«ՍԱ ՀԱՂԹԱՆԱԿ ՉԷՐ, ԲԱՅՑ ԿԵՍ ՔԱՅԼ ԱՌԱՋ ԷՐ»
Արխիվ 12-16«ՍԱ ՀԱՂԹԱՆԱԿ ՉԷՐ, ԲԱՅՑ ԿԵՍ ՔԱՅԼ ԱՌԱՋ ԷՐ»
էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման դեմ 8-9 օր շարունակվող պայքարը Բաղրամյան փողոցում վերածվեց դիմակահանդեսի: Կիրակի օրը բարիկադների վրա հայտնվեցին ողջ ցույցի ընթացքում չտեսնված ու չլսված նախախորհրդարանական դեմքերը, բաժանեցին կազմակերպիչներին երկու մասի ու ցուցարարներին կանգնեցրին երկընտրանքի առաջ: Մնալ Բաղրամյան փողոցում, թե՞ գնալ Ազատության հրապարակ, սա էր մերօրյա համլետների խնդիրը: Ինչեւէ, ակնհայտ է, որ Բաղրամյան փողոցում փոխվել են ոչ միայն կազմակերպիչները, այլ տրամադրություններն ու անտիսանիտարական մթնոլորտը: Իսկ Ազատության հրապարակում, որտեղ մասնավորապես «Ոչ թալանին» նախաձեռնության անդամներն են հավաքվում, մոտեցումները կարծես թե նույնն են մնացել: Եվ նրանց շուրջ հավաքվածներն էլ, համենայնդեպս, շատ ավելի բարեկիրթ ու ադեկվատ զանգվածն էր: Տեղի ունեցած բաժանումների եւ պայքարի հետագա մարտավարության մասին «Իրավունքը» զրուցեց «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության անդամ եւ Բաղրամյան փողոցում մինչեւ երեկ շարունակվող ցույցի հիմնական կազմակերպիչներից ՄԱՔՍԻՄ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ հետ:
«ԱՅՍ ՊԱՀԻՆ ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑՈՒ ԳՐՊԱՆԻՑ ԱՎԵԼ ԳՈՒՄԱՐ ԴՈՒՐՍ ՉԻ ԳԱԼՈՒ»
–Մաքսիմ, հաղթանակ համարո՞ւմ եք այն, որ ՀՀ նախագահի կողմից հայտարարվեց, թե մինչեւ աուդիտի անցկացումը, եզրակացության կազմումը` կառավարությունն իր վրա կվերցնի էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման ամբողջ բեռը:
– Ո՛չ, սա հաղթանակ չէր, այլ կես քայլ առաջ էր: Հաղթանակ միայն մի մասով կարելի է համարել, որ այս պահին ՀՀ քաղաքացու գրպանից ավել գումար դուրս չի գալու, բայց վերցնելու են պահուստից: Այսինքն` այն գումարից, որը ՀՀ քաղաքացին կրում է` իր կարիքները հոգալու համար: Հետեւաբար, դեռ կշարունակենք այս ձեւով, որովհետեւ հանրային մեծ ճնշման արդյունքում կարելի է կես քայլը սարքել մեկ, երկու, երեք:
– Հանրային ճնշումը էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման դեմ չավարտվե՞ց` «Ոչ թալանին» նախաձեռնության Բաղրամյան փողոցից հեռանալով:
– Հանրային ճնշում այս պահին իրականացնում են մեր ընկերները Բաղրամյան փողոցում, եւ այստեղ էլ է հնարավոր դա:
– Դուք իրենց ընկերներ եք համարում, իսկ նրանք ընդամենը մեկ օր առաջ, երբ «Ոչ թալանին» նախաձեռնությունը որոշեց տեղափոխվել Ազատության հրապարակ, դավաճաններ էին համարում Ձեզ:
– Դա իրենց խնդիրն է, այնտեղ մեր ընկերներն են...
– Բայց Բաղրամյան փողոցում բարիկադների վրա այսօր հայտնվել են տարօրինակ դեմքեր, որոնց 8-9 օրերի ընթացքում չենք տեսել ցույցերի ժամանակ: Նրանք նույնպե՞ս Ձեր ընկերներն են:
– Քանի որ խիստ զբաղված լինելով` չեմ տեսել, թե ովքեր են հիմա այնտեղ, ուստի չեմ կարող պատասխանել: Միգուցե եղել են նրանք այնտեղ այդ օրերին, բայց զբաղված են եղել գործերով, ու դուք չեք տեսել իրենց:
ԴԱՎԱՃԱՆՆԵ՞Ր, ԹԵ՞ ԸՆԿԵՐՆԵՐ
–Ինչպես տեսնում ենք, «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնությունը հանրային քննարկում է կազմակերպել Ազատության հրապարակում, նույնպիսի հայտարարություններ հնչում են Բաղրամյան փողոցում հայտնված կազմակերպիչների կողմից: Փորձե՞լ եք նրանց հետ ընդհանուր հայտարարի գալ:
– Շատ լավ է, որ կարողանում են ինքնակազմակերպվել, թող լինի: Այս պահին, փաստորեն, ստացվում է այստեղ-այնտեղ քննարկումներ են: Չնայած, ես չեմ առանձնացնում, որովհետեւ պայքարը ընդհանուր մի խնդրի հետ է կապված, ու կապ չունի, թե ով որտեղ է: Եթե այն օրը մենք այնտեղ կանգնած էինք Ազատության հրապարակում, ու մարդիկ մեքենայով շրջում էին ու այնտեղ չէին, ուրեմն իրե՞նք էլ էին դավաճան, բնականաբար` ոչ:
– Այսինքն` հնարավո՞ր է միացում Բաղրամյան պողոտայի մասնակիցների հետ:
– Իհարկե, ոչինչ բացառել չի կարելի: Ինչպես արդեն ասացի, այնտեղ մեր ընկերներն են` անկախ մեր հանդեպ իրենց դիրքորոշումից:
– Իսկ ի՞նչ կասեք Բաղրամյան փողոցում մնացած ցուցարարների մասին, որոնք Ձեր կազմակերպած ցույցին են եկել ի սկզբանե, սակայն այսօր առանց Ձեզ մնացել են այդտեղ:
– Այդ մարդիկ ավելի նպատակահարմար են գտնում փողոցային պայքարը շարունակելը նման ֆորմատով ու այնտեղ: Կարծում եմ, որ որեւէ մեկն իրավունք չունի մեղադրել նրանց, թե ինչու են մնացել այնտեղ:
– Ի դեպ, մամուլում շրջանառվում էր, որ «Հայազն» կուսակցության տղաներն այլեւս «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության հետ չեն: Ի՞նչ սեւ կատու է անցել Ձեր միջեւ:
– «Ոչ թալանինն» առանձին կառույց է, «Հայազնը»` առանձին: Ոչ մեկի միջեւ սեւ կատու չի անցել: Չգտեմ ինչի մասին եք խոսում, դա իրենց որոշումն է:
«ԿԱՆ ՄԱՐԴԻԿ, ՈՐՈՆՔ ՄԻԳՈՒՑԵ Ե՛Վ ԱՅՍՏԵՂ ԵՆ, Ե՛Վ ԱՅՆՏԵՂ»
–Չե՞ք կարծում, որ Բաղրամյան փողոցում մնացած ցուցարարների կողմից սկսել է սոցիալական պահանջը քաղաքական երանգ ստանալ:
– Կարծում եմ` այնտեղից էլ կա ուղիղ եթեր, այնտեղ էլ կան մարդիկ, ու իրենք պետք է ասեն: Ամեն դեպքում, ըստ իս, այնտեղ որեւէ բան չի փոխվել: Պահանջները նույն են, ու քաղաքական ինչ-որ բան չեմ նկատում:
– Որքանո՞վ է արդյունավետ այս պահին Բաղրամյան-Ազատության հրապարակ երկու ճակատ կազմած պայքարը շարունակելը:
– Իմ կարծիքով` ավելի ճիշտ է 12-15 եւ ավելի շատ ճակատներով պայքարը, որովհետեւ նույն խնդրի շուրջ ինչքան շատ պայքարի օջախներ լինեն, այնքան շատ ավելի հանրային իրազեկվածությունը մեծ կլինի, այնքան ավելի շատ մարդիկ կներգրավվեն: Ինչպես ականատես եղանք օրեր առաջ, երբ նստացույցը ընթանում էր, ու որոշ մարդիկ Ֆրանսիայի հրապարակը փակեցին, հետո եղավ նաեւ մեքենաներով ինչ-որ ազդանշաններ տալ, պտտվել: Այսինքն` ինչքան շատ աղբյուրներ լինեն պայքարի, այնքան լավ:
– Ամեն դեպքում, 8-9 օր Բաղրամյան պողոտայում կազմակերպված բողոքի ցույցի ղեկը «Ոչ թալանին» նախաձեռնության ձեռքում էր, մի՞թե ձեր բացթողումը չեք համարում այն, որ կիրակի օրը այնտեղ իրենց կազմակերպիչներ ու նախաձեռնողներ հայտարարեցին բոլորովին այլ դեմքեր:
– Ո՛չ, բացթողում չէր, որովհետեւ երբ հարցը դրվեց քննարկման, մարդկանց մի մասը ընտրեց Ազատության հրապարակ գալը: Եվ կարծում եմ` բացթողում ասելը սխալ է: Շատ մարդիկ գուցե ընտրեին այնտեղից տուն գնալը, ի՞նչ է, մեղավո՞ր էին կամ սխա՞լ էին, չկա նման բան: Այնպես որ, ո՛չ Ազատության հրապարակ եկողներին, ո՛չ էլ այնտեղ մնացողներին որեւէ մեկն իրավունք չունի մեղադրելու: Ամեն մարդ իր պայքարի ուղին ինքն է ընտրում: Այստեղ կան մարդիկ, որոնք միգուցե ե՛ւ այնտեղ են, ե՛ւ այստեղ:
– Այսօր բոլորն իրենց ցույցի նախաձեռնողներ ու կազմակերպիչներ են հռչակում, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այս երեւույթը:
– Հանրությունն այս շարժման ողջ ընթացքին լավ ծանոթ է, քանի որ մամուլը բավականին իրազեկել է, եւ մեր քաղաքացիները գիտեն ով ինչ է արել:
– Ո՞րն է լինելու «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնության հետագա քայլերը, հիմա էլ 24-ժամյա ռեժիմով կմնաք Ազատության հրապարակո՞ւմ:
– Հանրային քննարկումից հետո այդ ամենն ավելի կհստակեցվի եւ կասվի:
– Խոսակցություններ կան, որ 3-6 ամիս է տեւելու աուդիտի անցկացումը, ինչպե՞ս եք պատկերացնում հետագա քայլերը:
– Բնականաբար, հենց սկզբից էլ հնարավոր է հասկանալ այդ ամեն ինչի տրամադրվածությունը, ուղղվածությունը, այսինքն` դա տանում է խնդրի իրական բացահայտմա՞ն, լուծմա՞ն, թե դեպի փակուղի` հաստատելու այս թիվը: Այս առումով, երբ կսկսվի գործընթացը, ըստ դրա էլ կհասկանանք, թե արդյոք նորից դուրս ենք գալու փողոց:
– Եթե իշխանությունը վերջնականապես չբավարարի այս պահանջը, հնարավո՞ր է, որ նաեւ «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնությունը քաղաքական պահանջ առաջ քաշի:
– Ոչինչ բացառել հնարավոր չէ...
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ
Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk