ԹՈՒՐՔ-ՔՐԴԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ՀԱՍԱՎ ՄԵՐ ՍԱՀՄԱՆՆԵՐԻՆ
Արխիվ 12-16ԹՈՒՐՔ-ՔՐԴԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ՀԱՍԱՎ ՄԵՐ ՍԱՀՄԱՆՆԵՐԻՆ
Ի դեպ, հազիվ թե միայն հայ-ադրբեջանական սահմանային լարվածությունը լիներ ՀՀ եւ ՌԴ նախագահների հանդիպման հիմքում: Նկատի ունենք ՀՀ նախագահի այն խոսքը, թե՝ սահմանային այդ իրավիճակի մասին «ավելի մանրամասն կխոսեմ Դուշանբեում` ՀԱՊԿ գագաթաժողովի ժամանակ»: Այսինքն՝ թեման կարող է մի փոքր հետո էլ քննարկվել, եւ դա նմանվում է ակնարկի, որ այդ իրավիճակն ամենեւին էլ այն ծայրահեղ վտանգավոր խնդիրը չէ, որը պահանջում է անհապաղ լուծումներ: Բայց նաեւ, որ ՀԱՊԿ-ը պետք է ցույց տա, թե ինչքանով է կայացած կառույց:Առավել եւս, որ ռազմական առումով Ռուսաստանը հարավկովկասյան ռազմավարական ուղղության մասին մտածելու որոշակի այլ թեմաներ եւս ունի, եւ այստեղ առանցքային է ոչ միայն Հայաստանում ռուսական ռազմաբազայի, այլեւ ՀԱՊԿ-ի գործոնը: Նախ՝ օրերս խոսելով 2016-ին նախատեսված Վրաստանի եւ ԱՄՆ-ի համատեղ զորավարժությունների մասին, Եվրոպայում ԱՄՆ զորքերի հրամանատար Բեն Հոջեսը նշեց. «Ապագա ամերիկա-վրացական զորավարժությունների գլխավոր խնդիրներից մեկը ստուգելն է, թե որքան արագ ամերիկյան ռազմական տեխնիկան եւ մարտիկները կկարողանան հասնել վրացական հող»:
Այսպիսով՝ Վաշինգտոնը առաջ է քաշում հարավկովկասյան տարածաշրջանում՝ Հայաստանի եւ Ռուսաստանի, կարելի է ասել նաեւ՝ ՌԴ-ի եւ նրա հայաստանյան ռազմաբազայի միջեւ ցանկացած պահին զորք տեղակայելու տարբերակը, ինչը բոլորովին այլ երանգ է տալիս այս տարածաշրջանի ռազմական ստատուս-քվոյին:Երկրորդը. Թուրքիան վերսկսել է ակտիվ հարձակումները ոչ միայն իր տարածքի, այլ նաեւ՝ Իրաքում քրդական ուժերի դիրքերի վրա, ինչը խոստանում է բավականին սրել թուրք-ամերիկյան հարաբերությունները: Փոխարենը՝ երեկ առավոտյան քրդերն Իգդիրի Արալըքի շրջանի Հասանհան գյուղի շրջակայքում, այսինքն՝ գործնականում թուրք-նախիջեւանյան սահմանին խոշոր հարձակում ձեռնարկեցին թուրքական զինուժի վրա: Ընդ որում ասում են, թե իրականացված պայթյունը լսվել է նաեւ ՀՀ Արարատի մարզի Ռանչպար գյուղում: Այսպիսով՝ մի կողմից ներթուրքական պատերազմն արդեն իսկ փաստացի ընթանում է Հայաստանի անմիջական հարեւանությամբ: Մյուս կողմից՝ նաեւ ներթուրքական պատերազմն է միանգամայն նոր որակ ստանում եւ այս իրավիճակը չի կարող ՌԴ-ի կամ ՀԱՊԿ-ի ուշադրության կենտրոնում չգտնվել: Առավել եւս, որ արեւմտյան տարբեր աղբյուրներ միաբերան պնդում են, թե Ռուսաստանը Սիրիային՝ նախագահ Ասադին ցուցաբերվող ռազմական աջակցությունն ակտիվացրել է նաեւ սեփական մասնագիտացված ստորաբաժանումների ¥ավիացիա, հրետանի, զրահատեխնիկա¤ ներգրավման տեսքով: Ինչքանով է իրականությանը դա համապատասխանում, դժվար է ասել: Բայց փաստն այն է, որ վերջին ժամանակներս սիրիական բանակը մի շարք հաջող օպերացիաներ է իրականացնում: Ճիշտ է՝ դեպի Սիրիա ռուսական հիմնական մատակարարումներն իրականացվում են ծովային ճանապարհով, սակայն այդ թատերաբեմը նաեւ Հայաստանի սահմաններից է ոչ հեռու, եւ այս հանգամանքը եւս մասնավորապես ՀԱՊԿ-ի հետ կապված` որոշակի լուծումներ կարող են պահանջել:
ՔԵՐՈԲ ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk