ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ԱՄԵՆԱՄԵԾ ՑԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՅԴՊԵՍ ԷԼ ՏԵՂԻ ՉՈՒՆԵՑԱՎ
Արխիվ 12-16ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ ԱՄԵՆԱՄԵԾ ՑԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՅԴՊԵՍ ԷԼ
ՏԵՂԻ ՉՈՒՆԵՑԱՎ
«Իրավունք»-ն արդեն տեղեկացրել է, որ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի այսօրվա նիստի ժամանակ միաձայն որոշում կայացվեց օգոստոսի 1-ից բարձրացնել էլեկտրաէներգիայի սակագինը 6,93 դրամով: Համաձայն այդ որոշման սովորական սպառողների համար էլեկտրաէներգիայի 1 կՎտ/ժամի ցերեկային սակագինը կկազմի 48,78 դրամ, իսկ գիշերային ժամերինը՝ 38,78 դրամ: Նիստի ժամանակ, սակայն Ռ. Նազարյանը նշեց, որ ցավում է, որ հասարակությունը նման զգայուն թեմային, ինչպիսին է գազամատակարարման և էլեկտրամատակարարման սակագների հարցը անվստահությամբ է վերաբերում: Նրա խոսքով հանձնաժողովի ամենամեծ պատասխանատվությունն ու առաքելությունը էներգետիկ համակարգի հուսալի, անվտանգ, ֆինանսական կայունություն ապահովող գործունեությունը պետք է լինի և եթե հանձնաժողվն այն չապահովի, այդ դեպքում կարող են իրենց մեղադրել, որ իրենք իրենց տեղում չեն: «Խնդիրներ են առաջանում և մենք պետք է ժամանակին այդ խնդիրները վերլուծենք, գնահատական տանք և ժամանակին իրենց գործառույթների շրջանակներում ազդակներ հաղորդենք, որպեսզի իրավիճակն էլ ավելի չբարդանա», -իր խոսքում ասաց Նազարյանը: Նա նշեց նաև, որ հանձնաժողովի ղեկավարությունը ստանձնելու ժամանակ պատասխանելով լրագրողներից մեկի այն հարցին, թե՝ ո՞րն է իր ամենամեծ ցանկությունը, նա պատասխանել է, որ իր ամենամեծ ցանկությունն այն է, որ կարողանա ապահովել այնպիսի իրավիճակ, որպեսզի հանրությունը լավ ճանաչի իրենց, հավատա և վստահի: Սակայն Նազարյանն անկեղծանալով նշեց, որ ինքն այսօր այդ հավատն ու վստահությունը չի տեսնում, որի պատճառն ըստ նրա այն է, որ միասին լավ չեն աշխատում:
Փաստորեն, Նազարյանի ցանկությունը չի իրականացել, ոչ թե այն պատճառով, որ հասարակական ու քաղաքական կազմակերպությունների հետ լավ չեն աշխատում, այլ այն պատճառով, որ հանձնաժողովն իր գործողություններով տպավորություն է ստեղծել, որ ոչ թե ինչ-որ հարցով մտահոգված է, այլ՝ օտարի ձեռքին որպես դակիչ է «աշխատում», քանի որ ավելի շատ մտածում է ոչ թե սեփական ժողովրդի, այլև օտարի եկամուտների մասին: Այդ պարագայում բնական է, որ իր հանձնաժողովի հանդեպ ոչ հավատ կլինի, ոչ էլ վստահություն, քանի որ այդպես էլ պարզ չդարձավ, թե օրինակ՝ ամեն տարի նույն պատճառաբանությամբ ինչպես է հոսանքի սակագին բարձրացվում և ինչպե՞ս է պատահում, որ կայուն եկամուտ ունեցող ընկերությունը՝ տվյալ դեպքում ՀԷՑ-ը, վնասով է աշխատում: Սրանք հարցեր են, որոնց պատասխանները Նազարյանի տեսնակյունից իմանալը բավականին հետաքրքիր կլինի, բայց վստահության գործակիցը հանձնաժողովի հանդեպ միևնույնն է չի բարձրացնի:
ԱՐՄԻՆԵ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Բաժանորդագրվե՛ք https://t.me/iravunk
