Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները Նեթանյահուն չկարողացավ համոզել ԱՄՆ-ին Վաշինգտոնի վրա Իրանի հարձակման սպառնալիքի մասով

ՆԱՀԱՆՋ ԱՌԱՆՑ ԵՐԳԻ

Արխիվ 12-16

ՆԱՀԱՆՋ ԱՌԱՆՑ ԵՐԳԻ

Վերլուծաբանները հակված էին այն կարծիքին, որ ներքաղաքական կյանքը վերաաշխուժանալու է աշնանը: Սակայն ինչպես ցույց է տալիս ընդդիմադիր դաշտի բավականին թույլիկ արձագաքը` էլեկտրաէներգիայի սակագնի հետ կապված, նրանք այն աստիճան են մտել քնած դշխուհու դերի մեջ, որ միգուցե աշնանն էլ չզարթնեն: Քաղաքագետ Սերգեյ Մինասյանը միայն 2 գործոն է տեսնում, որ միգուցե կվերաաշխուժացնեն ներքաղաքական կյանքը: Մեկը` սահմանադրական բարեփոխումների սպասվելիք աշնանային քննարկումները, մյուսը` այն փաստի  զորությունը, որ ԱԺ ընտրությունները յոթ սարի ետեւում չեն:

 

 

ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԿ ԶԻՆԱՆՈՑԸ
Սակայն փաստերը որոշ դեպքերում անզոր են լինում: ԱԺ ընտրություններին գնալու համար գոնե որոշակի քաղաքական կապիտալի պաշար է պետք: Իսկ ինչ վերաբերում է սահմանադրական բարեփոխումներին, ապա հանրությունը դրա հետ գլուխ դնող չէ ճիշտ այնպես, ինչպես չինական այբուբենի պարագայում: Ուստի հանրությանը մնում է սահմանադրական բարեփոխումների հարցում առաջնորդվել հավատալ-չհավատալու սկզբունքով: Եթե քաղաքական գործչին լավ են վերաբերվում, ապա սահմանադրության մասին նրա ասածներից բան չհասկանալով հանդերձ, կհետեւեն նրա կարծիքին` արդյոք քըխ է, թե պուպուշ այդ բարեփոխումը: Իսկ եթե գործչին չեն համակրում, երեւի ամեն ինչ կընկալեն նրա ասածին հակառակ:
Սակայն վերադառնանք քաղաքական կապիտալի հարցին: ՀԱԿ-ը` առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանով հանդերձ, այլեւս սպառված է ամբողջովին եւ ենթակա է դուրսգրման: Ակնհայտից էլ ակնհայտ է, որ քաղաքական անհաջողակների այդ հավաքածուն հաջորդ խորհրդարանում չի լինելու: «Ժառանգությունը» առանձնապես ավելի լավ վիճակում չէ, ու, երեւի թե, չեղած տեղից այդ կուսակցությունից կմնա միայն Րաֆֆին, որին նույն ամերիկացիներն ընտրություններից առաջ կկցմցեն ինչ-որ գործիչների հետ եւ մի կերպ կանցկացնեն 5 տոկոսանոց շեմից, որպեսզի ստանան մի քանի պատգամավոր, որոնք գոնե պայմանականորեն կարող են համարվել արեւմտամետ:
Աշխարհաքաղաքական սկզբունքով դաշտի բաժանումը սկզբում թեեւ հատկապես կուլիսներում աշխույժ էր, սակայն գործընթացը, կարծես թե, այդպես էլ մարեց: Ու Ռիգայի ձախողակ գագաթնաժողովից հետո ասպարեզում մնացին միայն հաստիքային եվրոպամետները, այսինքն` այն մարդիկ, ովքեր Եվրոպան սիրելու համար փող են ստանում: Դե ստացածի դիմաց ինչ-որ բաներ կասեն, կզբաղեցնեն հեռուստաեթերային ժամանակ եւ համացանցային ծավալի գիգաբայթեր, սակայն նրանց ասելիքը ո՞վ է ռեալ բանի տեղ դնելու:
Հիմա ովքեր քչից-շատից կարող են պատրաստ լինել ԱԺ ընտրություններին: Նախեւառաջ` դաշնակներն իրենց մշտական ընտրողներով, ու թերեւս այդ ընտրողներին մոբիլիզացնելու համար է, որ ժամանակ առ ժամանակ ինչ-որ միջոցառումներ են անցկացնում այս կամ այն ոլորտում: Օրինակ, վերջին անգամ նրանք որոշեցին աղանդների դեմ պայքարել:

ԲՀԿ-ն ընդդիմադիրներից, թերեւս, ամենաշատ քվեն տանողը կլինի: Դե, ՕԵԿ-ը, չնայած ամեն ինչին, ինչ-որ ռեսուրս ունի, այդ թվում եւ սեփական հեռուստաընկերություն, ինչը շատ կարեւոր ռեսուրս է: Իսկ մնացյալը... Միգուցե Նիկոլ Փաշինյանին հաջողվի` ցցելով երբեւէ պաշտոն չզբաղեցնելու իր իմիջը, մյուս կողմից համադրելով ֆանտաստիկ խոստումները քաղաքական զգուշավորության հետ, հասնել խորհրդարան: Բայց չի բացառվում նաեւ խայտառակ տապալումը: Դե, իսկ «Հիմնադիր խորհրդարանի» ծայրահեղականների խայտառակ տապալումն արդեն, ինչպես կասեր Օստապ Բենդերը, բժշկական փաստ է:

ԲՈՂՈՔԱՎՈՐՆԵՐԻ
ՀԻԱՍԹԱՓՈՒԹՅՈՒՆ ՀԻԱՍԹԱՓՈՒԹՅԱՆՑ

Ինչպես ցույց տվեց փորձը, իշխանափոխության գաղափարով ընդդիմությունն այլեւս ոչինչ ձեռք բերել չի կարող: Ժողովուրդն արդեն ալերգիա ունի այդ բառից, քանզի սեփական մաշկի վրա համոզվել է, որ դա սուտ խոստումների հոմանիշ է: Համ էլ մի տեսակ շատ պրիմիտիվ է նայվում` դուք իջեք աթոռներից, մենք նստենք: Ու հարկ է նշել, որ այդ գաղափարի երկար եւ մաշեցնող շահագործումը օբյեկտիվորեն նպաստել է արտագաղթին, քանզի, եթե մարդիկ ոգեւորվում են, իսկ հետո դառնորեն հիասթափվում, աճում է ոտքերով քվեարկելու հավանականությունը:
Եվ այսպես, եղած կամ չեղած ընդդիմությանը, երեւի թե, ընտրաքվեների ընդամենը 30 տոկոսը հասնի իր հանրագումարով: Դա ոչ թե այն պատճառով, որ հանկարծ բողոքավոր ընտրողները ջերմ սիրով կլցվեն առ իշխող կուսակցություն, այլ քանի որ ընդդիմադիր դաշտում չեն տեսնի նրան, ում կարելի է վստահել սեփական բողոքավոր բաղձանքները: Այսինքն` մեծամասամբ բողոքավորները չեն էլ մասնակցի ընտրություններին, կսահմանափակվեն խոհանոցային քննադատություններով եւ բակերի զրուցարանների քաղաքագիտությամբ:
Իսկ իշխող կուսակցությունը, բնականաբար, ունի իրեն քվե տվողների բավականին ստվար զանգված, որն անայման գալու է քվեարկության: Ինչ վերաբերում է չեզոք եւ անտարբեր քաղաքացիներին, ապա նրանց զգալի մասը մոբիլիզացվելու է վարչական ռեսուրսի կիրառմամբ վաղուց արդեն հայտնի տեխնոլոգիաներով: Միգուցե, այդ եղանակով անգամ բողոքավորների մի մասը գնա իշխող կուսակցությանը քվե տալու, քանզի քիչ չեն նրանք, ովքեր սեփական քվեն ընդամենը էժան ապրանք են համարում:
Ուստի, թույլ տվեք կանխատեսում անել: Աշնանը կլինի ոչ թե ակտիվություն, այլ ակտիվության իմիտացիա: Իսկ ՀՀԿ-ն 2017-ին կունենա քվեների` 70 տոկոսին մոտեցող ցուցանիշ: Եթե իհարկե այս ոչ լրիվ երկու տարվա ընթացքում ֆորսմաժորային իրավիճակ հանկարծ չստեղծվի:
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ