«ԿՈՉ ԵՄ ԱՆՈՒՄ ՀԱՆՐՈՒԹՅԱՆԸ ԲՈՅԿՈՏԵԼ ՀԵՌՈՒՍՏԱՍԵՐԻԱԼՆԵՐԸ»

«ԿՈՉ ԵՄ ԱՆՈՒՄ ՀԱՆՐՈՒԹՅԱՆԸ ԲՈՅԿՈՏԵԼ ՀԵՌՈՒՍՏԱՍԵՐԻԱԼՆԵՐԸ»

«Իրավունքի» «Ուղիղ կապ» խորագրի հերթական հյուրը ՀՀ մշակույթի նախարարի տեղակալ ԱՐԹՈՒՐ ՊՈՂՈՍՅԱՆՆ էր: Իսկ նրան ուղղված մեր ընթերցողների եւ ֆեյսբուքյան օգտատերերի հարցերը վերաբերում էին մասնավորապես կինոոլորտի զարգացման հեռանկարներին ու թատերարվեստի ոլորտում պետական քաղաքականության քայլերին:

«ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԽՆԴԻՐՆ Է ՀԱՎԱՍԱՐ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐ ԱՊԱՀՈՎԵԼ»

- Հարուստ պատմություն ունեցող ազգ ենք, ունեցել ենք բազում հզոր եւ խելացի թագավորներ, պատմական դեմքեր. արդյո՞ք Մշակույթի նախարարությունը քայլեր ձեռնարկում է պատմական ֆիլմեր նկարելու համար (ՏԱԹԵՎ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ, ք. Արմավիր):
- Համաձայն եմ, որ ունենք պատմական լուրջ իրադարձություններ, անհատներ, որոնց մասին կարելի է ֆիլմեր նկարահանել, բայց դա շատ մեծ բյուջե է պահանջում: Դեռեւս նախորդ տարի կար առաջարկ` նկարահանել ֆիլմ Վարդանանց պատմության մասին: Ուղղակի, այստեղ միայն պետության հնարավորությունները չեն բավականացնի, եւ բացի այդ, պետք է պրոդյուսերական կուռ կոլեկտիվ ու կամք, որպեսզի հնարավոր լինի այդ ամբողջ գործընթացն իրականացնել: Նախարարությունն ունի տրամադրվածություն` այդ ամենին ինչ-որ չափով աջակցելու, բայց պետք է լինի նախաձեռնություն, լուրջ թիմ եւ առաջին հերթին ֆինանսավորում:
- Որեւէ վերահսկողություն իրականացնո՞ւմ է նախարարությունը, որ ամեն անորակ ֆիլմ չհայտնվի միջազգային ինչ-որ կինոփառատոներին ու խայտառակի Հայաստանի անունը: (ԴԱՎԻԹ ՂԱՐԻԲՅԱՆ, ք. Երեւան)
- Հարցը մի քիչ սուր է հնչում, բայց ներկայացնեմ, թե ինչ է արվում` հայկական կինոարվեստը զարգացնելու, մասնավորապես տարածելու համար: Պետությունն ունի լծակներ եւ հնարավորություններ` ապահովելու մեր կինոարտադրության տարածումն արտերկրում` կինոշուկաների, կինոփառատոների, կինոմրցույթների մասնակցելու համար: Հետեւաբար, պետության խնդիրն է հավասար պայմաններ ապահովել բոլոր կինոարտադրողների եւ կինոտարածողների համար, հատկապես միջազգային կարեւորագույն հարթակներում, ինչպիսիք են Կաննի կինոփառատոնը, Մոսկվայի, Նյու Յորքի, Բեռլինի կինոփառատոները: Այսինքն` պետությունն այսօր հայտ է ներկայացնում, այսպես ասած, վարձում է տաղավարներ եւ ապահովում է բոլոր ցանկացողների մասնակցությունը: Իսկ ցանկացողները կարող են իրենց կինոարտադրանքը ներկայացնել այդ փառատոներում: Այլ մոտեցում, որ պետությունը թույլ չտա կինոարտադրանքը ներկայացնել այս կամ այն միջազգային փառատոնում` չկա: Բացի այդ, յուրաքանչյուր կինոփառատոն կամ կինոշուկա ունի իր չափանիշները, եւ իրենք են ընտրություն անում, թե որ կինոարտադրողին հրավիրեն:

ՀԱՐԿԱՅԻՆ ԵՎ ՎԱՐԿԱՅԻՆ ԱՐՏՈՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ` ԿԻՆՈԱՐՏԱԴՐՈՂՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ

- Վերջերս մի լավ բան եղավ` Մալաթիայի կինոթատրոնը վերականգնվեց: Հնարավո՞ր է, որ առաջիկայում մյուս կինոթատրոններն էլ վերականգնվեն, որոնք այսօր վերածվել են առեւտրի տների (ՔՐԻՍՏԻՆԵ ՍԱՐԳՍՅԱՆ, ք. Երեւան):
- Մենք էլ ենք համարում, որ շատ լավ է, որովհետեւ եթե կինոտարածում չլինի, որն իրականացվում է հիմնականում կինոթատրոնների միջոցով, մեր կինոարվեստը զարգացում չի կարող ապրել: Ինչ վերաբերում է, այսպես ասած, առեւտրի տների վերածված կինոթատրոնների վերականգնմանը, սա մի քիչ պրոբլեմատիկ խնդիր է, որովհետեւ դրանք ոչ պետական են եւ ունեն սեփականատերեր: Այլ խնդիր է, որ պետությունը  փորձի այնպիսի պայմաններ ստեղծել կինոարտադրության եւ կինոյի տարածման համար, որ ձեռնտու լինի այդ սեփականատերերին վերականգնել դրանք: Այսինքն` աշխատեցնել դա ոչ թե որպես առեւտրի տուն, այլ որպես կինոյի վաճառքի կամ կինոծառայություն տրամադրելու կենտրոն: Դրա համար հիմա մշակում ենք «Կինոյի մասին» օրենքը, որով փորձում ենք հարկային եւ վարկային արտոնություններ տրամադրել կինոարտադրության եւ կինոտարածման համար: Կարծում ենք` այս ֆինանսական լծակը լուրջ ազդեցություն կունենա, որպեսզի կինոթատրոնները փորձեն աշխատել: Չէ որ բիզնես առումով հնարավորություն կլինի, որպեսզի այս կինոթատրոնները նաեւ իրենց տերերին եկամուտներ բերեն: Սա թերեւս տարբերակներից մեկն է: Իսկ տվյալ պարագայում, անկեղծ խոստովանեմ` պետությունն այնքան ֆինանսական հնարավորություններ չունի, որ նոր կինոթատրոններ կառուցի կամ վերակառուցի հները, հատկապես որ դրանք պետական չեն:
- Չե՞ք կարծում, որ Երեւանն ունի ակումբային մշակույթի զարգացման կարիք (ԱՐՍԵՆ ԲԵԿԵՉՅԱՆ, ք. Երեւան):
- Իհարկե ունի: Եվ պետք չէ վախենալ ակումբային մշակույթից: Օրինակ, ամբողջ աշխարհում ջազը ժամանակին եւ ինչու չէ նաեւ Խորհրդային Միության տարիներին ինչ-որ ձեւով համարվում էր արգելված մշակույթի տեսակ ու իր ակումբային զարգացումը ստացավ: Բայց նույն ջազի համար ակումբային մթնոլորտը շատ հարիր է եւ տրամաբանական: Այնպես որ, համաձայն եմ ակումբային մշակույթի զարգացմանը, բայց միայն թե բարձրաճաշակ լինի:

«ԲԱՑԱՐՁԱԿ ՉԵՆՔ ՖԻՆԱՆՍԱՎՈՐՈՒՄ ՈՉ ՄԻ ՀԵՌՈՒՍՏԱՍԵՐԻԱԼ»

- Գաղտնիք չէ, որ մարզային համայնքների թատերական կյանքը բավական պասսիվ է: Ինչ-որ ծրագիր կա՞, որպեսզի այնտեղ թատերական կյանքն ակտիվանա (ԼՈՒՍԻՆԵ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ, ուսուցիչ):
- Իհարկե, կան: Չէի ասի, որ դրանք այնքան բավարար են, որպեսզի համահարթեցնեն Երեւանի մշակութային կյանքն ընդհանրապես կամ թատերականը` մասնավորապես: Եթե կոնկրետ հարցը վերաբերում է թատերարվեստի տարածմանը, մեր բոլոր պետական եւ ինչու ոչ նաեւ մասնավոր թատրոններն ունեն մարզերում հյուրախաղային ծրագրեր տարվա ողջ ընթացքում:
- Հեռուստաերիալների որակի բարձրացման, ինչպես նաեւ հեռուստատեսային թատրոնները կյանքի կոչելու ուղղությամբ ի՞նչ է անում նախարարությունը: (ԳԱՅԱՆԵ ԱՂԱՅԱՆ, ք. Երեւան)
- Շատ հետաքրքիր հարց է, հատկապես երկրորդ մասով: Կարծում եմ`  ընդունելի գաղափար է: Եթե հիշում եք, Սովետմիության տարիներին կային հեռուստաթատրոններ: Անցած տարվա աշնանը այդպիսի մի երկու ծրագիր նախագծել ենք եւ արդեն պատրաստ է: Չեմ ուզում ասել, թե երբ կլինի, որովհետեւ կախված է ֆինանսական եւ կազմակերպչական հարցերից: Ինչ վերաբերում է հեռուստասերիալներին, թող կարծիքս սուբյեկտիվ չհնչի, բայց դրանց դեմ չեմ: Հեռուստասերիալների մշակույթը` որպես այդպիսին, ամբողջ աշխարհում տարածված երեւույթ է: Այլ խնդիր է, որ խիստ դեմ եմ հեռուստասերիալների որակին, նրանց առաջ քաշած գաղափարներին, թե ինչ է դրանցով քարոզվում, ինչպես ու ինչ լեզվով է մատուցվում: Խնդիրն այն է, որ Մշակույթի նախարարությունը հեռուստաընկերությունների մեդիա դաշտի վրա ոչ մի լիազորություն չունի: Մեզ բազմիցս են այդ հարցով դիմում եւ ինչ-որ տեղ նաեւ ոչ իրավացի ձեւով մեղադրում: Մինչդեռ մեր մոտեցումն այն է, որ բացարձակ չենք ֆինանսավորում ոչ մի հեռուստասերիալ: Եվ ի վերջո, եթե չլինի պահանջարկ, այդ հեռուստասերիալները, կարծում եմ, կյանք չեն ունենա: Իսկ եթե լինեն լավ հեռուստասերիալներ, որոնք քարոզում են ինչ-որ նպատակներ, թեկուզ կենցաղային բնույթի` ընդունելի են, բայց միայն պատշաճ մատուցվի: Բացի այդ, ես անձնապես կոչ եմ անում հանրությանը բոյկոտել այդ հեռուստասերիալները:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝