«ՔԱՂՑԸ ՀԱԳԵՑՆԵԼՈՒ ՄԻԱԿ ՄԻՋՈՑՆ ԱՐՄԱՏՆԵՐԻՆ ՎԵՐԱԴԱՌՆԱԼՆ Է»
Արխիվ 12-16
«ՔԱՂՑԸ ՀԱԳԵՑՆԵԼՈՒ ՄԻԱԿ ՄԻՋՈՑՆ ԱՐՄԱՏՆԵՐԻՆ ՎԵՐԱԴԱՌՆԱԼՆ Է»
Վերջերս Իտալիայի Քեթի քաղաքում կայացած վոկալի ամենամյա միջազգային մրցույթից հայ դասական երգչուհի-երգահան ԼԻԼԻԹ ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԸ Հայաստան է վերադարձել ոսկե մեդալներով եւ գավաթով, որոնք նրան շնորհվել է տարբեր անվանակարգերում` կատարողական վոկալի եւ հեղինակային ժանրում լավագույն ելույթի համար: Մրցույթին Լ. Համբարձումյանին ներկայացրել է Կատարողական արվեստի միջազգային ասոցիացիայի նախագահ Արման Ղուկասյանը. «Մինչ այս մրցույթին մասնակցելը, խուսափում էի որեւէ մրցույթի մասնակցել, մտածելով, որ արդարություն չկա, այժմ կարծիքս փոխվել է`արդարություն կա, լավ ձայնը գնահատվում է»,- «Իրավունքի» հետ զրույցում անկեղծացավ երգչուհին եւ խոստովանեց, որ Իտալիայում կատարվել է իր նվիրական երազանքերից մեկը`ելույթ ունենալ Պանթեոնում. «Այստեղ կատարեցի Սուրբ Պատարագից հատվածներ, որը հուզել էր օտար հանդիսատեսին: Մեր հոգեւոր երաժշտությունն ապշեցրել էր նրանց, մարդիկ մոտենում էին ու հարցնում, թե ինչ երգ կատարեցի: Հպարտ եմ, որ կարողացա հայ հոգեւոր երաժշտությունը հնչեցնել այնպիսի վայրում, ինչպիսին Հռոմի Պանթեոնն է»,-ընդգծեց Լ. Համբարձումանը:
Երաժշտական ուղղու, առաջիկա ծրագրերի եւ հայ երգարվեստում առկա խնդիրների շուրջ «Իրավունքը» զրուցեց Լիլիթ Համբարձումյանի հետ:
«ՀՈԳԵՎՈՐ ԵՐԱԺՇՏՈՒԹՅԱՄԲ ԿԱՐՈՂԱՆՈՒՄ ԵՄ ՀՈՒԶԵԼ ԻՄ ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍԻՆ»
- Երբեք չեմ երազել դառնալ երգչուհի, ընտրել էի իրավաբանի մասնագիտություն , բայց դրանից առաջ էլ ավարտել էի երաժշտական դպրոց: Բուհում սովորելուն զուգահեռ երգում էի եկեղեցու երգչախմբում, չմտածելով մեծ բեմերի մասին: Կյանքում առաջնորդվում եմ հետեւյալ կարգախոսով` հավատալ Աստծուն, նայել առաջ`չմոռանալով անցյալը, երեւի Աստված ուզեց, որ ելույթ ունենամ մեծ բեմերում: Ամեն ինչ տեղի ունեցավ պատահական, մասնակցեցի մի համերգի, որին ներկա էր կոնսերվատորիայի դասախոսներից մեկը, ով համերգի ավարտին ասաց, որ կցանկանար մեկ անգամ էլ ինձ լսել: Երգեցի, հավանեցին եւ սկսեցի լրջորեն զբաղվել երգարվեստով: Երգում եմ տարբեր ժանրերում, սակայն ինձ ավելի լավ եմ զգում հոգեւոր ժանրում: Հեգեւոր երաժշտությամբ կարողանում եմ հուզել իմ հանդիսատեսին, այս ժանրն իմն է, իմ ներաշխարհն է: Դրանով կարողանում եմ արտահայտել զգացմունքներս: Երջանիկ եմ, որ նման ժառանգության կրողն եմ, որի համար երախտապարտ եմ այդ ժառանգությունը մեզ ավանդողներին`Նարեկացուն եւ մնացած մեր մեծերին: Կան ժանրեր էլ, որոնք ստիպված եմ կատարում, զուտ սոցիալական խնդիրներ լուծելու համար: Հիմնականում կատարում եմ իմ հեղինակային երգերը:
«ԲԱՐՁՐԱՃԱՇԱԿ ՀԱՆԴԻՍԱՏԵՍ ՄԻՇՏ ԷԼ ԿԱ»
- Տարբեր ժանրերում երգելիս, ունենում տարբեր հանդիսատես, որոնք ունեն բարձր ճաշակ, նրանք ընտրված մարդիկ են: Բարձրաճաշակ հանդիսատես միշտ էլ կա, կարծում եմ յուրաքանչյուր մարդու մեջ էլ կա բարձր արվեստին հասնելու ձգտում: Պետք է ասեմ, որ արտիստից էլ է շատ բան կախված, եթե նա լավ մատուցի երգը, ապա լսողներ միշտ էլ կլինեն: Այն օրվանից, երբ ռեստորանային երաժշտությունը մտավ եթեր, հենց այդ օրվանից խախտվեցին արժեքային համակարգերը: Եթե երախային մատուցվի արժեքավոր երաժշտություն, ապա հետագայում էլ նա կշարունակի լսել նույն երաժշտությունը, որովհետեւ նրա ականջն արդեն սովորել է մաքուրին ու բարձրին: Մատաղ սերնդի մեջ այսօր կա այդ գիտակցությունը, պարզապես նրան պետք են լավ ուղղորդողներ եւ ուսուցիչներ:
«ՀԱԳԵՎՈՐ ՄԱՐԴՈՒ ՏԵՍԱԿԸ ԳՆԱԼՈՎ ՊԱԿԱՍՈՒՄ Է»
-Հեգեւոր ժանրից խոսելը մի քիչ ցավոտ է, քանի որ այստեղ ամեն ինչ չէ, որ հարթ է, բայց լավատես եմ եւ գիտեմ, որ ամեն ինչ լավ է լինելու: Կարծում եմ մեր ժողովուրդն այնքան խելացի է, որ մի օր իր մեջ կարթնացնի արժանապատվության զգացումը`իր արմատների եւ հոգեւոր արժեքների նկատմամբ: Այն փոքր ու մանր երեւույթները որոնք մեր երկիր են ներմուծվել դրսից եւ ունեն հատուկ նպատակ`ոչնչացնել ազգայինը, երկար չեն գոյատեւելու, քանի որ արդեն հայտնվել ենք քաղցի մեջ, որը հագեցնելու միակ միջոցը արմատներին վերադառնալն է: Այսօր նման վիճակում ենք հայտնվել բազմաթիվ թերացումների պատճառով, առաջինը եւ խոցելին այն է, որ մարդիկ հեռացել են հոգեւորից, հոգեւոր մարդու տեսակը գնալով պակասում է:
ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk
1
31234 դիտում
2
5378 դիտում
3
2485 դիտում
4
1760 դիտում
5
1614 դիտում
2
19213 դիտում
3
17693 դիտում
4
11364 դիտում
5
8086 դիտում
5
8286 դիտում
