին սահմանադրությունը մերժելու պահանջ միացնելը:

«ՈՉ թալանին»-ը «Ոտքի՛, Հայաստան»-ին միանալու խնդիրն էլ, կարծես թե չի ստացվում համակարգողների մեջ էլ ինչ-ինչ տարաձայնություններ են գոյացել... Համ էլ զուտ հիմնական «էլեկտրական» պահանջով փողոցային ակցիաների համար այս ուրբաթն ընտրված է լրիվ անկապ: Աուդիտի արդյունքից դեռեւս վաղ է խոսել, քանզի ոչինչ հայտնի չէ, գումարած դրան` բավականին մեծ է հավանականությունը, որ սակագնի բարձրացում այդպես էլ չլինի, քանզի Սարգսյան-Պուտին հանդիպմանը այդ հարցն էլ է բարձրացվել: Բայց արի ու տես, որ հենց անկապ պահին կոչ է հնչում դուրս գալ փողոց, եւ նման է, որ տվյալ պարագայում սակագնի հարցը լոկ խայծ է, իսկ հիմնական նպատակը Սահմանադրությանը «ո՛չ» ասելն է:
Սակայն ՀՀ հասարակ քաղաքացիները` նախեւառաջ մեր հրաշալի երիտասարդությունը, ինչպես ամռանը վճռականորեն լցրեցին ամբողջ Բաղրամյան պողոտան, նույն ձեւի էլ հոտառություն ունեն կեղծիքի հանդեպ եւ դժվար թե ցանկություն ունենան օգտագործվել ինչ-ինչ քաղաքական խաղերի համար: Հիշենք թեկուզ, թե ինչպես էին Բաղրամյան պողոտայում վերաբերվում գործնականում բոլոր քաղաքական գործիչներին, ինչպես այդտեղից վռնդեցին Հայրիկյանին` ոտատակ տալով նրա բերած Եվրամիության դրոշները: Այնպես որ, սակագնի պոչից սահմանադրություն կպցնելը` որպես հետեւանք, կունենա սակավամարդությունը: Այսինքն` «նարնջագույն» ուժերը թեկուզ մեջտեղից պատռվեն, սահմանադրական հանրաքվեն տապալել չեն կարող:
Դե, իսկ կատարյալ քաղաքական դիակի վերածված ՀԱԿ-ի նավթալինոտ գործիչները թող շարունակեն փրկության հույսեր ակնկալել Ստեփան Դեմիրճյանից, ով անպայման ինչ-որ պահի ամեն ինչ «բրախ» տալով` գնալու է «չայ խմելու»:

«ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՎԵՐԱԾՆՈՒՆԴԸ» ԿԿԱՅԱՆԱ՞, ԹԵ` ՈՉ
Մինչ «ռեբրենդինգ» անցած եւ ՀԱԿ վերանվանված ՀՀՇ-ն արդեն ոչ թե նեխած, այլ լրիվ կմախքացած քաղաքական դիակի վիճակում է, նույն «ռեբրենդինգի» ուղին բռնել է ՕԵԿ-ը: Դե պարզ է, նրանց «հերթական» երկրորդ շնչառության գրավականն էլ մարտ ամսին ՀՀ քաղաքական դաշտ մուտք գործել պատրաստվող Արա Աբրահամյանն է:
Քայլերի հաջորդականությունը բավականին պարզ է: Սկզբում ՕԵԿ-ի շուրջ հավաքվեցին մանր-մունր կուսակցություններ եւ տարբեր ՀԿ-ներ, ու այդ ամենը հռչակվեց «Հայկական վերածնունդ» շարժում: Դե անունն էլ բավականին ստանդարտ է, զորօրինակ` գոյություն ունի «Վրացական վերածնունդ», այսինքն` դա ստանդարտ արեւմտյան քաղտեխնոլոգիայի արգասիքն է, իսկ իրենց առասպելական քծիբությամբ հայտնի արեւմտյան հիմնարկները տնտեսում են անգամ շարժումների անունների ու խորհրդանիշների վրա:
Իսկ հիմա էլ հայտնի է դարձել, որ ՕԵԿ-ը մտադիր է վերածվել «Հայկական վերածնունդ» անունով կուսակցության: Մոտավորապես նույն «ռեբրենդինգն» է, ինչ ՀՀՇ-ի պարագայում: Սկզբում` 2008-ի արյունոտ մարտի 1-ից հետո Լեւոն Ակոպիչի շուրջ ձեւավորվեց «Հայ ազգային կոնգրես» դաշինքը, որ բաղկացած էր 18 կուսակցություններից եւ անհայտ քանակի ՀԿ-ներից, իսկ հետո ՀՀՇ-ն վերանվանվեց ՀԱԿ կուսակցություն: Ու երեւի թե կարելի է ենթադրել, որ ՕԵԿ-ի «ռեբրենդինգն» էլ ի վերջո նույն արդյունքը կունենա, ինչ ՀՀՇ-ականների պարագայում:
Սակայն կան եւ տարբերություններ: Տվյալ դեպքում ավելի շուտ ոչ թե շարժումը վերածվելու է կուսակցության, այլ նույնանուն շարժումն ու կուսակցությունը 2017-ի ընտրություններին ընդառաջ գործելու են զուգահեռ եւ սերտաճած: Պարզապես, Արա Արշավիրիչը, ով իրավաբանորեն չի կարող լինել ո՛չ պատգամավորի թեկնածու, ո՛չ էլ վարչապետի թեկնածու, շատ հարմարավետորեն կհռչակվի «Հայկական վերածնունդ» շարժման առաջնորդ: Ու, ըստ ամենայնի, կներգրավվեն եւ նոր դեմքեր, միգուցե` անվանի մտավորականներ:
Ճակատագրի հեգնանքով Արա Աբրահամյանի նախագծերի հետ մամուլում կապակցվում է եւ Ստեփան Դեմիրճյանի անունը: Հիշենք, թե ինչպես էր հիշատակվում ոչ միայն Արա Աբրահամյան-Արթուր Բաղդասարյան-Ռոբերտ Քոչարյան եռյակը, այլեւ Արա Աբրահամյան-ՕԵԿ-ՀԺԿ-ՀԴԿ հնարավոր սխեման: Համենայնդեպս, եթե հանկարծ Արա Աբրահամյանի շարժման մոտ հրաշքով գոյանա ԱԺ մեծամասնություն վերցնելու թեկուզ փոքրիկ շանս, ապա Ստեփան Դեմիրճյանը շատ հարմար կարող է լինել որպես վարչապետի թեկնածու: Չէ՞ որ կամային հատկություններ չունեցողները շատ հարմար են արտաքին ստվերային կառավարման համար:
Բայց վերադառնանք առավել ռեալ տարբերակների: Ինչեւէ, ՕԵԿ-ը, որին 2008-ին ԼՏՊ-ն կպցրել էր «ԱԽՔ» պիտակը, «ռեբրենդինգի» եւ թարմ դեմքեր ներգրավելու միջոցով, առավել եւս Արա Աբրահամյանի վիթխարի կարողության առկայությամբ կկարողանա լուծել խորհրդարանում լինելու խնդիրը: Սակայն քանի՞ մանդատ կկարողանան վերցնել: Համ էլ, ՕԵԿ-ի պարագայում նաեւ կողմնորոշվելու հարց կա` Քոչարյանի դերակատարություն նախատեսո՞ղ սցենարով գնալ, թե՞ առանց էքս-նախագահի դերակատարության: Այս պահի դրությամբ Քոչարյանի վերադարձը` հրապարակային քաղաքականություն, ինչպես ինքը խոստովանեց, անորոշ է:
Իսկ այժմ, թերեւս, Արթուր Բաղդասարյանը մի որոշ ժամանակ կձգի Սահմանադրության վերաբերյալ «չկողմնորոշվածության» կարգավիճակը: Կողմնորոշումը այդ կուսակցության մոտ ակնթարթորեն կծնվի թերեւս մոտավորապես նույն ժամանակ, երբ կհրապարակվի Քոչարյանի հարցազրույցն ամբողջությամբ, այսինքն` հոկտեմբեր-նոյեմբերին: Եվ, ըստ իրավիճակի էլ, «Հայկական վերածնունդ» վերանվանվելով` վերածնվելու ձգտող ՕԵԿ-ը կկատարի իր հաշվարկը, թե ինչպիսի դիրքորոշումը Սահմանադրության վերաբերյալ առավելագույն դիվիդենտներ կբերի` ԱԺ ընտրություններին ընդառաջ: Ընթերցողը կհարցնի` իսկ սկզբունքնե՞րը, գաղափարնե՞րը: Դրա պատասխանն էլ հայտնի խոսքն է, որ այդքան տարածված է Արեւմուտքում. «Միայն բիզնես, անձնական ոչինչ»: Իսկ քաղաքականությունը, ինչպես հայտնի է, բիզնեսի ամենաեկամտաբեր տարատեսակն է:

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝