«ՍԵՔՍԱՇՈՒՆՉ» ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ ՎՏԱՆԳԱՎՈՐ ԵՆ ՍԵՌԱԿԱՆ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅԱՆԸ. Սեքսոպաթոլոգ
Արխիվ 12-16
«ՍԵՔՍԱՇՈՒՆՉ» ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ ՎՏԱՆԳԱՎՈՐ ԵՆ ՍԵՌԱԿԱՆ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅԱՆԸ. Սեքսոպաթոլոգ
Սեպտեմբերի 4-ը Սեռական առողջության համաշխարհային օրն է: Այդ մասին այսօր «ԱԶԴԱԿ» մամուլի ակումբում կայացած ասուլիսի ժամանակ ասացին ԵՊԲՀ սեքսոպաթոլոգիայի կլինիկայի բժիշկ-սեքսոպաթոլոգ, սեքսոլոգիայի ամբիոնի դասախոս, բ.գ.թ. ՎՐԵԺ ՇԱՀՐԱՄԱՆՅԱՆՆ ու ԵՊԲՀ բժշկական հոգեբանության ամբիոնի ավագ դասախոս, հ.գ.թ., հոգեսոցիալական կարգավորման կենտրոնի հոգեբան ՍՈՆԱ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ: «Իրավունքի» հարցին, թե արդյոք նման օր մեզ պե՞տք է և ի՞նչ կտա այն, սեքսոպաթոլոգը հետևյալ կերպ արձագանքեց:
«Կարծում եմ՝ պետք է: Սեռական առողջությունն ընդհանուր առողջության անբաժանելի մասն է: Սեռապես առողջ անհատը ունակ է վարելու բովանդակալից և հարուստ կյանք, քանի որ բարձր է նրա շփվողականությունը, հուզական դրսևորման աստիճանը։ Սեռապես առողջ անհատն ունի դրական վերաբերմունք դեպի սեքսուալությունը, ունակ է ստանալու սեռական հաճույք և վարում է անվտանգ սեռական կյանք` զերծ բռնությունից, հարկադրանքից։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կողմից հաստատվել է, որ յուրաքանչյուր անձ ունի սեռական իրավունքներ, որոնց ճանաչումը, ընդունումը և պաշտպանությունը պարտադիր պայման է նրա սեռական առողջության պահպանման հարցում։ Եվ այսօր մենք արդեն ունենք Սեռական առողջության համաշխարհային օր՝ սեպտեմբերի 4-ը»:
Խոսելով դիմելիության և ոլորտում առկա խնդիրների մասին՝ երկու բանախոսն էլ փաստեցին, որ դանդաղ քայլերով աստիճանաբար սայլը տեղից շարժվում է:
«Հաճախ ամուսնանալուց առաջ գալիս են, անցնում սեքսոլոգիական անհրաժեշտ հետազոտություններ, ինչը շատ գովելի է: Բայց ցավալի է, որ երբեմն սեռական հիգիենայի տարրական կանոններին մեր երիտասարդները չեն տիրապետում: Բացի բուժական գործունեություն ծավալալելուց, մենք, իհարկե, նաև բացատրական աշխատանք ենք տանում մեր պացիենտների հետ: Հաճախ մեզ դիմում են այնպիսի պացիենտներ՝ տղամարդիկ, կանայք, ամուսնական զույգեր, որոնց մոտ ապատեղեկատվության պատճառով սեռական խանգարումներ են առաջացել», - ասաց սեքսոպաթոլոգը:
Վ. Շահրամանյանը նկատեց նաև, որ տարիներ առաջ դիմելիությունը համեմատաբար քիչ էր, պատճառները տարբեր էին` սեքսուալ կուլտուրայի առանձնահատկությունները: «Բնականաբար, ավելի շատ են դիմում մայրաքաղաքի բնակիչները: Պատճառներից մեկն այն է, որ սեռական առողջության վերաբերյալ տեղեկատվությունը առավել հասանելի է երևանաբնակներին: Մարզաբնակները այս հարցում զգալիորեն տուժում են, ինչով էլ բացատրվում է նրանց դիմելիության սակավությունը: Բացի այդ, նաև առկա է տրանսպորտի և տարածության խնդիրը: Սեռական խանգարումների բուժման արդյունավետությունը ապահովելու համար ցանկալի է, որ պացիենտը լինի բժշկի հսկողության ներքո, ինչը այս դեպքում չի հաջողվում»:
Նման պատկեր ներկայացրեց նաև Ս. Հարությունյանը. «Եթե տարիներ առաջ հոգեբանին դիմելը Հայաստանում համարվում էր ամոթալի, ապա այսօր՝ ոչ: Դիմելիությունը զգալիորեն շատացել է, անշուշտ, կարող եմ դա փաստել մեր կենտրոնի վիճակագրությամբ: Մեզ հաճախ դիմում են նաև ամուսնական զույգեր. նրանք փորձում են միասին կարգավորել ծառացած խնդիրը, ինչը շատ ողջունելի է»:
Խոսելով ոլորտում առկա խնդիրներից՝ Վ. Շահրամանյանն ասաց, որ կա ինֆորմացիայի պակաս: Սեքսոպաթոլոգն ևս մեկ անգամ իր դժգոհությունը հայտնեց համացանցում տեղադրվող նյութերի վերաբերյալ, որոնք, ըստ նրա՝ ոչ մի աղերս չունեն սեռական առողջության հետ:
«Որպես մասնագետ` մտահոգությունս եմ հայտնում այս հարցի վերաբերյալ: «Սեքսաշունչ» նյութերի համառ տարածումը վտանգավոր է հանրության համար՝ հատկապես պատանիների և դեռահասների: Այստեղ, որպես կանոն, խեղաթյուրված դիտարկումները գայթակղիչ բնույթ ունեն, իսկ դա վտանգավոր է հատկապես նրանց խոցելի հոգեբանության համար»:
Ս. Հարությունյանը համաձայն է սեքսոպաթոլոգի հետ: Այս առումով իր դիտարկումներն ունի. «Հոգեբանական տեսանկյունից առաջին օղակ համարվում է ընտանիքը: Ընտանիքում առկա հոգեբանական մթնոլորտը, ծնողների վերաբերմունքը, զրույցները նրանց հետ շատ օգտակար են: Կարևոր է շատ, որ դեռահասը հստակ ինֆորմացիա ստանա և չփնտրի այն այլ, այսպես ասաց, ոչ հավաստի աղբյուրներից, ինչը նրան կարող է մի շարք հոգեբանական դժվարությունների առջև կանգնեցնել»:
Վ. ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk