Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

ԿԵՐՊԱՐՎԵՍՏԻ ԿԵՆԴԱՆԻ ԼԵԳԵՆԴԸ

Արխիվ 12-16

ԿԵՐՊԱՐՎԵՍՏԻ ԿԵՆԴԱՆԻ ԼԵԳԵՆԴԸ


Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստի կենտրոնում մի ինքնատիպ ցուցահանդես բացվեց «Գեղանկարիչ Արմեն Աթայանը եւ իր աշակերտների աշխատանքները» թեմայով: Տվյալ պարագայում ուսուցիչը 93-ամյա գեղանկարիչն է, որի ծննդյան օրվան էր նվիրված այս հետաքրքիր ու ինքնատիպ ցուցադրությունը: Բարեմաղթանքները ընդունում էր ինքը` գործող, ստեղծագործող նկարիչը, ով իր վերջին բնանկարը հենց նախորդ օրն էր ավարտել, բայց չէր հասցրել ցուցահանդես բերել:

«Բարեբախտաբար, իմ ստեղծագործական կյանքում դադարներ չեմ ունեցել, թերեւս չհաշված Մեծ հայրենական պատերազմը, որի հաղթանակած զինվորն եմ ես,- ասում է Ա. Աթայանը,- հենց ստեղծագործությունն է ինձ լիցքեր տալիս, մղում անընդհատ որոնումների, միշտ գեղեցիկի հետ լինելու իրողություն: Եվ երբ սրանից 6 տարի առաջ դարձա «Հայկական ներկապնակ» ծրագրի մասնակից, հասկացա, որ այլեւս իմ տարիքը խոչընդոտ չի լինելու ստեղծագործելու համար: Ինձ համար տարին բոլոր բնության գրկում ստեղծագործելը սովորական ու անհրաժեշտ դարձավ: Այդ ծրագրի շրջանակներում եղել ենք Արցախում, Հայաստանի բոլոր գործող շրջաններում ու կտավին հանձնել մեր երկրի հրաշալի բնապատկերները` նաեւ տարբեր երկրներից եկած նկարիչների հետ»:

Անկասկած, նման ցուցահանդեսների ժամանակ նախ եւ առաջ գնահատանքի խոսքեր են հնչում` տվյալ դեպքում իսկապես արժանավոր արվեստագետի հասցեին, ով լինելով Սարյանի աշակերտը եւ այդ դպրոցի ցայտուն ներկայացուցիչը, պարզ ու մաքուր, ազգային նկարչության ոգին ու էությունը փոխանցեց իր աշակերտներին:

Կենտրոնի տնօրեն Հովիկ Հովեյանի բնութագրմամբ` Արմեն Աթայանը մեր կերպարվեստի առնվազն վերջին 7-7.5 տասնամյակի ավանդույթներն իր շալակին կրող, մեր կողքին քայլող տարեգրությունն է:

ՀՀ մշակույթի նախարարի անունից հանդես գալով ու Ա. Աթայանին «Գրիգոր Նարեկացի» մեդալով պարգեւատրելով` նախարարի խորհրդական Վահան Եղիազարյանն ընդգծեց, որ նման ցուցահանդեսները շատ կարեւոր են, որովհետեւ դրանք ինչ-որ տեղ առիթ են անցյալը հիշելու, վաստակաշատ մարդուն գնահատելու եւ նաեւ հաջորդ սերունդներին ի ցույց դնելու մի ամբողջ դարաշրջան  կազմող արվեստագետի ստեղծագործությունը:

Այստեղ ներկայացած Արմեն Աթայանի աշակերտները արդեն 5-6 տասնամյակ ունեն ապրած իրենց ուսերին, ինչպես Գագիկ Ավետիսյանը:

Վերջինիս համոզմամբ` Արմեն Աթայանը դարձել է «Հայկական ներկապնակի» նահապետը, ով ոչ միայն իր գեղագիտական արժեհամակարգն է ձգտում փոխանցել իրենից տարիքով կրտսերներին, այլեւ` ինչպես պետք է սիրել հայրենի բնությունը, հող հայրենին, ու եթե ինքնատիպ պատկեր ստանալու համար անհրաժեշտ է լեռն ի վեր մագլցել. դա պատրաստ է անել 93 տարի ապրած Ա. Աթայանը:

- Արմեն Աթայանը բազմաժանր ստեղծագործող է,- ասում է Գագիկ Ավետիսյանը,-  բայց նա` հայրենի բնության նվիրյալը, իր վրձնահարվածներով, լինի դա Դեբեդ գետի հովիտը, թե Նորավանքի քարափները կամ պարզապես հրաշալի ծաղիկներ` ինքնատիպ գույներով ու հայոց խնձորներ` իրենց նմանը չունեցող համուհոտով:

Հրաշալի է նրա գույնի եւ երանգի զգացողությունը: Երբեմն զարմանում ես, թե որքան դիպուկ են նրա վրձնահարվածները: Այս ամենը նրան սովորեցրել են իր ուսուցիչները: Եվ նա շատ հուզվեց, երբ ժողովրդական նկարիչ Արա Սարգսյանի թոռնուհին հանձնեց Կոմիտասի պատկերով մեդալիոնը` իր պապի կողմից պատրաստված: Հատկանշական էր նաեւ այն իրողությունը, որ Շարամբեյանի անվան ժողովրդական արվեստի կենտրոնի շենքում է գտնվել Երեւանի գեղարվեստի ինստիտուտը, որը հիմնադրել է Արա Սարգսյանը, եւ այստեղ էլ նրան աշակերտել է Արմեն Աթայանը:

Օրվա հերոսը, անկասկած, շատ հիշողություններ ունի` ե՛ւ իր ուսումնասիրության, ե՛ւ իր դասախոսական աշխատանքի մասին, մանավանդ, երբ քո ցանած սերմը ծիլեր է արձակում: Նա ուրախ է, որ միշտ շրջապատված է իր աշակերտներով` Գագիկ Ավետիսյան, Վոլոդյա Սիմոնյան, Վահագն Գալստյան, Արմեն Վահրամյան. որ մեկին ասես, որ մեկին թողնես:

«Լոռվա ձոր»  հայրենակցական միության նախագահ Սերգո Երիցյանը, ով ղեկավարում է նաեւ «Հայկական ներկապնակը», ասում է, որ Արմեն Աթայանը յուրօրինակ խորհրդանիշ է դարձել փառատոնային եւ ցուցահանդեսային ծրագրերի համար: «Նա մասնակցել է մեր բոլոր միջազգային եւ ներհայաստանյան փառատոներին եւ ցուցահանդեսներին,- ասում է Սերգո Երիցյանը,- արդյունավետ աշխատել, հետաքրքրիր ու ինքնատիպ աշխատանքներ ստեղծել»:

Միշտ նրա կողքին է կինը` Էդան, մասնագիտությամբ` բժշկուհի, ով հարկ եղած դեպքում միշտ եղել է նկարիչների կողքին: Նման մարդկանց շնորհիվ է, որ «Հայկական ներկապնակը» մի կուռ եւ ամբողջական ստեղծագործական ընտանիք է դարձել:

Տարբեր տարիքի ու զբաղմունքի տեր մարդիկ եկել էին վայելելու մեծ վարպետի եւ նրա աշակերտների արվեստը: Իսկ նրանց ներկայացրած աշխատանքները գրավիչ գույներ ու երանգներ ունեն:

«Մեր առջեւ գունապատկերային հետաքրքիր աշխարհ է բացում մեծ վարպետը` Ա. Աթայանը,- ասում է ուսանողուհի Մերի Աղաջանյանը,- զարմանում ես` տեսնելով, թե որքան մեծ հույս ու լույս կա նրա կտավներում»:

Իսկապես, բարձր ու ինքնատիպ ցուցադրության ներկա եղանք, երբ աչքիդ առջեւ է կերպարվեստի կենդանի լեգենդը` անցած-գնացած տասնամյակների ստեղծագործական նկարագրով ու արվեստագետների տարբեր սերունդների հետ հասուն փոխկանչով:


ԿԱՐԻՆԵ ՏԻՏԱՆՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ