ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ՓԱՍՏԱՐԿՆԵՐԸ Վ. ԲՈՍՏԱՆՋՅԱՆԻ ՀԱՄԱՐ ԼՈԼՈՆԵՐ ԵՆ

ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ՓԱՍՏԱՐԿՆԵՐԸ  Վ. ԲՈՍՏԱՆՋՅԱՆԻ ՀԱՄԱՐ ԼՈԼՈՆԵՐ ԵՆ

Տնտեսագետ, ԱԺ նախկին պատգամավոր Վարդան Բոստանջյանի կարծիքով` ե՛ւ գազամատակարարման, ե՛ւ էլեկտրաէներգայի մատակարարման թափանցիկ գործունեություն, ըստ էության, գոյություն չունի: Այդ պատճառով հասարակությունը չի կարողանում իմանալ, թե տվյալ համակարգերն արդյունավե՞տ են աշխատում, թե` ոչ, արդիական են, թե արդիական չեն եւ եթե այդպիսին չեն, ապա ի՞նչ է արվում դրանք արդիականացնելու համար: Տնտեսագետի կարծիքով` անհայտ են նաեւ, թե  ինչքա՞ն են այն վարկային ռեսուրսները, որոնք ուղղվել են այդ համակարգերի բարելավման, կատարելագործման եւ արդիականացման համար:
«Որեւէ մեկը տեղյակ չէ, թե այդ գումարները ծախսվել են ըստ նպատակի՞, թե` ոչ եւ այսօր առաջացել է այն, ինչին մենք ականատես ենք լինում»,- ասում է Վ. Բոստանջյանը:
Փաստորեն, ստացվում է մի քանի անհայտով հավասարում, որն ըստ էության լուծել հնարավոր չէ: Այդ դեպքում ինչո՞ւ է Նազարյանն ասում, որ իրենք երկու կողմերի համար էլ  «հասկացված» չեն, բայց դա իրենց «խաչն է եւ պարտավոր են տանել»: Իրականում ինչո՞ւ Նազարյանին չեն հասկանում, եւ ինչո՞ւ է նրանց «խաչն» այդքան ծանր թվում իրենց: Այլ կերպ ասած` Նազարյանի խոսքն իրականում ինչի՞ մասին է` «Իրավունք»-ի հարցին  ի պատասխան` Վ. Բոստանջյանը նշեց, որ նեղ վիճակում հայտնվածները, առավել եւս երբ կատարում են սուբյեկտիվ գործառույթներ եւ ցուցաբերում են սուբյեկտիվ մոտեցումներ, բնականաբար ցանկացած պարագայում  փնտրում են արդարացման միջոցներ:

Տնտեսագետի կարծիքով, եթե հանկարծ իշխանությունները դժվարություններ են ունենում, հասարակությունը կարող է կիսել այդ դժվարությունները, բայց այդ դժվարությունները երբեք չպետք է սուբյեկտիվ լինեն: Իսկ թե Նազարյանը հոսանքի թանկացման հիմքերը նշելով` ինչո՞ւ է անցյալ տարվա սակավաջուր լինելն ու  ատոմակայնի վերանորոգումը պատճառ բերում, քանի որ անցյալ տարվա հոսանքի թանկացման պատճառը կրկին դա է եղել, եւ այս անգամ էլ կրկին նույն փաստարկներն են ներկայացվում, եւ դրանք  ընդունելի՞ են իր համար հարցին, Վ. Բոստանջյանը պատասխանեց.
«Հովհաննես Թումանյանի «Մի ամլիկ գառ»-ի պատմությունը գիտե՞ք, որ երբ գայլն ուզում է գառին ուտել, դա կարեւոր չի, թե գառը մինուճար է, թե մի տարեկան չկա: «Ասավ, հասավ գառանը, առավ թռավ անտառը»: Այսինքն, սակավաջուր էլ կլինի, այլ խնդիրներ էլ կլինեն, բայց պետք չէ երբեք լոլոներ կարդալ»,- ասում է տնտեսագետը:
Հասարակական ճնշումները կօգնե՞ն, որ խնդիրն ի շահ քաղաքացիների լուծվի, եւ հոսանքի սակագինը չբարձրանա հարցին, տնտեսագետը պատասխանեց, որ որքան էլ բաժակը մեծ լինի, եւ որքան էլ ջուրը դանդաղ գա, միեւնույնն է, այդ բաժակը լցվելու է:
«Այս պահին մենք գտնվում ենք այդ իրավիճակում: Իսկ որ լցվում է` ի՞նչ է լինում, թափվում է, չէ՞: Այ հիմա այդ պրոցեսն է տեղի ունենում: Եթե որեւէ մեկը դա չի հասկանում, թող գնա «Հազար ու մի գիշերը» կարդա»,- ասում է Վ. Բոստանջյանը:
ԱՐՄԻՆԵ  ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝