«ԶԱՐՈՒՀԻ ՓՈՍՏԱՆՋՅԱՆԻ ԵՎ ՌՈՒԲԵՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ԿՈՆՖԼԻԿՏԸ ԽՈՐՔԱՅԻՆ Է»

«ԶԱՐՈՒՀԻ ՓՈՍՏԱՆՋՅԱՆԻ ԵՎ ՌՈՒԲԵՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ԿՈՆՖԼԻԿՏԸ ԽՈՐՔԱՅԻՆ Է»

Մարդու իրավունքների առաջին պաշտպան Լարիսա Ալավերդյանը երեկ լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ խիստ վրդովված անդրադարձավ «քաղաքագետ» Իգոր Մուրադյանի` «Հայաստանը պետություն չէ» հոդվածին: Նրա խոսքով` ինքն արտահայտում է ոչ միայն իր, այլեւ շատ քաղաքացիների վրդովմունքը: Հայաստանը պետություն է: «Չի կարելի կպնել պետությանը, ազգին, կրոնին: Չի կարելի իշխանությանը նույնացնել պետության հետ: Քննադատությունը պետք է լինի հասցեական: Միայն այդպես կարելի է առաջ գնալ»,– ասաց ԼԱՐԻՍԱ ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԸ:

Ինչ վերաբերում է Բաղրամյան պողոտայի դեպքերին, տիկին Ալավերդյանը դա համեմատեց 1988-ի շարժման հետ: «Բարձր եւ ուսյալ խավ էր պայքարում 1988-ին, բայց, ցավոք սրտի, այն ժամանակվա իշխանությունն իր գործելակերպով եւ գաղափարախոսությամբ չհամապատասխանեց հանրությանը: Ցավոք սրտի, նույնը հիմա է»,– ասաց բանախոսը:
Անդրադառնալով Ազատության հրապարակում հացադուլ հայտարարած «Ժառանգություն» կուսակցության մամլո խոսնակ Դավիթ Սանասարյանին, դրական բնութագրելով նրան` Լարիսա Ալավերդյանը դեմ արտահայտվեց հացադուլին` որպես պայքարի միջոցի: «Դա ոչ միայն Հայաստանում, այլեւ այլ երկրներում չաշխատող գործիք է, ավելին` անգամ հացադուլին որպես պայքարի միջոցի, լուրջ չեն վերաբերվում»,– կարծում է տիկին Ալավերդյանը:
Տիկին Ալավերդյանը կարծում է, որ հացադուլն արդյունավետ եւ ցանկալի արդյունքներ չի տա: Հակառակը` կարող է տարանջատում առաջացրել ժողովրդի եւ երիտասարդ քաղաքական գործիչների միջեւ: Ասուլիսի ավարտից հետո «Իրավունքը» մի քանի հարց ուղղեց առաջին օմբուդսմենին:
– Տիկին Ալավերդյան, Բաղրամյան պողոտայի այս ակցիան ի՞նչ ազդեցություն կունենա հետագա քաղաքական վերադասավորումների վրա:
– Կարծում եմ` կունենա դրական ազդեցություն` թե՛ քաղաքական, թե՛ հասարակական շրջանակներում: Անցած անգամ ասում էին` մենք ինչ ենք սպասում մեր ոստիկանությունից: Ոչ թե սպասում ենք, այլ պահանջում ենք եւ գիտենք` կարող են լինել ուրիշը:
– Բաղրամյան պողոտայի ակցիայից հետո կարծիքներ հնչեցին, որ պետք է ստեղծվի նոր, չկառավարվող ընդդիմություն:
– Մեր ընդդիմության թերացումն այդքան կառավարելի լինելը չէ, որքան հետեւողական չլինելը: Չկա այն մտածողությունը, որ պետք է լինել սկզբունքային եւ գնալ մինչեւ վերջ: Ամեն մեկն ուզում է ասել, որ ինքն է անելու մի բան, որն ուրիշը չի արել: Բայց դա հասունանալու խնդիր է: Ընդդիմությունը պետք է փոխվի: Դեռ չեն հասունացել այն քաղաքական ուժերը, որոնք կարող են փոփոխություն բերել` առանց հեղափոխության: Հեղափոխությունը փոփոխություն չի բերում, այլ` ցնցումներ: Ես դեմ եմ ցնցումներով հեղափոխությանը:
– Վերջերս ԱԺ արտահերթ նիստին վավերացվեց ՌԴ-ից 200 մլն դոլար վարկային համաձայնագիրը: Մինչ քվեարկությունը, փոքրիկ միջադեպ եղավ «Ժառանգություն» խմբակցության ղեկավար Ռուբեն Հակոբյանի եւ «Ժառանգության» պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանի միջեւ: Ըստ Ձեզ` կոնֆլիկտը քաղաքական այդ գործիչների միջեւ խորքայի՞ն է, թե` կոնկրետ հարցին վերաբերող տարաձայնություն:
– Չէ, խորքային է: «Ժառանգության» մեջ մի մասը կարծում է, որ Արեւմուտքի քաղաքակրթությունը մեզ ավելի արագ կտանի առաջ, քան ՌԴ-ի հետ նույն սայլակում մնալը: «Ժառանգության» մյուս մասի մեջ կա զգուշավորություն, որը պայմանավորված է աշխարհաքաղաքական իրավիճակով եւ մեր հարեւանների (Թուրքիայի, Ադրբեջանի) եւ Հայաստանի միջեւ առկա գրեթե անփոփոխ քաղաքակրթական հակասություններով, այսինքն` մեր հարեւաններն ասում են` հայերն ընդհանրապես չպետք է լինեն: Հետեւաբար, «ժառանգության» այս մասի կարծիքով` չի կարելի ՌԴ-ին հետ մղել` առանց հստակ անվտանգության գործընկեր ունենալու: Ռուբեն Հակոբյանն այդ միտքն էր արտահայտում, եւ «ժառանգության» մեջ էլի կան նման կերպ մտածողներ: Ես Ձեզ ասեմ, որ մեր ընդդիմությունն ավելի շատ է խոսում, որ ՌԴ-ի հետ մոտ լինելը մեզ ավելի է դարձնում է Արեւմուտքի հակառակորդ, քան` Արեւմուտքը: Վերջինս շատ էլ լավ ուզում է մեզ հետ համագործակցել, ավելի հանդուրժող է այս ընթացքի հանդեպ, քան մեր որոշ ընդդիմադիրներ…
– Օրինակ` Զարուհի Փոստանջյանը:
– Թեկուզ Զարուհի Փոստանջյանը, ում դիրքորոշումը խորքային է այս հարցում: Խնդիրն այլ տեղ եմ տեսնում: Ինչպե՞ս ենք մենք հավասարը հավասարի հետ խոսում ՌԴ-ի հետ: Մեր պետական այրերը պետք է իրենց արժանապատվորեն պահեն, չառաջացնեն Բիբին-պետություն այս իրավիճակը: Սա է խնդիրը, ոչ թե` ումից վերցրին գումարներ: ՌԴ-ից էլ պետք է վերցնել, Եվրոպայից էլ: Եթե տեսնենք ինչ է (նկատի ունի, եթե պետության շահը պահանջում է-խմբ.) Թուրքիայից էլ կարելի է վերցնել:
– Այսքանից հետո կարո՞ղ ենք ասել` «Ժառանգություն» կուսակցությունը` որպես միասնական միավոր, գոյություն չունի:
– Չեմ կարծում: «Ժառանգությունը» կարծես թե կարողանում է տապալված վիճակից ոտքի կանգնել, եւ դա երեւաց նախագահի ընտրություններից հետո:
ՍՈՆԱ ԴԱՎԹՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝