ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ԱՂՄԿՈՒՄ ՈՍԿԵԳՈՐԾՆԵՐԸ

ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ԱՂՄԿՈՒՄ ՈՍԿԵԳՈՐԾՆԵՐԸ

Փաստաթղթավորման սահմանափակ հնարավորության եւ ոսկու վաճառքի ու ոսկեգործության առանձնահատկությունները հաշվի առնելով` կառավարությունը որոշեց ընդառաջ գնալ եւ շրջանառության հարկի փոխարեն այս ոլորտում կիրառել արտոնագրային վճար` 0,7 մետր սեղանի համար 35 հազար դրամ` Երեւանում, 25 հազար` մարզերում, իսկ սահմանամերձ համայնքներում` 0 դրամ:

Որքան էլ կառավարության այս որոշումը նպատակ է ունեցել օժանդակել ոսկեգործության զարգացմանը, հիմա էլ ոսկու առեւտրով զբաղվողները դժգոհում են արտոնագրային վճարի չափից` պահանջելով վճարել շրջանառության ծավալի մեկ տոկոսի չափով հարկ:
Իսկ ինչպե՞ս որոշել այդ տոկոսը:
Տրամաբանական է, որ շրջանառության ծավալը որոշելու համար անհրաժեշտ է փաստաթղթավորել գործունեությունը: Սրան ոսկեգործները համաձայն չէին, եւ կառավարությունը համաձայնեց ոլորտը հարկել արտոնագրային վճարով, որի չափը ավելին չէ, քան միջին աշխատավարձ ստացող սովորական աշխատողից գանձվող հարկերը:
Ոսկու վաճառքով զբաղվողները դա մեծ գումար են համարում` պատճառաբանելով, թե առեւտուրը նվազել է, մարդիկ հազիվ են ծայրը ծայրին հասցնում եւ այլն: Հաստատագրված վճարի ավելի ցածր չափի դեպքում էլ, սակայն, այդ մարդիկ բողոքելու էին:
Պատճառները բազմազան են, եւ ոչ միշտ պայմանավորված սոցիալական վիճակով կամ ծանր պայմաններով:
Եթե ուշադրություն եք դարձրել, ապա մամուլի հրապարակումներում ավելի հաճախ օգտագործվում է ոսկու վաճառքով զբաղվողներ տերմինը, ավելի քիչ` ոսկեգործներ, եւ հազվադեպ` ոսկերիչներ:
Ոսկերիչների թիվն իսկապես սահմանափակ է, եւ ոսկերիչ վարպետները` հայ ոսկերչության դարավոր ավանդույթներին հավատարիմ, շարունակում են ստեղծել արվեստի իսկական գործեր, եւ նրանք հաճախորդի կամ արտադրանքի սպառման խնդիր չունեն:
Շուկայական հարաբերությունների պայմաններում գաղտնիք չէ, որ այդ գործով սկսեցին զբաղվել մասնագիտական պակաս հմտություններ ունեցող մարդիկ եւս, որոնց եւ անվանում են ոսկու վաճառքով զբաղվողներ, իրականում` վերավաճառողներ:
Եթե նկատել եք, ապա այսօր ցանկացած առեւտրի մեծ կենտրոն կամ տոնավաճառ ունի ոսկեգործների համար նախատեսված տաղավարներ, որոնց թիվը գնալով աճում է` գերհագեցնելով ոսկեղենի շուկան:
Արդյո՞ք հաստատագրված վճարի չափն է մեղավոր, թե ոլորտն է աստիճանաբար կորցնում իր գրավչությունն ու մրցունակությունը:
Ամենապարզ հաշվարկով մեկ միավոր ոսկեղեն իրացնելու դեպքում էլ ձեռներեցը կարող է վճարել պահանջվող հարկը:
Իսկ թե իրականում ինչ է կատարվում ոսկեղենի շուկայում, բողոքելու եւ նվնվալու փոխարեն` պետք է լուրջ եւ մասնագիտական քայլեր կատարեն «Ոսկերչությամբ զբաղվողների միավորում» եւ նման առաքելություն ունեցող հասարակական կազմակերպությունները:
Վ. ՔՈՉԱՐՅԱՆ

Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk

Հետևեք մեզ նաև տելեգրամում՝

Ներբեռնեք Iravunk հավելվածը և եղեք միշտ տեղեկացված՝