«ՆԵՐԱՌԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆԸ ՉՊԵՏՔ Է «ՊՏԻՉԿԱ» ՍՏԱՆԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ԱՐՎԻ». ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ
Արխիվ 12-16
«ՆԵՐԱՌԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆԸ ՉՊԵՏՔ Է «ՊՏԻՉԿԱ»
ՍՏԱՆԱԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ԱՐՎԻ». ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ
Այսօր սեպտեմբերիկ մեկն է` գիտելիքի օր եւ ուսումնական գործընթացի սկիզբ: Եվ ինչպես ամեն տարի է, ուրախության եւ երջանկության զգացումներին զուգահեռ նորից խոսվում է կրթության ոլորտի խնդիրների մասին: Դրանցից մեկը ներառական կրթությունն է, որի մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը խոսեցին «Ունիսոն» ՀԿ-ի ղեկավար Արմեն Ալավերդյանն ու նույն ՀԿ-ի հանրային կապերի պատասխանատու Մարիանա Չալիկյանը: Հայաստանում կա 139 դպրոց, որտեղ ներդրված է ներառական կրթության համակարգը, բայց բանախոսները կասկածներ ունեն, որ այդ դպրոցներում ներառական կրթության համակարգը լիարժեք չի գործում: Մինչդեռ ներառական կրթության համակարգն անհրաժեշտություն է ու պարտավորություն, քանի որ Հայաստանը 2010 թ-ին միացել է ՄԱԿ-ի հաշմանդամություն ունեցող անձանց կոնվենցիային: Հիմնական խոչընդոտը, սակայն, ներառական կրթության կրթական հաստատությունների ու ընդհանրապես կառույցների ֆիզիկական մատչելիության խնդիրն է: Մյուս խնդիրը կրթության առանձնահատուկ պայմաններ ունեցողներին տրամադրվող գումարների արդյունավետ բաշխումն է: Իսկ դր համար, ըստ Մարիաննա Չալիկյանի, անհրաժեշտ է կարիքների գնահատում: Օրինակ, ներառական կրթական համակարգ ունեցող դպրոցներում երեխաներին բաժանում են սնունդ: Բայց դպրոցը կարիքների գնահատում չի արել` արդյոք բոլոր երեխաները սննդի կարիք ունեն:
Արմեն Ալավերդյանի խոսքով` կարեւոր է նաեւ հանրության վերաբերմունքը կրթության առանձնահատուկ պայմաններ ունեցողների հանդեպ: «Ինչ է նշանակում` եղեք հանդուրժող նման երեխաների հանդեպ: Տպավորությունն այնպիսին է, որ դասարանում կամ դպրոցում տգեղ երեւույթ կա, որը պետք է հանդուրժել: Պետք է հավասարը հավասարի նման վերաբերվել: Ընդհակառակը, պետք է ոգեւորել, որ կան տարբեր հնարավորություններով երեխաներ: Նրանց պետք է ընդունել այնպիսին, ինչպիսին նրանք կան»,- կարծում է ՀԿ-ի ղեկավարը:
Ներառական կրթության զարգացման համար անհրաժեշտ է ունենալ մասնագետներ, որոնց պակասը շատ է զգացվում: Օրինակ, կան երեխաներ, որոնք ունեն եւ տեսողության եւ լսողության խնդիր, սակայն այդպիսի մասնագետ Հայաստանում գրեթե չկա:
Բանախոսները դեմ են մոտեցմանը, որ ներառական կրթության մասին չպետք է խոսել մոդայի կամ «պտիչկա» ստանալու համար: «Եթե դասարանում կա 30-40 աշակերտ, որից երկուսը հաշմանդամություն ունեն, նրանք կարող են բեռ դառնալ ուսուցչի համար, ով պատրաստ չէ եւ մասնագիտական որակ ապահովելու, աշխատելու բոլորի հետ: Այդ դեպքում սթրես է տանում հաշմանդամ երեխան, ծնողը, ինչու չէ նաեւ մյուս երեխաները: Այսինքն` պետք է ճիշտ կազմակերպել ներառական կրթությունը»,- մանրամասնում է Ալավերդյանը:
Մանրամասները` տեսանյութերում:
ՍՈՆԱ ԴԱՎԹՅԱՆ
Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk
1
31296 դիտում
2
10942 դիտում
3
2716 դիտում
4
1783 դիտում
5
1675 դիտում
2
19318 դիտում
3
11374 դիտում
5
8094 դիտում
3
17693 դիտում
